Boonstra
En nu gaat Boonstra weer eens met de bezem door de tent en verkoopt
weer een stukje Philips. Tegen iets van twee keer de jaaromzet is
het zeker geen slechte deal, want Origin heeft wel grote klanten (Philips
voorop) maar geen heldere structuur, geen echte visie en de goalgetters
van Origin zijn al lang weggelopen naar een toko waar vette optiewinsten
te behalen waren. Maar Boonstra laat nu wel zien, wat Philips geworden
is onder zijn bewind, namelijk een conglomeraat dat handelt in poten
en pootjes en geen grote interne samenhang meer heeft of zelfs maar
nastreeft. Wat lekkere asperges, die pondsgewijs worden uitgebaat
als dat nodig is of lijkt, terwijl het echte tafelzilver al jaren
geleden werd verkocht. Leuke beurskoersen, daar worden Boonstra en
companen zelf goed vet van, maar een bedrijf met een bedrijfscultuur,
dat is Philips niet meer. Sinds ze in die toren in Amsterdam zitten,
zijn ze als het ware boven de massa verheven geraakt, in het Amsterdamse
merk je niets van ze. Anders dan in Eindhoven waar de lokale politiek,
sport, cultuur, medische zorg, verzekeraars allemaal naar Philips
roken, merk je in Amsterdam niets van het electronicaconcern. Als
men morgen de naam verandert in PEW or zoiets, zou dat niet eens opschudding
veroorzaken. En dat is toch wel jammer, Nederland raakt z'n identiteit
als ondernemersbasis kwijt, we zijn een leuk vestigingsland voor Amerikanen
en Aziaten, maar zelf zijn we de huurlingen van Europa aan het worden.
Lekker flexibel, veeltalig, bruikbaar als call-center slaaf of CEO,
maar zonder ziel, zonder trots.
Maar vooruit, de verkoop van Schiphol zit ook al in de lucht, er
zijn vast kopers voor het Nederlandse deel in de Europese beurs, de
NS is ook een leuke landingsplaats voor vervoerders met ambitie en
durf, de RAI wil samengaan met een grote Duitse beursorganisatie en
geeft daarmee ook z'n identiteit op (en de directie vult ongetwijfelt
haar zakken), wat missen we toch. Waar zijn de tijden van Anton Philips,
van Verolme, van van Doorne, van Fokker, van Deterding gebleven? Boonstra
is een markt-koopman, iemand die z'n stalletje op zich goed beheert
en de winkeldochters wel weet te slijten, maar z'n kraampje is wel
armetierig geworden. Met het poldermodel zijn we qua cijfertjes-economie
wel aardig op kop gekomen, maar in betrokkenheid, identificatie met
werk en werkgever, ondernemers-visie en qua innovatie zijn we weggezakt.
Of halen mensen als Maurice de Hond, die persoonlijk geen harde gulden
in Newconomy stak, of Gaston Bastiaans die nu bij Lernout&Hauspie
vertrekt, misschien toch de geschiedenisboekjes. We zullen zien, na
de uitverkoop moet er toch weer een nieuwe collectie komen, zou je
denken!