Telefoon-tarieven: nog veel onduidelijkheid

Met de komst van steeds meer KPN-concurrenten, lijkt de prijzenslag op de telefoniemarkt nu echt los te barsten. Concurrentie is gunstig voor de consument, de een belooft nog lagere gesprekskosten dan de ander, maar voor de meeste bedrijven en consumenten is nog niet al te helder wat de diverse nieuwe operators op het vaste en mobiele net nu precies bieden. Er schuilt ook een addertje onder het gras. De tarieven die `vaste' aanbieders (KPN, A2000, Telfort, Enertel, Telediscount, Tele 2 om er een paar te noemen) vermelden om klanten te lokken gelden alleen voor het bellen naar een ander `gewoon' vast toestel. Over wat het kost om naar een GSM-toestel te bellen ontbreekt een goede informatievoorziening. Die tarieven zijn een stuk hoger en verschijnen niet in advertenties. Zodoende is de consument zelden op de hoogte van die gesprekskosten. De reden dat aanbieders terughoudend zijn met informatie over deze belkosten ligt voor de hand. Door de grote concurrentie wordt telefoneren steeds goedkoper. De lage winstmarges op de kunstmatig lage tarieven compenseren nagenoeg alle aanbieders met hoge winsten op gesprekken naar mobiele telefoons.

Geen verplichting
Aanbieders zijn op het moment ook (nog) niet verplicht deze tarieven kenbaar te maken. Voor andere gesprekskosten is die plicht er wel. De aanbieders van servicenummers (0900, 0806, 0909) zijn op grond van de gedragscode, de Code Telefonische Informatiediensten, verplicht hun tarieven ondubbelzinnig kenbaar te maken. In een advertentie moet het tarief expliciet worden vermeld en wanneer het nummer gebeld wordt dient het tarief bij aanvang aangegeven te worden. Deze telefonische tariefinformatie is bovendien geheel gratis. Het bellen naar mobiele nummers valt dus niet onder het toepassingsbereik van deze gedragscode. Om een einde te maken aan de huidige ongewenste situatie is het te overwegen om mobiele nummers ook onder het bereik van de Code Telefonische Informatiediensten te laten vallen. Dat zou de consument ten goede komen.
Zolang het nog niet verplicht is de belkosten naar mobiele telefoons duidelijk bekend te maken, is het al dan niet bewust `verzwijgen' van die tarieven moeilijk te bestrijden. Of er sprake is van misleiding van de consument is een zaak voor rechter of de consumentenbond. Zorgvuldig is het in elk geval niet. De klant heeft er immers recht op goed ge‹nformeerd te worden. Het is dan ook te hopen dat de meeste markpartijen spoedig meer openheid geven over verschillende tarieven.
Telfort dat momenteel op alle NS-stations telefooncellen neerzet geeft daarbij duidelijk aan dat er verschil zit tussen het bellen naar een vast of mobiel toestel. Overdag kost het interlokaal bellen naar een gewoon toestel fl.0,22 per tik en naar een mobiel toestel fl.1,50 (exclusief fl.0,25 starttarief). Voor zover te achterhalen lopen de tarieven van een vast toestel naar een mobiele telefoon bij aanbieders uiteen van fl.0,49 tot fl.0,90 per minuut in de piekuren (overdag). Nogal een verschil met gewoon telefoneren dat hooguit een paar dubbeltjes of minder kost.
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven door Hans Ammerlaan, register-accountant en bestuurslid van de Stichting Informatiedienstencode (door redactie bewerkt).