next -index- prev

Games, Game, e-game

Sony Playstation 2

Playstation 2 van Sony, meer dan een miljoen stuks in een paar dagen, in Japan dan. Pas volgend jaar hoeft u als dealer de beslissing te nemen of dat ook iets is voor in de computerzaak. Waarbij natuurlijk ook de support van Sony een rol zal spelen, en onze ervaring daarmee blijft matig, maar hun product is tops. Na meer dan 70 miljoen Playstation I-exemplaren nu een versie met weer meer graphics power, natuurlijk de multiplayer-optie en Internet, maar ook standaard DVD en er kan als extra een hard disk en toetsenbord aan (in Japan niet zo logisch als hier). Sega's Dreamcast is ook een nieuwe generatie console, maar Sony heeft op dit moment de betere naam. Sony heeft zeker 50% van de games-markt en gebruikt die nu als springplank naar home-Internet, home banking en geïntegreerde entertainment.

Nieuwe spelconsoles, de tijd dat Jack Tramiel en Atari daar nog een rol in speelden is lang geleden. De hits komen uit de Sony, Sega en mindere mate Nintendo stal. Natuurlijk wil ook Microsoft nog wel eens een poging wagen, al hebben ze de hele WebTV business effectief om zeep geholpen, iets wat we ook in Dealer-Info wel hebben voorzien. Microsoft kondigde officieel de X-Box (nog codenaam) aan, een PC-kastje met een aangepaste Windows-versie, Pentium-chip voor games, Internet en het afspelen van DVD's. Die moet in 2001 op de markt komen. Maar zouden ze werkelijk de creatieve energie nog kunnen mobiliseren, sinds de 3DO en het debacle van Trip Hawkins is men in de VS niet meer geneigd spelletjes te ontwikkelen voor een ander platform dan de PC of de Japanse consoles. Want de helft van het verhaal op de spelletjesmarkt is de software, en die komt nog steeds uit Silicon Valley, waar het speltalent en de avatar-poppenspelers van cyberspace hun 3D werelden maken. Maar software alleen is niet voldoende, Philips is ook niet ver gekomen, omdat men met de CD-I voornamelijk de band met de klanten verkeerd inschatte. Men heeft, voor veel geld, wel softwarehuizen tot actie gebracht, maar die zitten nog met de kater. Het ondertussen befaamde me-too-bodyshopper- e-wannabe LostBoys was daar het slachtoffer van. Maar dat Philips die markt niet begreep was al snel duidelijk, het kleine miljard dat toen nog, te laat en tegen beter weten in, in die markt werd gepompt sleepte zo een aantal software-ontwikkelaars mee. Einde Westerse games-business! Ironisch genoeg scoorde Sony met als basis de technologie van de CD-I wel enorm met haar Playstation, Philips had het dus gewoon niet begrepen! Mijn suggestie in die tijd, om de CD-I uit te rusten met een VGA-uitgang zodat je het op een PC-monitor in veel betere kwaliteit zou kunnen afspelen werd terzijde geschoven, maar in die tijd was een PC-spel kwalitatief veel minder dan wat op een CD-I mogelijk was. Nu hoor je steeds vaker, onder meer uit de mond van Bill Gates, dat we ook met de PC naar progressive scan moeten, dat levert een betere en rustiger beeldkwaliteit, maar het is Philips dat daar als monitor-maker een zet aan had kunnen geven. De beeldkwaliteit van de XVGA is zo veel beter dan van gewone TV, dat daarmee ondermeer de gewenning aan HDTV een echte zet gekregen zou hebben. Maar echte innovatie, bijvoorbeeld door scan-doubling, daarvoor zitten ze niet in die hoge toren in Amsterdam, het gaat om de optiehandel, de beancounters aan de macht. Wel winst, en dat is in onze oververhitte economie geen kunst, maar geen visie, geen werkelijke marktsturing, maar me-too dingetjes en een ander kleurtje op wat anderen ook al maken. Het verschil tussen wat Philips en Sony op de CeBIT lieten zien was dat Sony echte producten, hondrobots, View-MD, music-clip etc. laat zien, Philips toont wat concept-hebbedingetjes en praat over user-onderzoek en segmentatie, maar qua verkoopbare producten is het allemaal me-too.

Sony pakt het wel wat slimmer aan, gebruikt z'n eigen thuismarkt, gebruikt vooral de eigenaardigheden en niches van die thuismarkt zoals een relatief onderontwikkelde bank-service aan de gewone Japanners, ziet dienstverlening op andere gebieden dan puur software en dozen als een belangrijke sector (Philips verkocht z'n Polygram juweel) en piggybackt nu financiële diensten op z'n Playstation 2, onder meer via een eigen Credit-Card optie. Het is wat kortzichtig om te denken dat dat alleen door de set-top doosjes komt, Pieper's obsessie om Philips op dat gebied tot top-producent te maken is maar een deel van het verhaal. Zonder de eigenaardigheden van de thuismarkt te benutten kun je nooit echte nieuwigheden ontwikkelen en uitproberen. Maar Philips moest zo nodig z'n belang in UPC/A2000, waar ze ondertussen aan koerswinst tientallen miljarden aan hadden kunnen verdienen, afstoten. Belangrijker lijkt me echter de kans om in dicht bekabeld en media-gereguleerd (nog steeds) Nederland in overleg met de overheid werkelijk nieuwe diensten en interactieve functies uit te proberen. Neem zoiets als ouderen-problematiek of nog beter etnische verscheidenheid, daar hebben we hier veel ervaring mee, je zou hier b.v. interactief taalonderwijs en inburgering kunnen uitproberen, gebruik maken van de taal-technologie die Philips dan wel heeft, een betaalsysteem gebaseerd op het giro-bankieren waar vrijwel iedereen hier toegang toe heeft, kortom eens nadenken over waar maatschappij en technologie elkaar aanvullen, niet nog meer dozen pushen.

Sony gaat dus wel vanuit de Japanse situatie een banking-move maken en experimenteren met virtuele winkels en klantgerichte en op maat gesneden marketing. Iets waar juist in Japan, waar privacy niet zo speelt, dus veel meer mee gedaan kan worden dan in de VS of hier. De vraag die nu voor onze Dealer-Info lezers speelt is in hoeverre de Internet-games consoles niet alleen de afzet van reguliere Net-access devices (Web-TV en soortgenoten, Net-PC's) gaan beïnvloeden, maar of er een grote handel in downloadable software gaat ontstaan. De winst bij console-verkoop zit 'm in de software, het oude scheermesverhaal. Door downloadable software via het Net te verkopen, staat de dealer en winkelier eigenlijk buitenspel, en hoe gaat Sony dat tegenover z'n dealers oplossen. Juist in add-on diensten blijkt Sony in Nederland de zaak niet handig op te zetten, we brengen maar even het geflopte avontuur in mobiele telefonie in herinnering en bijvoorbeeld extra service-contracten worden administratief soms slecht afgehandeld met boze klanten als gevolg. Ook Sony, al waarderen we hun innovatie-politiek, heeft z'n marktmanipulatieve kantjes. Kijk maar eens hoe de hele Firewire-I-Link technologie wordt uitgeknepen, of hoe men de kwaliteit van DV-camera's voor de consumentenmarkt bewust afknijpt, het nieuwste model camera's (DVC2000) heeft dezelfde beeldchips als het model van 4 jaar geleden (DVC1000), bang als men is de professionele markt te kannibaliseren.

Maar Sony wil, zeker in Japan, dus wel dik de e-commerce in. Hoe zijn in dat kader elektronische en dus gecentraliseerde dienstverlening en een publieks-retail kanaal te verenigen. Een vraag die overigens steeds meer gaat spelen, Internet-handel zal heel veel distributie en retailing overbodig maken, is daar een oplossing voor of maken we van ieder shopfront maar een parkeerboete-balie?

L.S.


© NetInfo