next -index- prev

CeBIT 2000 Hannover Messe

De tocht naar Hannover wordt ieder jaar frustrerender. Het is weer groter, duurder, de gebouwen lijken ieder jaar nog fragieler te zijn opgehangen in modernistische constructies, maar de mensen en bedrijven die je echt wilt zien zitten steeds verder uit elkaar. Nog iets nieuws gezien? Dat vragen journalisten en de echte vakbezoekers elkaar steeds vaker op de CeBIT. Want als er iets ontbreekt is het nieuws, de honderdduizenden bezoekers lopen verdwaasd rond, horen de WAP-hype aan, vergapen zich aan een VR-helmpje hier, een 3D-demo daar en hopen dat de volgende hal, er zijn er een stuk of dertig, wel iets nieuws zal bevatten. Dat de jeugd de hype van weer een kleinere handy, weer een mooier kleurenschermpje op je Palm, nog een lekkerder cyberbabe of weer een nieuw data-opslag format zoals de Data-MD van Sony braaf slikt is mooi, maar daar doe je geen zaken mee.
Je komt, behalve voor de afspraken mer relaties, naar de CeBIT om te zien of de software-bedrijven je enig voordeel kunnen bieden bij overstap naar Windows 2000, of geïntegreerde order-afhandeling ook bij Internet-bestellingen werkt, of je je kunt verdedigen tegen DOS-aanvallen op je server. Dat Epson of HP weer een nieuw printertje hebben is mooi, dat Siemens en Nokia hun wap-klare zakwonders laten zien wijst op een nieuwe golf hebbedingen, maar hoe staat het met Baan, is World Online in Hannover meer dan wat holle PR, een opgedofte stand en veel reclame in de Messe-blaadjes.
De armoe van de CeBIT blijkt vooral uit die Messe blaadjes, dikke geldmakers voor de uitgevers, maar wat staat er eigenlijk in. Dat deze of gene techno-keurvorst of lokale hotemetoot naar Hannover is gekomen wordt als wereldnieuws gebracht, een inzakkende Wall Street haalt eerder de voorpagina dan het tekort aan P-III chips of de DOS-ellende in de VS. Betaalde promotie-verhaaltjes, wat dat betreft is de computer-industrie toch minstens net zo corrupt aan het worden als het eerste het beste stadhuis, alles is te koop en te regelen. Dat blijkt wel het meest pijnlijk bij verkiezingen tot camera, PC, auto etc. van het jaar. De advertentiebudgetten zijn daarbij doorslaggevend, als je werkelijk kijkt naar de kwaliteiten valt het vaak tegen, men verkoopt een illusie en de koper wordt eigenlijk gefopt.
Maar is dat niet de hele business, het gaat om illusie, om toekomstverwachtingen, als bedrijf hoef je geen winst te maken, als je de belegger maar weet te behagen. De Nieuwe Economie telt geen winst of verlies, maar werkt met geldstromen. Wat er binnenkomt, aan subsidie, emissies, verkoop van bedrijfsonderdelen is omzet, uitgaven aan opties, overnames, steekpenningen en promotie zijn de kosten, hoezo afschrijven, investeren, business is "NOW". Totdat de klad erin komt, natuurlijk, dan valt men terug op de klassieke vragen over winst en zekerheden.

Baan bang
Om Baan eens even te fileren, Pierre Everaert stond met een paar ex-Philips collega's de pers te woord, maar wel met het excuus dat-ie weer snel weg moest, als de vragen te pijnlijk werden dan kon-ie snel weg. Een vriendelijk verhaal, de AEX-eisen aan het eigen vermogen zijn uniek in de wereld, toch wel lastig dat Baan er aan moet voldoen. Er komt een nieuwe CEO als Pierre de zaak weer op orde heeft en nieuwe, meer e-commerce gerichte programma's zijn er over een paar weken. Er is veel contact met de klanten en dat Boeing wat anders wil is hun probleem, Baan gaat het redden belooft Pierre. Niet erg overtuigend, uit het hart van de belegger is tegenwoordig ook uit het hart van de gebruiker.
In wezen heeft Baan gelijk dat het aanbieden van e-commerce ordering-software, waar de rest van de wereld mee pronkt, maar een deel van de puzzel is, je hebt het complete fulfillment en productie-traject ook nodig, maar wie luistert daarnaar. De hype draait om IPO's, om gratis abonnees, om aantallen en grootse verwachtingen, onderuit de kuil kan Baan dat niet. Hoogstens kunnen ze stukjes of de hele kraam verkopen aan de meestbiedende en er lopen genoeg clubs rond met enorme IPO-buidels. De vraag is eigenlijk wie wat heeft aan een toch vrij traditioneel georganiseerd software-bedrijf met toch vrij trouwe klanten die nog het meest vastzitten aan fysieke logistiek. Inkoop, verkoop, logistiek, verzenden, dat besteedt iedere echte Internet-topper toch het liefst uit? Misschien dat een club als UPC, overstromend van ambitie op kabelgebied, onderkent dat ze al die investeringen in netten en glas alleen rendabel kunnen maken, als ze uiteindelijk ook iets anders kunnen verkopen dan software (programma's) en server-dienste. Ze hebben al de grootste moeite om qua billing, logistiek en installatie hun klanten tevreden te houden, misschien is de overname van een stevige ERP-club geen gek idee. De ironie is daarbij natuurlijk dat de Baan-broers ooit de lieveling van de beurs waren, een rol die nu UPC heeft. Of wordt het toch World Online? Nina heeft zich rondom publiciteit gekocht, of gelooft u dat de `onafhankelijke' pers uit zichzelf zoveel aardigs schrijft over de grote stuurvrouw. De eindeloze herhalingen over Nina als mensvriendelijke manager op TV zijn ook wel opvallend, niet? Het strategisch inzicht van mevr. Brink staat buiten kijf, ze heeft partners gezocht in de TV-wereld, telecom, fysieke distributie, kabel, die helpen nu mee om de IPO aan te dikken. Maar wat is de waarde van 1,2 miljoen abonnees (¦ 26 miljard, ¦ 80 miljard?), dat is de vraag voor de belegger. Kan World Online bijvoorbeeld wel een rol spelen in WAP-diensten, is hun reputatie als betrouwbare dienstverlener niet wat beschimmeld?

Te massaal
Het was kouder dit jaar, de CeBIT was naar voren geschoven vanwege de Expo 2000. Afgezien van weer meer paviljoens, een wat betere organisatie van parkeren en andere voorzieningen en Expo 2000 mascottes was ik niet erg onder de indruk van die Expo 2000. Het mist Focus, waarom zou je naar Hannover gaan, je de benen uit je lijf lopen om de promotie-paviljoens van allerlei landen te zien. De Messe AG zal er een zware dobber aan hebben en als je naar de sfeer op de CeBIT kijkt dan zal het wel een `Duitse' wereldtentoonstelling blijven. Het bereiken van mensen buiten het taalgebied bereik je niet door wat foldertjes en een Italiaans restaurant op het Messe-terrein, maar door je te verdiepen in wat je gasten eigenlijk willen. Welnu, wat ik wil is minder lopen, minder overdaad, minder fantastische overkappingen en spannende architectuur, maar meer toiletten, busjes, trams, geen rare steps voor de pers maar een zodanige planning dat je de belangrijkste persconferenties bij elkaar hebt en niet 12 hallen hoeft door te rennen. CeBIT is te massaal, niet meer effectief als nieuwsplatform en eigenlijk een grote Kaffee-clatch voor de Duits-sprekende markt. En die loopt toch wel behoorlijk achter, tenminste qua Internet, qua standaardisatie en qua structuur. Dat men met trots blijft hameren op het succes van SAP is een veeg teken, want zo goed deed dat bedrijf het ook niet, alleen in vergelijking met Baan kwam het relatief ongeschonden uit de Millennium-dip. De Duitse software-branche is duidelijk niet innovatief, wordt onder de voet gelopen door Amerikaanse bedrijven, die hordes keurig geklede account-managers loslaten op klanten, die ook niet van de hoed en de rand weten. Er zijn wel echte specialisten, maar die horen er niet echt bij, dat zijn de oude en nieuwe hackers die zich onttrekken aan de hiërarchische structuren. Soms weten die zich boven het maaiveld uit te werken met een Internet-shopping applicatie, maar net als in Nederland stelt het niet echt veel voor.

Innovatie, meer dan kleiner en esthetischer
CeBIT deelt altijd innovatie en Industrie-Forum prijzen uit, maar te vaak gaat dat om uiterlijkheden of verdere miniaturisatie. Zaken die uiteindelijk alleen de mannen uit Taiwan en Hongkong rijk maken, die pakken zoiets op en maken er een massa-product van. Wie voorspelt dat een telefoon-, pieper-, GPS-, WAP-apparaatje over een paar jaar een pols-item is kun je moeilijk visionair noemen. Dat is Chrietpraat, techno-wonderbabbel, de echte vooruitgang komt uit minder voorspelbare hoeken.
Het is wel grappig, dat de creative impulsen, tenminste dat wat tot marketing-succes weet te komen, exclusief uit de VS komen. Zelfs Engeland, ooit met hordes Sinclair-bewuste nerds, weet nauwelijks te scoren. Over Duitsland hoeven we niet te praten, die enkele hackers en SAP dus daargelaten. In Nederland razen de body-shoppende Lost Boys wel op hun hippe bikes over de grachten, maar missen keer op keer de echte innovatie-boot. Maurice de Hond weet zich altijd in het middelpunt der e-belangstelling te plaatsen, maar zien we wat anders dan IPO-dollars in zijn ogen, Pieper praat en doet dik, maar is de echte lost boy die nooit een echt bedrijf of een echt product wist te manifesteren. Net als in Duitsland, waar een stuurloos Siemens en Daimler-Benz hun verkalkte handen uitstrekten naar de computerbranche is ook de invloed van bijvoorbeeld Philips op de levensvatbaarheid van onze computerindustrie desastreus geweest. Het is leuk dat de overheid zich nu zo dik maakt voor cyber-trade, maar de suggestie die ik al jaren geleden deed, namelijk de maat van de brievenbussen eens te verruimen, is nooit serieus opgepakt. Als we als klein landje impact willen hebben op e-commerce gebied, dan moet je iets doen aan delivery, meer dan een MP3 of video krijg je niet door de e-pijp, meer dan een CD-tje past niet door de brievenbus. Daar kun je alleen iets aan doen op bouwvoorschrift-niveau, wie begrijpt dat in de VS iedereen boven welfare-niveau in een min of meer beschermde compound woont met security, dat in Frankrijk nog conciërges bestaan zou eerder een opleiding tot buurt-conciërge of kleinschalig distributie-dienstverlener stimuleren dan dik gesubsidieerde bedrijfsterreinen uit te geven aan buitenlandse firma's die weer verkassen als de tax-breaks zijn opgesoupeerd.

Document-beheer
In een gesprek met Dick Overkleeft, hoofdredacteur van K&E werd me duidelijk dat een echte verschuiving op komst is in het document-beheer. Na de golf van distributed printing, faxing en scanning, met op ieder bureau een paar apparaatjes is er nu weer een trend naar centralisatie. Dat komt ook omdat het beheer van al die decentrale jobs en vooral de archivering een wanhoopstaak is. Wie weet nog waar die fax, dat emailtje of die brief is, als iedereen z'n eigen fax etc. heeft. Als er al kopieën gemaakt worden, wordt dat bijgehouden in een brieven/faxenboek, waar blijft de kopie, is er een algemeen archief en hoe wordt alles weggeborgen. De tijden van het brievenboek, de centrale postkamer en de traditionele CC: aan the file zijn over, de Internet-toko doet alles informeel. Totdat er een rechtszaak komt, brand of een andere calamiteit, denkt u niet dat Bill Gates z'n haren uit z'n kop trok toen al die informele emails in de rechtszaal opdoken. En dat terwijl de insiders weten dat Microsoft helemaal niet zo'n virtueel gerund bedrijf is, maar juist erg aan het papier vasthoudt (niet op toneel natuurlijk, daar doet men e-stoer).
Grotere organisaties moeten hun informatiestroom kanaliseren, archiveren en toegankelijk houden, zeker wanneer de personele turnover hoog is. Hoe weet de nieuwe CEO van Baan wat de oude heeft toegezegd, als er geen 'paper trail' is.
Wil je dus enig zicht houden op de informatie-stromen, dan zul je inderdaad de hele `unified message' zooi met emails, faxen, pieper-oproepen, voice-mail, webpagina's, file-transfer etc. op een of andere manier weer via een centrale 'server' moeten afhandelen.
De nieuwste generatie grote kantoormachines gaat die beheer-functie weer duidelijker invullen, Document Management komt weer in beeld. Via optische of magnetische archivering, met keywords en natuurlijk met datum, originator en geadresseerde, iedere kopie wordt weer naspeurbaar. Natuurlijk, met beangstigende consequenties voor wie via Internet de porno-sites afspeurt in werktijd of z'n vriendin even opgeilt, maar ieder telefoongesprek, iedere contact met de binnen- of buitenwereld zal min of meer automatisch worden vastgelegd. Bedrijven als KN en andere meer traditionele kantoormachine-leveranciers zien deze trend al wat langer en hebben vrij ver geïntegreerde oplossingen. De techniek komt hen nu te hulp, printers/scanner/copier-combines raken ingesteld op die nieuwe centralisatie. Het wachten is alleen op desktop-printers, die niet alleen een papieren afdruk maken, maar via het LAN ook de centrale document-afdeling even inseinen.

L. Sala


© NetInfo