Internet-betalingen

Veilig betalen via Internet, deze slogan klinkt aardig en als je Interpay, het samenwerkingsverband van de Nederlandse banken op dit gebied, hoort opgeven over de mogelijkheden, dan zou je ze bijna geloven. Ze praten alleen iets te veel over de mogelijkheden van morgen, die van vandaag zijn nog erg beperkt. Daarnaast wekken de vele bug-onthullingen en veiligheidslekken van met name de Internet-producten van Microsoft niet veel vertrouwen. Er wordt hoog opgegeven over zaken als Chipknip en Chipper, maar geruchten uit het hacker-circuit geven aan, dat er hackers rondlopen die dit systeem gekraakt hebben en zo met een klein bedragje per dag hun eigen uitkering regelen. Over misbruik en fraude zijn de banken nooit echt open; pas als kranten met onthullingen komen is men soms geneigd iets te vertellen. Men houdt de problemen liever geheim, over e-fraude is dan weinig met zekerheid te zeggen. De ontwikkelingen gaan echter verder, zo heeft Interpay haar proef met I-pay tot een success gebombardeerd en gaat dit betaalsysteem in juli echt van start.
Betalen via het Net kan bijvoorbeeld met een creditcard, maar dit wordt her en der afgeraden. Zeker als het gaat om een creditcard met een grote bestedingsruimte kleven er risico's aan. Het is vooral af te raden zaken te doen met vage firma's, die dit of dat zogenaamd erg goedkoop aanbieden: het kan zijn dat zij alleen uit zijn op creditcard-nummers. Maar ook als je met een gerenommeerde club zaken doet, passeert je email allerlei tussenstations waar men mee kan 'luisteren'. In de VS bijvoorbeeld is het de FBI wettelijk toegestaan 10% van het dataverkeer te scannen. Dit `luisteren' beperkt zich echter niet tot de regering, iedereen kan met wat slimheid proberen achter codes en nummers te komen. Het hele elektronische betalingsverkeer staat in feite nog in de kinderschoenen. Nu de eerste experimenten aflopen blijkt elektronisch betalen niet echt aan te slaan. Dat had men vooraf al kunnen vermoeden, Girotel kende immers ook een langzame start. De I-pay proefneming is in ieder geval qua aantallen leveranciers niet indrukwekkend en als we afgaan op de cijfers die hierover naar buiten zijn gebracht is het gebruik ook maar matig geweest. Het I-pay experiment, waaraan 6000 mensen hebben deelgenomen, is geslaagd, roepen de initiatiefnemers. I-pay heeft het met de hakken over de sloot gered, denken we. Het fraaie blaadje dat men heeft uitgegeven was indrukwekkender dan het I-pay systeem zelf, dat duidelijke startproblemen kende.
Echter niet getreurd, elektronisch betalen moet, dus komen er nieuwe experimenten. I-pay haalde het Net, leve I-pay. Vanaf juli officieel, want aan het eind van de proef was men zo tevreden met de 40 aanbieders van, naast boeken en CD's, grotendeels onzinnige producten, dat er besloten is tot massale invoering. Want, zegt Interpay, creditcard-betalingen via het Net zijn te gevaarlijk, wij bieden een veilig alternatief. Nederland loopt samen met Zweden en Frankrijk voorop in deze elektronische girodienst. De creditcard-maatschappijen Visa en MasterCard ontwikkelen overigens hun eigen veilige opzet, die moet gaan werken met het Set-protocol voor veilige transacties.

Een van de deelnemers aan I-pay, de Rabobank, heeft blijkbaar zo zijn bedenkingen en gaat een eigen koers varen. De bank komt in mei met een methode voor directe betalingen via Internet. Naast I-pay, maar eenvoudiger voor de eindgebruiker. En om moeilijkheden met vage en niet te achterhalen fraudeurs te voorkomen is deze dienst voorlopig alleen beschikbaar voor Rabobank Trefpunt klanten. De beveiliging gaat via de Digipass, die op het moment al in gebruik is voor het Telebankieren. Wij vragen ons af waarom er een extra systeem naast I-pay komt, terwijl I-pay zo is aangeslagen.