Digitale Consumentenbond?
Volgens de Consumentenbond en vele Internet-gebruikers is het met de kwaliteit van de dienstverlening op het Net pover gesteld. Uitvallende verbindingen, ook ISDN of ADSL kruipen als gevolg van net-congestie voort, de post raakt zoek of de mailserver geeft niet thuis, pagina's bestaan ineens niet meer, hackers blijken gemakkelijk binnen te kunnen komen, er gebeuren wonderlijke dingen met tarieven en abonnementsgelden. Om het over de puinhoop die sommige kabelaars ervan maken nog maar niet te hebben.
Naast de providers zijn er ook nog de aanbieders van digitale diensten. Daar schort ook nogal het nodige aan. Vele service-sites zijn eerder op de inkomsten van de beheerder gericht dan de diensten voor de klant. Sites voor product-vergelijkingen bij geldleningen, hypotheken en assurantiën blijken te vaak op het lijf van de aanbieder geschreven. En dan zijn er nog de klachten over on-line aangekochte goederen. Het wordt kortom tijd voor een Digitale Consumentenbond. Minister Van Boxtel wil alvast een soort ANWB voor klachten over de dienstverlening van de overheid. De Consumentenbond zelf zit de falende kabelaars achter de vodden. Met de toename van het dienstenverkeer op Internet liggen een sluitende klachtenregeling, beroepscommissie en juridische ondersteuning in het verschiet.
Digitale trapvelden
Het Rijk (lees het grote steden-beleid) heeft een nieuwe manier gevonden om hang-jongeren te bestrijden. In plaats van een hangplek of voetbalveldje wordt nu een digitale hangplek, het digitale trapveldje, aangeboden. Voor de 29 betrokken gemeenten wordt elk een half miljoen uitgetrokken. Zo'n digitaal trapveld wordt een ruimte met computers waarbij zowel jong als oud kunnen leren omgaan met de PC en Internet. Deze digibeten worden bijgeschoold door tutors, zowel ervaren jongeren als ouderen die op vrijwillige basis lesgeven. Met name de Gemeente Tilburg is behoorlijk vooruitstrevend. Wij noemen: de `cyber-klus', een elektronische klussen/boodschappendienst van jongeren voor de ouderen in hun wijk; via het Tilburgs OnderWijsNet (TOWN) worden de maar liefst 23 digitale trapveldjes verbonden met de Tilburgse scholen en het Tilburgse Praktijkcentrum voor informatietechnologie; digitale kinder-televisie, hierbij maken kinderen op educatieve basis eigen TV-programma's voor kabel en Internet.
Kwakzalverij
Minister Borst, artsenorganisaties en apothekers vallen in toenemende mate over de digitale kwakzalverij op Internet. Er is bezorgdheid over het aanbod van zelfdiagnose en medicijnen op het Web, over de kwaliteit van dergelijke dienstverlening en er dreigen zelfs levensgevaarlijke toestanden te ontstaan. Het stellen van een diagnose berust op medische kennis, ervaring, het kennen van de patiënt-geschiedenis en intuïtie. Kennis is nog wel redelijk in een kennis-systeem onder te brengen. Het stellen van vragen is echter al een stuk moeilijker en kostbaarder. Die ervaring en intuïtie ontbreken natuurlijk geheel op een site. Er kunnen zaken ernstig misgaan: 1) Het zelf gaan zoeken naar een oplossing van een kwaal veroorzaakt een vertraging van de gang naar de dokter. Zowel bij een goede als een foute diagnose kan die delay ernstige gevolgen hebben. 2) Het verkeerd of onnodig gebruik van medicijnen. Een verkeerd medicijn bij een goede diagnose, een verkeerd medicijn bij een verkeerde diagnose, interactie tussen verschillende medicijnen en/of hun bijwerkingen. Het kennissysteem op Internet weet doorgaans niet wat de patiënt nog meer aan pharmaca gebruikt. Bij sommige medicatie is dat levensgevaarlijk. 3) De Internet-site kent de achtergronden, en ziektegeschiedenis van de patiënt niet, de huisarts wel. Hij of zij kan besluiten de patiënt niet met bepaalde medicijnen of juist helemaal niet te behandelen. Als zo'n patiënt lekker op Internet medisch gaat shoppen is Leiden echt in last.
Toch floreert digitale kwakzalverij prima op het Net. De mens wil nu eenmaal veel over medische zaken weten en de farmaceutische industrie en echte kwakzalvers willen verdienen. Op zich kan het geen kwaad als iemand zich eens wat nader over zijn of haar kwaal op Internet oriënteert. Als je maar weet waar er betrouwbaar gezocht kan worden. Aan dat laatste wordt door minister Borst al gewerkt in de vorm van (door het ministerie) gecertificeerde gezondheidssites.
Wie zonder controle allerlei soorten medicijnen en lapmiddeltjes aan de man wil brengen maakt zich niet druk over de wijze van voorschrijven, interactie met andere geneesmiddelen of alternatieven die wellicht beter werken of goedkoper zijn. Een verkoopsite zal zonder veel scrupules het eigen product aan de man brengen. Investeren in artificiële kennissystemen zal de uitbater zeker niet doen. De minister maakt zich onder meer zorgen over de verkoop van in Nederland niet toegelaten producten vanuit het buitenland. Daar gaan richtlijnen en maatregelen voor komen.
De tijden van geitenpoep en konijnenkeutels als pillen, zijn op Internet dus nog niet voorbij. Alles uiteraard in een nieuw jasje maar met weinig garantie tegen volksverlakkerij.
Iets anders, een variant op Internet-verslaving als een serieus maatschappelijk probleem: de virtuele erkenning. Mensen die het in de echte wereld niet (kunnen) maken die zich in de virtuele Web-wereld geheel uitleven in chat-boxen, opiniesites, kennispagina's etc. Daar vindt men de contacten en erkenning die thuis en op het werk gemist worden. Dat werkt verslaving weer in de hand. De drang om `iemand te zijn' op het web moet steeds meer bevredigd worden. Op den duur kan de schijn zelfs niet meer van de realiteit onderscheiden worden, wat uiteraard door dergelijke verslaafden stellig wordt ontkend. De cyber-wereld is immers de echte werkelijkheid. Ook hier helpt alleen een partner of andere sociale contacten die de cyber-addict weer in de realiteit kan trekken.
Bedrijf met site beter?
De publicatie `Kleinschalig Ondernemen 2000' (EM, tel: 079-3413634) meldt dat bedrijven met een eigen Internet-site in het algemeen beter presteren dan gelijkwaardige bedrijven zonder. Er werden ca. 1600 bedrijven onderzocht waarvan 40% een eigen site bleek te hebben. De uitslag was dat bedrijven met eigen site over het algemeen het vorig jaar meer omzetgroei haalden, vaker (meer en nieuw) personeel in dienst namen, de omvang van de investeringen zagen stijgen en positievere verwachtingen hadden voor het jaar 2000.
Opmerkelijk is dat bedrijven met 50 tot 100 werknemers in 60% van de gevallen over een eigen Web-site beschikken. Bedrijven met minder dan 10 werknemers bleken slechts in 10% van de gevallen een site te hebben. Het site-gebruik ligt met name hoog bij bedrijven die zakelijke of financiële dienstverlening bieden. Ongeveer 20% van de onderzochte bedrijven behaalt de omzet uit de verkoop van producten en diensten via Internet. Via sites gegeneerde omzet komt zo op 6% van het totaal.
Privacy bestaat niet meer
Op allerlei manieren wordt onze privacy op Internet ondermijnd. Diverse waakhonden, firewalls en wachtwoorden ten spijt, worden er toch steeds weer nieuwe trucs bedacht om surfgedrag in kaart te brengen en persoonlijke gegevens te verzamelen. Het grote probleem is en blijft dat persoonlijke gegevens goud waard zijn voor aanbieders van mailings, reclame en producten. Tijdens het zaken doen en zoeken op Internet worden er gegevens verzameld. Dikwijls gebeurt dat openlijk met vermelding van een waarschuwing en voorwaarden. Maar wie garandeert eigenlijk dat die aanvankelijk solide Internet-partners niet ineens de regels gaat wijzigen? Amazon heeft dat bijvoorbeeld onlangs al gedaan.
En dan die leuke (gratis) zoekprogramma's. Zo heeft CueCat laatst de nodige stof doen opwaaien. Het bedrijf Digital Convergence pronkt met een eenvoudige manier om via een soort barcodes snel naar een matching Web-site te surfen. Het intypen van een URL hoeft dus niet meer. Gewoon de scanner er over halen. Het addertje onder het gras is de registratie van de gebruikers. Met behulp van het ID-nummer dat voor het gebruik van de CueCat-software nodig is kan Digital Convergence precies traceren wie welke sites bezoekt. Natuurlijk claimt het bedrijf daarmee vertrouwelijk te zullen omgaan maar dergelijke bestanden kunnen miljarden waard worden.
Ook tal van Cookies staan in een kwaad daglicht. Er zijn al aanwijzingen dat reclamebureau's via direct marketing services gegevens uit gebruikers-databanken matchen met sitebezoek. De bedoeling laat zich raden. Een andere aardige bevinding is dat Net-gebruikers echt ziek worden van de spam-mail. In de VS toonde een onderzoek aan dat 91% bij herkenning spam-mail direct in de prullenbak deponeert.
Internet zuipt
Talloos zijn de lofprijzingen dat Internet bijdraagt aan het milieu. Minder vervuiling door files, minder papiergebruik, thuiswerken etc. Nu blijkt dat Internet stroom-technisch gezien behoorlijk vies is. Al die servers en PC's zuipen namelijk stroom. De ergste stroomverslinder blijkt de koeling voor de Web-servers te zijn. Het is een teken aan de wand dat bij de huidige gang van zaken het toenemend stroomverbruik de groei van de ICT-economie belangrijk kan vertragen. Het is zelfs al zo erg dat in Nederland al meer dan 30 ICT-bedrijven op de wachtlijst staan om meer stroom te mogen afnemen.
Behalve bij de echte ICT-bedrijven krijgen ook kantoorpanden met een doorsnee computer-outfit al te maken met warmte problemen. Een PC plus monitor produceert ongeveer net zo veel warmte als een mens. Dubbel stroomverbruik voor de hardware zelf en de noodzakelijke airconditioning. In Japan blijkt het stroomgebruik als gevolg van ICT tussen 1996 en 1999 verdubbeld te zijn. Internet is daarbij een voorname stroomzuiper. Daardoor is men in Japan goed wakker geworden. De nieuwe mantra luidt: Kei-Haku, Tan-Sho. Deze `groene-PC-slogan' betekent letterlijk vertaald: licht, dun, kort en klein. Alleen al door de toepassing van LCD-beeldschermen bleek in 1996 1,6 TerraWatt-uur aan stroom bespaard te kunnen worden.
QuickTime 5 gaat streaming
Apple heeft weer eens een sterke zet met QuickTime gedaan. De nieuwe versie 5.0 is geoptimaliseerd voor streaming Internet-gebruik en native DV-editing. De player-versie wordt als vanouds weer gratis weggegeven en de Pro-uitvoering met streaming-export kost nog geen $ 30,-.
Daarmee slaat Apple twee vliegen in een klap: QT is het goedkoopste streaming videoprogramma voor zowel de gebruikers als de providers; dankzij de media multi-aanpak (d.w.z. vrijwel elk medium past binnen de QT-schil) en de omarming van bijna real-time native DV-processing wordt QT de defacto standaard voor menig videomontage en reclame-pakket op het Net. Apple hoeft slechts toe te kijken hoe QT zich zelf verkoopt en de Macs als opmaakinstrument en streaming-server vanzelf volgen.
U.S.