HCC-Dagen; ja of nee

Op 24, 25 en 26 november zijn er weer de HCC-dagen, een mega-publiekstrekker met meer dan 100.000 bezoekers in een chaotische kermissfeer, maar veel retailers vragen zich af of de HCC nog wel een rendabele zaak is voor hen. Zelfs bedrijven die middels allerlei deals met distributeurs en partijen-pushers geen grootse financiele risico's lopen, klagen dat ze uiteindelijk bijna niets verdienen. Een marge van een paar procent is al mooi, en als er dan wat gejat wordt is ook dat weg. We kennen de sommetjes, en als je je personeel wat extra's moet geven, een hapje, een hotel en de extra busjes, folders en wat er bij komt, dan zeggen steeds meer ondernemers dat het niet uit kan. De prijzen per kraam of meter zijn vrij fors, de bewaking (en dit zeggen we op basis van vele slechte ervaringen) zo onbetrouwbaar dat je er eigen mensen bij moet zetten, en zelfs als je dan een wereldproduct hebt, blijkt die zot een hal verder datzelfde voor een tientje minder aan te bieden.
Als je dan ook nog mee wilt doen met de eindeloze reeks promotie-acties, iets in de HCC-draagtasjes wilt, meelopen in de vele HCC-specials, in het PCM bonnenboekje meedraaien, dan is de vraag of het wel "uit" kan. Zelfs met tonnen of miljoenen omzet blijft er bij een paar procent marge gauw niets over als de kosten zo hoog zijn. Directe kosten, maar ook opportunity costs, zoals gemiste omzet omdat het achtergebleven personeel in de winkel een paar grote orders misliep of een klant bruuskeerde, de kosten van klanten die achteraf klagen dat je op de HCC dit of dat voor die prijs leverde (en zij betaalden dus te veel) het kan oplopen.
Natuurlijk, het is goed voor je naam, er lopen vaste klanten rond die je op de HCC verwachten, je kunt nieuwe klanten vinden, wat oude voorraad lozen, je kwantumkorting door een flinke omzet afzekeren en het is ook erg gezellig, een goede team-building voor het personeel. Voor veel bedrijven is het een jaarlijks uitje geworden, in een hotel met eten en drinken, weekendje HCC dus. En je relaties met de vendors en distributeurs kan erdoor verbeteren, en volgend jaar met de Euro op komst kun je je eigen of andermans zwart geld mooi omzetten! Maar dat weet de FIOD ook wel, die controleren nu al op BTW en loonbelasting, even een paar mannetjes inhuren lukt niet zomaar, dat moet allemaal wit en netjes! Om nog maar niet te spreken van de spionnen van Microsoft en de BSA, die op jacht zijn naar illegale software. Niet voor niets heet de nieuwe Windows nu ME, iedereen rechtgeaarde activist herkent de subliminale boodschap, de mobiele eenheid van Microsoft komt eraan. Be sure it's legal, is de nieuwe kreet maar het klinkt toch wel weer wat Gestapo-achtig, compleet met radiocampagnes en natuurlijk vangt de BSA de meeste overtreders na tips van werknemers en boze klanten! De methodiek van de BSA is, en we onderschrijven nadrukkelijk hun uitgangspunt dat illegale software kopieren niet mag, niet vlekkeloos. Zo schermt men met nieuwe voorwaarden die het maken van een (thuis)-kopie, alsof dat verboden zou zijn. Maar de interpretatie van de Auteurswet 1912 in dat opzicht is geen kwestie van een missive en eenzijdig opgelegde licentie-voorwaarden van Microsoft, maar de rechter of wetgever is hier aan het woord. Bangmakerij en proberen om via de Licensing Wizard de gegevens van gebruikers in handen te krijgen (wie houdt in de gaten wat er met je gegevens gebeurt, in alle papieren en persberichten vinden we daar niets over, over privacy en zo geen woord!) is ook niet zo aardig. En om dan het virusrisico te noemen als argument om geen illegale software te gebruiken, is een soort grap, juist Microsoft software blijkt steeds weer virusgevoelig. En over schadevergoeding bij defecte producten (bugs!), iets waar Microsoft bij verkoop aan particulieren toe verplicht is, daar hoor je ook niets over.
Maar afgezien van de BSA, de FIOD, de jatters en de matige catering van de Jaarbeurs (MacDonalds is de populairste softdisk) is het natuurlijk wel een hoogtepunt, een unieke verkoopgolf in de computer-retail, een jaarlijkse adrenalinegolf voor veel bedrijven. Er moeten heel wat faillissementen zijn afgewend met een geslaagde HCC! Dit jaar zul je zeker veel restpartijen tegenkomen, want het ging niet goed dit jaar en op de HCC kom je resten van dollarspeculaties, Y2k-rampen en overmoedige Internetdromen tegen, voor weinig!
HCC, het blijft dus de vraag en merken we dat heel wat bedrijven er niet meer voor kiezen, voor hen hoeft die folklore niet meer, het levert te weinig op, de concurrentie is te groot en de massaliteit en chaos te gevaarlijk. En wie vorig jaar in de nacht een halve pallet harddisks kwijt<->raakte en gezien de chaos bij de verzekering en de Jaarbeurs bot ving, die houdt misschien gewoon een november-uitverkoopje, niks mis met een lokaal HCC-weekendje in je eigen winkel.

Luc Sala