De reden hiervoor is maar weinigen bekend. Tijdens de voorgenomen verkoop van een van onze onderzeeërs (de deal was al zo goed als rond) heeft China ons kikkerlandje op de vingers getikt en vliegensvlug werd de deal afgeblazen. En vergeet niet dat we hier voor een groot gedeelte afhankelijk zijn van Taiwanese business. Intussen zat mijn verloofde in Taiwan, dus ik zat hier behoorlijk te beven met mijn mobiele telefoon in de auto onderweg. Ik voel me niet echt op mijn gemak om te zeggen dat ik geluk heb gehad en daar thuis alleen maar inboedel schade had terwijl veel gebouwen zijn ingestort in het midden van de nacht.
Het moet er toch even uit: TV-geldinzamelacties en speurhonden-teams voor Turkije, vijf minuten aandacht van de beving in Taiwan op het nieuws. Alleen omdat het nieuws is. Landen als Duitsland, Spanje, Japan en zelfs Turkije sturen hulpteams, Nederland is nergens te vinden. Terwijl we toch zo'n geweldig behulpzaam land behoren te zijn (met gulle regeringsportemonee). Overigens was de media-aandacht overal op z'n minst gezegd minimaal; zelfs de VS moet het low profile houden na de bom-vergissing op de Chinese Ambassade in voormalig Joegoslavië.
Ga er maar vanuit dat het uitblijven van Nederlandse hulp aan Taiwan zeker in business-kringen wereldwijd van mond-tot-mond zal gaan, en het wordt zeker niet vergeten.
Voorrang
Maar goed, de andere kant van de medaille. Silicon Island, onbetwist de marktleider, levert dus even geen chipsets wat dan weer leidt tot tekorten in het leveren van chipsets aan China. Op hun beurt liggen de Chinese fabrieken stil en zit dus de hele wereld zonder. Aangezien er dus nog maar zo'n kleine 15% resteert van wat de reguliere volle 100% marketaanvoer is, worden eerst de OEM's bediend. Asus levert eerst aan HP, ECS Elitegroup bedient eerst Compaq en Fujitsu. Sorry distributeurs. Diegene die al iets kunnen krijgen zijn de trouwe klantenkring en zij die contant kunnen betalen.
Voor veel distributeurs is het dus tijd om eens met de banken te gaan praten om hevige (krediet-)steun te krijgen. Die jongens die financieel de zaken goed op orde hebben krijgen nu de producten toegeleverd en hebben voorrang. De gewoonlijk krap-bij-kas betalers hebben niets (of restantpartijen) en dus worden de kaarten in de IT-industrie weer eens goed geschud.
Op het ogenblik (eerste week oktober) springen de prijzen gewoon met 30% tot 100% omhoog. Je bent wel gedwongen om te kopen, voor je het weet kaapt de buurman de goederen snel voor je neus weg. Ik heb gehoord dat de 64MB dimm's (met 8 chips op een `186 pins' circuitkaartje) begin september voor $70 over de toonbank gingen, twee weken later was dat $90 en eind september/begin oktober is het al $140.
Er wordt een prijsval verwacht, dus hoed uzelf. Volgens de berichten gaan de prijzen alweer in de tweede week van oktober omlaag.
Aangezien de Taiwanese aanvoer van semiconductoren slechts 10% is van de wereldmarkt is de aardbeving niet de directe reden dat de huidige aanvoer maar de helft is van wat normaal is. De slechte overschakeling van nieuwe micron-dichtheid bij producenten als Samsung, Hyundai en Texas Instruments alsmede de `intel-Rambus affaire' zijn eigenlijk de hoofdoorzaak van de huidige Stock-Market semiconductor-prijzen. Dus blijven producenten op de dimm-voorraad zitten en hopen ze er het maximale uit te halen.
Wellicht is het gezegde toch waar; de een z'n brood is de ander z'n dood. Uiteindelijk zullen er toch weer verliezers zijn die voor $150 kopen, net op het moment dat de prijzen naar $70 vallen.
by Ed Bosschenaer