810? Doe maar BX!
Dus wanneer een Taiwanese moederborden-fabrikant nu Intel-chipsets koopt, dan vraagt men naar de Intel i440BX en de i440ZX. Gevolg: enorme marktschaarste, reden om kieskeuriger te zijn met het kiezen van goede afnemers. Daarnaast is Intel's fabrieksproductie al `omgeschakeld' naar het produceren van de 810-chipsets en dus wordt men dan verplicht om een mix van alle drie chipsets te kopen. Je gaat voor de lol naar de grootgrutter voor een kilo bananen en komt terug met bananen, knoflook en uien. Mijn verloofde zou er wel om lachen.
Uiteindelijk betekent marktschaarste dat de meer loyalere klanten het beste krijgen en er het warmst bij zitten. Dat geldt zowel voor de afnemers van Intel als bij klanten van de Europese distributeurs. Dus heeft Bill Gates met z'n digitale zenuwstelsel het toch bij het rechte eind (meer kennis van de stand van zaken creëert meer macht). De kaarten worden opnieuw geschud, nieuwe mogelijkheden worden geschapen die weer heviger concurrentie tot gevolg hebben.
De geruchten doen de ronde dat zelfs producenten als Trigem (Korea) na hun succes in de Verenigde Staten met hun E-machines in Europa hetzelfde gaan doen. Nog wel op korte termijn en wellicht was dit de reden voor de wel zeer snelle alliantie tussen Trigem en CHS.
Bananen en een PC a.u.b.
Recentelijk kon men in Nederland bij de Aldi zowel wasmiddelen, cola en PC's kopen. Compleet, nieuw en tegen een ongeloofelijk lage prijs. De Aldi heeft deze proef eerst in ons land uitgeprobeerd en recentelijk zijn in Duitsland op een dag zo'n slordige 200.000 PC's verkocht. Ja, vraag jezelf dan maar eens af wie daarachter zit als leverancier.
Eigenlijk doet dat er niet zo toe, maar je gaat jezelf wel afvragen waar het met de verkopen van de `dealer op de hoek' naar toe gaat. Zoals het er nu uitziet is heeft de PC-winkel een gemiddelde prijs van van ¦
2.100,-. De Aldi geeft ze al weg voor ¦
1.700,- .
Een ander voorbeeld: in het Makro-krantje van week 33 vindt men een complete Fujitsu- PC in de aanbieding. `Met veel software' staat erbij. Wie heeft er al gekeken wat er in zit? Maar goed, voor het eerst dus een echte wereld-merknaam voor de prijs van een nationaal merk.
Meer samenwerking, concurrentie
In Azië en de VS volgen concurrenten elkaars ontwikkelingen op de voet: een jaar gratis Internet bij aankoop van een nieuwe PC; koop je een Internet-aansluiting voor 3 jaar, krijg je er een gratis PC bij. Deze ontwikkelingen, ook bij ons, hebben de industrie blijkbaar in de zelfvernietigingsstand gezet. Nu ja, in mijn geval is het leuk om in deze business te zitten en te kijken waar het allemaal naar toe gaat.
Het wordt dus belangrijker om een strategische partner te zoeken om gezamenlijk de toekomst in te gaan. Voor de kleinere winkels is dat iemand die hen onafhankelijkheid biedt. Het liefst een bedrijf dat service-ondersteuning geeft, goede prijzen hanteert, voorraad zonder voorraadtekorten heeft en nieuwe technische hoogstandjes weet te ontwikkelen. Dan nog eentje met een toekomstvisie ook, we willen toch allemaal winnen op de lange termijn? Uiteindelijk overleeft men niet als men de klant niet een compleet product-assortiment kan aanbieden. (Kijk maar naar het Praxis TV-spotje; alleen maar een rol zwart behang aanbieden - al is de kwaliteit misschien goed - jaagt de klanten weg.)
Je kunt er bijna om lachen als je kijkt hoe snel distributeurs in hun advertenties van merknamen wisselen; in week 23 zijn ze nog loyaal aan merk dit , in week 31 zijn ze in zee gegaan met merk dat. Wellicht is extra advertentie-korting een reden om van merknamen te veranderen. Of misschien toch (gerechtelijke) stappen vanwege matige prestaties?
De producenten weten het niet meer (de directie van Western Digital klaagt steen en been), de distributeurs weten het niet meer (CHS stopt al na twee weken met hun partnerschap met het Koreaanse Trigem), de consumenten weten het niet meer (biedt de Aldi nu dezelfde kwaliteit-PC als de winkel op de hoek?) Kijk ook maar eens naar Tulip's fabriek met Ingram Micro's distributie-logo en Computer Society's winkel-logo aan de muren. Drie logo's onder één dak: één logo aan de linkerzijde, één logo aan de rechterzijde en één logo aan de voorzijde van de snelweg.
De zaken in Azië?
De Aziatische industrie is gebaseerd op een heleboel, zegt maar gerust ontzettend veel mensen. Dus ook veel winkels en bedrijvigheid. Stelt u zich maar eens voor dat uw linkerburen een apothekerswinkel aan huis hebben, rechts van uw woonhuis zit een drukkerijtje en tegenover u zit een speelgoedzaakje met daarnaast weer een bakker. Dat was tenminste bij mijn woning daar het geval. Iedereen doet aan zaken, vaak met financiële ondersteuning van familie en vrienden. Deze situatie tref je overal aan en al deze winkeltjes zijn dan ook altijd en overal om de hoek te vinden. Gemakzucht van de consument speelt ook mee in verband met grotere werkdruk van werkgevers in Azië. Tijdgebrek van consumenten (c.q. werknemers) en openingstijden tot tien uur 's avonds en 6 tot 7 dagen per week dragen bij tot het bestaansrecht van zoveel kleine winkeltjes. De grotere winkelketens houden het dan maar op de A1 top-locaties in het echte centrum van de grote steden om tot grote omzetsnelheid te komen tegen hogere winkelprijzen.
Die prijzen zijn dan acceptabel omdat men dan meestal een heuse merknaam heeft gekocht.
De Aziatische gedachte is dat er altijd wel genoeg te verdienen valt - vanwege het bevolkingsaantal - en het wachten erop loont. Men weet echter ook dat het niet gratis aankomt waaien en dus zal men de echt belangrijke informatie niet snel vrijgeven buiten de intieme (zaken-)relatiesfeer. Buitenkansjes zijn er niet echt en als je ze vindt, dan heeft binnen de kortste keren iedereen hetzelfde en is het geen buitenkansje meer.
Genoeg over Azië, neemt u deze week maar uw buitenkansje, hard aan het werk maar weer.
By Ed Bosschenaar