Nina Brink koos te snel eieren voor haar geld

Beursflop maakt iedereen kwaad, aandeelhouders willen naar de rechter

Met binnen 14 dagen meer dan een halvering van de koers (van 43 euro naar 20 euro, en nog verder naar 13 tot 15 euro) werd de beursgang van World Online een regelrecht drama. De media smulden dagenlang van de soap die zich voltrok toen bekend werd dat Baystar van Brink gekochte aandelen de eerste dagen aan het dumpen was en mogelijk zelfs tegen 50 Euro verzilverde. Bij de beursgang werd Nina Brink meermaals gevraagd of ze haar aandelen in klinkende munt ging omzetten. Nee, dat was ze niet van plan. Waarom zou ze ook, want ze had immers al in december aandelen elders `ondergebracht'. Dat stond ook met zoveel woorden in het prospectus, maar daar kon niemand uit halen hoe de vork precies in de steel zat en hoeveel aandelen ze nog had. Beleggers beschouwen hetgeen de top van een bedrijf doet of deed met zijn aandelen als uiterst relevante informatie. Vlak voor of na een beursgang verkopen getuigt immers van weinig vertrouwen in het eigen bedrijf. Het is op de AEX gebruikelijk dat grote aandeelhouders in de zes maanden voor en na de beursgang hun aandelen niet verhandelen. Verkopen is niet verboden, maar wel heel erg `not done' en het moet in elk geval gemeld worden en ondubbelzinnig in de prospectus staan. Beleggers (de VEB) wilden weten of Brink aandelen had verkocht en tegen welke prijs. Als de introductiekoers 43 euro is en Brink ving $6 dollar per aandeel, dan hebben grote en kleine beleggers alle recht zich genomen te voelen. Zij cashte tegen een koers, die in zo'n schril contrast staat met het uitgesproken vertrouwen kort daarna, dat die verkoop door diverse partijen is afgeschilderd als oplichting, waarbij verder moet worden afgevraagd of de opmerking van Nina, dat ze toch al binnen was, ook geen leugentje was. Hoeveel was Nina eigenlijk waard, aan A-line etc. kan ze ook niet veel hebben overgehouden, was het allemaal eye-wash. En dat is ook voor Maurice de Hond, die naar nu blijkt ook geen echt eigen geld in Newconomy heeft gestoken, pijnlijk.

Ongeloofwaardig
Baystar ging direct na de beursgang verkopen en toen waren de rapen gaar. Veel geruchten in de pers dat Brink ervan wist en meedeelde in de winst (en zo de beursregels omzeilde), een onderzoek van de AEX en de roep om het terugtreden van Nina Brink, om nog iets te redden van bedrijfs-imago dat door de op een drama uitgedraaide beursgang toch al beschadigd was. Ook de grootaandeelhouders de Sandoz-familie en Reggeborch Participaties zat het rumoer rond WOL en Brink niet lekker. Ook de begeleidende banken ABN AMRO en Goldman Sachs die de `wollige' prospectus in elkaar draaiden en met een introductiekoers van 43 euro op de proppen kwamen, krijgen een imago-deuk.
In een poging een eind te maken aan de ophef gaf World Online op 3 april openheid van zaken. Ernst & Young en PriceWaterhouseCoopers hebben in opdracht van de commissarissen het akkefietje onderzocht en de conclusie luidt dat Brink in december een deel (6,35%) van haar belang heeft verkocht aan investeringsmaatschappij Baystar Capital voor $61 miljoen ($6 per aandeel). Die aandelen zaten in haar persoonlijke holding Kalexer (waar ook Sandoz-dochter Mallowdale en Reggeborch in zitten, die gaven Brink toestemming voor de verkoop en namen hun eigen aandelen uit Kalexer terug). Brink had verder een belang van 3,13% ondergebracht in Benguiat, een bedrijf van Sandoz, Reggeborch en Brink zelf. Die aandelen zitten op papier zo vast als een huis, er mag niets mee gebeuren tot zes maanden na de beursgang. Bij de verkoop aan Baystar voor $61 miljoen werd afgesproken dat Brink de helft van de winst krijgt bij doorverkoop van de aandelen, op de voorwaarde dat Baystar er meer dan $81 miljoen voor zou vangen. In februari richtte Brink daarvoor Brains International op (wie verzint zo'n naam?), Kalexer werd opgeheven.

De zoveelste mistige club
Baystar verkocht kort na de beursgang evenwel slechts de helft van de voormalige Brink-aandelen, dat leverde zeggen de onderzoekers nu zeker geen $81 miljoen op en Brink/Brains International heeft dus niet meegedeeld in de winst van die verkoop. Baystar houdt de winst voorlopig in eigen zak. Brink heeft ook geen weet gehad van de verkoop door Baystar, sterker nog, ze was er niet van op de hoogte dat deze investeerder de verklaring om niet binnen zes maanden te verkopen niet had getekend. De suggestie dat ze het wel wist en heeft meegedeeld of straks alsnog wat ontvangt wordt door de accountants stellig verworpen. Brink zelf zegt in een persoonlijke verklaring dat ze een passieve investeerder is in Baystar en daar geen enkele zeggenschap heeft. Er zijn geen betalingen gedaan aan Brains International.
De commissarissen zien dan ook geen enkele reden om Brink naar aanleiding van de gerezen vragen aan de kant te zetten. Met de oorspronkelijke verkoop - twee maanden voor de beursgang - aan Baystar is niets mis en dat is in de prospectus vermeld, zij het wollig. Baystar heeft zich inmiddels wel bereid verklaart tot september geen WOL-aandelen meer van de hand te doen.
In haar persoonlijke verklaring zegt Nina Brink dat ze in december heeft besloten tweederde van haar belang te verkopen om de financiële toekomst van haar familie veilig te stellen. Als ze had gewacht tot na de beursgang had ze een veelvoud kunnen vangen, maar ze wilde zekerheid. `Het was een verkoop om persoonlijke redenen. Hoewel de beursgang al werd voorbereid had ik geen zekerheid dat die ook door zou gaan. Ik accepteerde dat de prijs die ik kreeg lager was dan ik mogelijk bij de beursgang zou kunnen realiseren. De zekerheid van verkoop eind 1999 voelde echter als de beste optie voor mij en mijn familie.'
Dat deze zaak op de beurs en in de pers tot zo'n commotie heeft doen ontstaan spijt haar oprecht. 'Ik heb op geen enkele wijze de regels van de beurs willen omzeilen, zoals wordt gesuggereerd. Als ik vooraf had geweten dat de overeenkomst met Baystar zo'n ophef zou veroorzaken, had ik zeker geen zaken met ze gedaan.' Brink hoopt verder vanaf nu over de beurszaken met rust gelaten te worden. `Ik wens verder geen commentaar meer te geven en mij volledig in te zetten voor de verdere groei van World Online. Ik wil graag iedereen bedanken die World Online is blijven steunen, in het bijzonder de medewerkers.'
Diverse commentaren stellen dat de prospectus weliswaar aan de AEX-richtlijnen voldeed maar dat Brink c.s daar toch bewust wat onduidelijkheden in hebben laten staan. In de Nederlandse synopsis zou ook iets anders hebben gestaan dan in de Engelse, reden voor juridische acties, ondertussen breeduit in de kranten. De kleine beleggers, gelokt als abonnee van WOL met zeer beperkte informatie, en niet te vergeten het personeel dat met van het bedrijf geleend geld aandelen tegen de koers van 43 euro kochten, zitten voorlopig met de gebakken peren. Voor Brink heeft de beursflop, ondanks de roep om haar vertrek, voorlopig geen consequenties, maar de class-acts (hier of vanuit de VS) hangen in de lucht. De commissarissen (president-commissaris Victor Bischoff van Sandoz) zei dat WOL Brink veel te hard nodig heeft als bestuursvoorzitter. Ze gaat wel wat meer in de luwte opereren (de internationale strategie doen), ten gunste van algemeen directeur van WOL International Simon Duffy en de Nederlandse directeur Arnoud van Onna. Dat de koers nog verder gaat zakken lijkt niet onwaarschijnlijk, al ligt er een bodem bij de waarde van het kasgeld van de emissie bij ongeveer 10 tot 12 euro.
Volgens Bischoff moet die koers op een gegeven moment toch weer op een normaal niveau uitkomen. Hij verwijst daarbij naar vergelijkbare Internet-bedrijven als Terra Networks of Tiscali die op de beurs 40 tot 60 maal de omzet waard zijn. WOL is op het moment met een waarde van 18 keer de omzet ook een miljarden-bedrijf en stelt dus best wel wat voor. De eerste actie is ook al genomen. World Online heeft alle aandelen in e.Trade overgenomen van IBM en is zo volledig eigenaar geworden van dit bedrijf (een paar jaar geleden begonnen door IBM i.s.m. de branche-organisaties van MKB Nederland) dat gratis Internet-toegang en web-diensten aanbiedt aan het Nederlandse midden- en kleinbedrijf. Maar het blijft natuurlijk de vraag of WOL klanten en medewerkers niet snel elders gaan shoppen, de goede naam is aangetast.

R.N.