Psychologie
Maar nog belangrijker is dat onze samenleving zo afhankelijk is
geworden van de techniek dat zelfs kleine storingen daarin het
vertrouwen in de stabiliteit ervan kunnen aantasten. De overspannen
beurskoersen zijn daarvan maar een aspect, wie kijkt naar de
onbeheersbaarheid van op zich kleine ongeregeldheden op lokale
(rellen) en internationale schaal (Kosovo) en de soms overtrokken
reacties daarop beseft dat de samenleving een kruidvat is dat
gemakkelijk kan ontploffen. De blindheid van de beleidsmakers en
militaire strategen rond die oorlog, waarbij Servi‰ toch overeind
bleef en door zich niet te verweren de propaganda van de NATO
ondermijnde mag een les zijn voor de Y2K-strategen. Kloppen hun
inschattingen wel, kan men de burger ervan overtuigen dat hamsteren
niet nodig is, dat je als pati‰nt geen extra medicijnen hoeft in te
slaan.
Er zijn in de actualiteit genoeg aanwijzingen, dat de bevolking
niet meer gelooft wat het van hogerhand wordt voorgehouden (en
gezien de Bijlmer-enquete terecht) en ook wel inziet, dat als het
fout gaat men niet in staat is adequaat op te treden. De recente
opvlamming van de legionairs-ziekte (West-Friese Flora, Thermae
2000) zal ongetwijfeld ook bij de overheid tot het besef leiden,
dat zelfs kleine storingen in b.v. het waterbeheer tot explosief
gevaarlijke situaties kunnen leiden. De huidige strategie van
bagatelliseren van het Y2K probleem en de actie beperken tot het
aanpakken van de fysieke bug in computersystemen, fabricage etc.
met nu wat noodscenario's voor bijvoorbeeld voedseldistributie en
de zorgsector is riskant en ontkent mijns inziens psychologische
reactie van de burger op onzekerheid en gevaar. Als je
honderdduizenden vluchtende Kosovaren op je netvlies gebrand krijgt
kruipt de onzekerheid omhoog en wie neemt dan eind 1999 niet wat
extra voedsel, geld, medicijnen en wapens in huis? Vooral omdat
ondertussen wel duidelijk is dat de rest van de wereld zich heel
wat minder voorbereid op Y2K.
Is er een probleem?
De op zich effectieve activiteiten van het Millennium Platform met
de nadruk op de aanpak van administratieve systemen en een top-down
benadering die in ieder geval het bedrijfsleven en de overheid in
actie heeft gebracht, heeft zeker het risico van grootschalige
ontwrichting in ons land verminderd. Helemaal millennium-proof zijn
we nog niet en er liggen nog wat lastige problemen, die vast nog
last-minute inspanningen zullen vragen, maar we doen het relatief
goed.
Toch ontkomen we niet aan een zekere impact, zelfs als er verder
niets fout gaat. Niet vliegen, geen vakantie voor veel mensen,
uitstel van nieuwe initiatieven, voorzichtiger investeren, het zal
ook als er verder niets mis gaat z'n invloed hebben op de economie.
Als Schiphol dicht gaat of op halve kracht draait, als Rotterdam de
haven tijdelijk sluit en als er in januari geen recepties of grote
feesten zijn wordt daarmee een hele keten van activiteiten
be‹nvloed. Kijk eens naar Baan (en SAP), dat een soort voorproefje
van de Y2K-paniek beleefde. Blijft men rustig zitten als duidelijk
wordt dat b.v. Schiphol met al z'n keten-verbanden helemaal of
deels plat gaat? Hoeveel mensen halen hun geld van de bank? Hoeveel
bedrijven geven geen receptie, bonus, etc. en veroorzaken zo
malaise in de horeca? Dat Albert Heijn eventueel wel bestand is
tegen een zekere hamsterwoede is leuk om te weten, maar geldt dat
ook voor de fabrikanten van noodkacheltjes, batterijen, radio's?
Hoeveel malafide claims, niet betaalde facturen, inbraken,
verduisteringen zitten uw leveranciers, afnemers, werknemers al te
bedenken?
Zelfs als je het allemaal positief bekijkt en hoopt dat
bijvoorbeeld gemiste omzet achteraf weer wordt ingehaald blijven er
verliezen. Hoewel je nu hoort dat hotels en vliegreizen rond Y2K
vol zitten, zijn de kleine lettertjes van de verzekeringspolissen
hier de spelbreker. Dat reisverzekeraars de Y2K-risico's niet
accepteren voor reizen naar exotische bestemmingen is duidelijk,
maar ook wie een house-party op de Veluwe organiseert moet op de
kleine lettertjes gaan letten. Wie vergoedt de schade als toch de
burgemeester het gezien de inzet van politie, brandweer etc. maar
afblaast? Wie gaat de WAO-aansprakelijkheid op zich nemen als
werknemers in het buitenland in moeilijkheden komen. In kleine
bedrijven zal ongetwijfeld het devies uitgaan dat men maar in de
buurt moet blijven voor het geval dat er iets gebeurt, bij grote
organisaties ligt dat moeilijker, de vakbonden maakten zich tot nu
toe niet druk over Y2K.
Y2k-Import
Het grootste gevaar dreigt op dit moment echter van buiten te
komen. Een ineenstortende economie elders als gevolg van een
psychologische paniek of feitelijke technische problemen is erg
gevaarlijk, we zijn geen eiland. Als het elders mis gaat komt onze
export in gevaar, komen er millennium-vluchtelingen en zitten we
met al die mooie investeringen in onze maag. Als Nederland 10 tot
20 miljard heeft uitgegeven aan Y2K, en inclusief de tijd die
besteed wordt aan praten, vergaderen en particuliere
voorbereidingen kan dat wel eens veel meer zijn, en het buitenland
in bepaalde gevallen bijna niets, wat heeft dat voor gevolgen? Als
alles ook daar toch goed gaat is het verloren geld en een deuk voor
onze concurrentiepositie, maar is dat niet wat onwaarschijnlijk, te
vaak hoor je toch dat men bij de Y2K-check wel degelijk reparaties
en aanpassingen heeft moeten doen, die van vitaal belang waren.
Zekerheid is er niet
Veel daarvan is routinematig al opgelost, de PC's vervangen,
databases doorgelopen, maar helemaal zeker zijn we nog niet. Er is
op die manier voor Nederland misschien nog maar een betrekkelijk
klein risico, dat echter door het geimporteerde probleem van
buitenaf uiteindelijk tot een forse recessie kan leiden. Als
Nederland de zaak 99% onder controle heeft, dan Duitsland 95%, maar
Frankrijk doet veel minder, Turkije loopt misschien 50% risico en
Oost Europa is nog kwetsbaarder. Hoeveel Polen staan hier binnen
een paar dagen voor de deur als het licht daar uitgaat? Hoeveel
ziekenhuizen bij onze EU-partners zijn slechter voorbereid en
zullen ons vragen hun ernstige pati‰nten over te nemen? Hoeveel
allochtonen halen hun familie naar Nederland voor het geval dat?
Hoeveel van de acquisities van het laatste jaar (banken, AH,
energiebedrijven) verergeren de import van Y2K-problemen elders?
Hoe lang kunnen we zonder grote schepen wanneer die van de
verzekering op zee moeten blijven? Er zijn honderden bankmensen
handmatig op zoek naar de verdwenen Euro-miljarden geweest, is dat
een training voor de Y2K-situatie? Hoeveel extra werk gaan
notarissen krijgen aan testamenten, schenkingen etc. als de burger
echt de Y2K-schrik krijgt?
Er is een probleem zelfs als er niets fout gaat
Natuurlijk wil men niemand onnodig ongerust maken, maar is men
zelfs blind voor de gevolgen van de millennium-inventarisatie.
Zelfs als er werkelijk geen bitje fout gaat:
Waar ligt de oplossing
Aan systemen en computers kun je nog wat doen (al is het prijzig)
maar de psychologie heb je niet in de hand. Een oplossing om paniek
te voorkomen is er (behalve doodzwijgen en hopen dat er niets
gebeurt) niet echt.
Je kunt wel kijken naar manieren om paniek te begeleiden en dan is
het erg belangrijk dat je eerst meebuigt, eerst spiegelt en vooral
niet blokkeert. Roepen dat hamsteren van medicijnen onnodig is
tegen mensen die er voor hun leven van afhankelijk zijn werkt niet,
je kunt ze beter aanhoren, er in meegaan en ze helpen om die
voorraad dan bijvoorbeeld gezamenlijk te regelen, in overleg met
hun apotheek of pati‰ntenvereniging en zo bereiken dat het geheel
stuurbaar blijft. Meegaan, meebuigen, iedere psycholoog weet dat,
maar op de ministeries hebben ze er nooit van gehoord.
Niet tegen mensen zeggen dat op vakantie gaan naar exotische
bestemmingen misschien geen goed idee is, maar zorgen dat er
speciale verzekeringen komen en dat werkt dan vanzelf remmend. Niet
ontkennen dat er een bancair probleem is, maar speciale rekeningen
maken voor mensen die meer zekerheid willen.
Als het goed mis gaat (en dan vooral in het buitenland en dan
importeren we het probleem) zitten we er mee, en komt er een crisis
zoals in de Jaren Dertig. Maar misschien valt het mee, gaat er hier
en daar wat fout en lossen we dat met elkaar redelijk flexibel wel
op.
Het Millennium Platform is een goede infobron, qua uitgangspunten
echter eenzijdig, ze dekken de fabrikanten, accountants,
verzekeraars, dus de veroorzakers en aansprakelijken. Wat ontbreekt
is een bottom-up benadering die werknemers, bejaarden,
verenigingen, riscogroepen activeert en betrekt bij de oplossingen.
Wat is er verder te doen?
Voor iedere organisatie zijn er wel Y2K-zorgpunten, niemand valt
buiten een of andere keten, niemand kan als een struisvogel de kop
in het zand steken. Wat dat betreft zijn er ook genoeg checklists,
boeken, brochures en instanties die kunnen helpen. In het algemeen
kun je naast de technische Y2K-activiteiten rond computers en
systemen aanhouden:
Verder is te overwegen:
Juridische aansprakelijkheid is onduidelijk, maar een
groot
risico met lange nasleep
Kijk naar de aansprakelijkheid als er van alles mis gaat. Erecodes,
mondelinge afspraken en branche-afspraken vervliegen als het menens
wordt. De overheid zal hierin niet de meest betrouwbare partner
zijn, omdat ze zelf het probleem alleen als producenten-probleem
hebben gezien en niet als maatschappelijk probleem. Als er
bijvoorbeeld export-problemen komen dan zal men de WW-wetten niet
aanpassen, als er door stroomuitval ongelukken en dus WAO-ers
komen, wie zal dat betalen? Wat gebeurt er als grondstoffen niet
geleverd kunnen worden, als machine-onderdelen missen, als werken
niet op tijd klaar zijn?
Papieren Y2K-uitspraken en garanties zijn zinloos en
gevaarlijk
Iedereen vraagt om Y2K-verklaringen, maar ze zijn ofwel niets waard
door de ketenverantwoordelijkheid ofwel gevaarlijk, omdat u eraan
gehouden wordt. Als Microsoft, dat toch keer op keer serieus
blundert met haar millennium-bestendigheid al als belangrijke
ondertekenaar van de Millennium Erecode wordt opgevoerd, dan besef
je wel dat ook dat een nietszeggende PR-stunt is, die nog averechts
werkt als de minister zelf dan wijst op het voorbehoud daarin, die
alle beloftes loos maakt. De verzekeraars dekken feitelijk niets,
hun voorwaarden zijn te vaag en hun noodplan van 1 miljard is
belachelijk beperkt.
Positief
Laat ik het niet alleen negatief bekijken, een beetje spanning en
een beetje paniek is helemaal niet erg. Daar gaat het bloed weer
van stromen en de zaak weer leven, even wat opschudden is helemaal
niet zo erg. Als inderdaad de feitelijke gevolgen meevallen dan is
dit een soort training, een survival oefening; een unieke kans het
eigen bedrijf door te lichten, mensen flexibeler te maken, te
hertrainen voor andere jobs, noodplannen te maken, de relaties eens
tegen het licht te houden, backup in de brandkast te zetten, vage
afspraken op papier te zetten, schulden af te lossen, alles waar
een jubeljaar ook voor is! Een schone lei op 1 januari 2000, een
heerlijk gevoel en wie weet zit er dan een incentive-trip naar Rome
in, daar weten ze pas echt wat Y2K-marketing is.
Ir. L. Sala
P.S. Mijn boekje Bit Bang over dit onderwerp kost fl 9,95