De digitale doka bestaat uit een Windows of Apple computer, software om de foto's te bewerken, een manier of interface om de foto's digitaal in te voeren en een fotorealistische kleurenprinter. Foto-software zoals Photoshop, Picture Publisher en PhotoImpact kan alleen met digitale fotobestanden werken. Je zult de met de camera gemaakte opnamen daarom eerst moeten digitaliseren of digitaal moeten kopiëren naar de computer. Dat kan op vele manieren met elk zo hun eigen voordelen en beperkingen. Een misverstand is verder dat je voor digitale fotografie altijd een digitale camera nodig hebt. Dat is niet zo want ook negatieven, dia's en papieren originelen kunnen digitaal ingescand worden.
USB en serieel
Bij vrijwel alle digitale fotocamera's wordt wel een 'overspeel-kabeltje' meegeleverd. Moderne digitale camera's gebruiken daarvoor een USB-aansluiting. Eerst de software-drivers op de harde schijf van de PC of Mac installeren en vervolgens de digitale fotocamera op de USB-poort van de computer aansluiten. Er zijn dan vaak twee mogelijkheden:
Lezertjes
Eveneens via de USB- en binnenkort ook de FireWire-poort werken de zogenaamde memory-lezertjes. Dat zijn apparaatjes die de losse camerageheugens (CompactFlash, SmartMedia, sticks, Microdrives, de kleine SD-geheugens van Panasonic etc.) kunnen inlezen. Het kabeltje aansluiten, de drivers installeren, het fotogeheugen uit de camera halen en dit vervolgens in het lezertje steken. Er ontstaat nu een nieuwe snel benaderbare drive die toegang biedt tot grote aantallen digitale foto's. Er zijn lezertjes voor slechts een type geheugen of combi's voor twee tot zes soorten geheugenkaartjes of -sticks leverbaar. Koop altijd het juiste lezertje voor het desbetreffende memory-systeem.
Het gemiddelde lezertje kost tussen de 45 euro en 60 euro. Er zijn diverse voordelige aanbiedingen van een lezertje met geheugenkaartje. Let er bij CompactFlash-kaartjes op dat hele eenvoudige USB-modellen alleen met USB-enabled CompactFlash-kaartjes werken. Andere CF-kaartjes doen het niet en de opgeslagen foto's kunnen dan zelfs beschadigd raken.
De belangrijkste voordelen van USB-lezertjes betreffen het feit dat de camera vrij blijft en er geen extra stroomverbruik bij de accu's is. Tevens kunnen de lezertjes sneller zijn dan de kabelverbindingen.
Scanners
Ook de scanners worden via een USB- of SCSI-kabeltje op de Windows PC of Apple Mac aangesloten. Er zijn twee soorten scanners. De beste resultaten leveren de filmscanners. Dat zijn apparaatjes die negatief-stroken en ingeraamde dia's kunnen scannen. Moderne scanapparaten scannen op 2700 dpi en verwijderen bij het scanproces tevens de stofjes en krasjes. Een goede filmscanner kost tussen de 400 euro en 1000 euro. Dat lijkt veel maar de hobbyfotograaf kan dan gewoon analoog met de eigen vertrouwde camera blijven fotograferen zonder een duurder digitaal model te behoeven aanschaffen. Met name bij de spiegelreflex scheelt dat nog altijd de helft in prijs.
Het inscannen van reeds afgedrukte foto's gaat via de flatbed scanner. Foto onder de klep met de beeldzijde naar de scannerkop leggen en inlezen maar. De resultaten bij de duurdere typen zijn ronduit goed maar net iets minder als bij de filmscanners. Gebruik deze flatbed scanners niet voor dia's en negatief stroken. De daarmee behaalde resultaten zullen flink tegenvallen.
Een scanner werkt vrijwel altijd via een fotobewerkingspakket en wordt van daaruit door een TWAIN-driver aangestuurd. Voer bij voorkeur een ijkings-procedure en een proefscan (preview) uit. Dat voorkomt mislukkingen en onnodige correctie- of wachttijden.
Op diskette of CD-ROM?
Wie met kleinere aantallen digitale foto's per jaar werkt kan goedkoper uit zijn door de fotocentrale het werk te laten doen. Lever je filmrolletje in en de fotovakman of afdrukcentrale zet hen naar keuze op CD-ROM, diskette, Foto-CD of zelfs DVD. Deze schijf vervolgens op de PC of Mac inlezen.
Albums
Wie vele tientallen digitale foto's op zijn of haar harde schijf zet doet er goed aan om al deze foto-files orderlijk te catalogiseren. Anders kan je straks niets meer terugvinden. Verschillende fotobewerkings-pakketten bieden hiervoor een handige album-module die digitale fotoboeken, vaak zelfs met een handige indexering, aanmaakt.
Opslagformaat
Digitale camera's en ook scanners werken met verschillende opslagformaten en resoluties. Kies bij de digitale camera in de eerste instantie voor de hoogste of een na hoogste JPEG-resolutie. Die zal een bestand van ergens tussen de 500 KB en 1MB opleveren. JPEG is een echt afdrukformaat dat ruimte bespaart op de harde schijf en in de hoogste resolutie nog een prima A4 en zelfs een A3 print kan geven. Omdat JPEG toch enigszins gecomprimeerd is kan enig detailleren verloren gaan en raakt informatie over aparte bewerkingen in lagen verloren.
Wie hoogwaardig drukwerk nastreeft of zijn/haar foto's voor publicatie wil aanbieden kiest voor het TIFF-formaat. Dit bestandstype behoudt de fijnste detaillering en laaginformatie. De bestandsgrootte komt vaak op 1 tot 2 MB. Het top opslagformaat is het zogenaamde RAW TIFF. Hierbij wordt elke pixel in bestanden van vele MB's opgeslagen.
Bij scanners gaat het om de dots per inch (dpi). Voor een doorsnee papier scan is 1200-1400 dpi echt wel voldoende en vaak kan ook met 700 dpi volstaan worden. Bij de filmscanner valt gezien het kleinbeeld-formaat een scan-resolutie van 2700 dpi aan te bevelen.
Foto's van de camcorder
De moderne camcorder kan ook foto's maken. Liefst via een eigen Megapixel-chip en memory-stick. Dat geeft de beste resultaten. Niettemin kan je ook foto's vanaf tape trekken. Deze eerst als een filmclip capturen. Het capture-module biedt vast wel een optie om een beeldje als still frame op te slaan. Let er op dat de fotokwaliteit op tape (D is maar 720 x 576 pixels) een stuk lager ligt dan bij een middenklasse megapixel fotocamera.
U.S.