next -index- prev

Redactioneel: ontslag!

We krijgen er helaas steeds meer mee te maken, ontslagprocedures en de ellende die er bij hoort. Niet alleen voor de werknemers, dat is al erg genoeg maar als werkgever is het ook een nachtmerrie. Vooral kleinere bedrijven zijn nauwelijks opgewassen tegen de eisen en regeltjes. De politiek roept al jaren, dat men de bureaucratie wil bestrijden, maar in de praktijk valt het hard tegen. Er was ooit sprake van een zogenaamde 'verkorte ontslagprocedure', maar die weg is ook al bezaaid met clusterbommen. Je moet tegenwoordig bij het CWI zijn, Centra voor Werk en Inkomen. Dat neemt de centrale overheid (Sociale Zaken) weer onder haar hoede en men gaat zelfs de toezichthoudende raad RWI opdoeken. Wel een omslag sinds de dagen van de tripartite werkgelegenheidspolitiek, een mislukt soort privatisering van arbeidsbemiddeling. Maar wordt het beter? Nou nee, want het CWI raakt overwerkt en wordt weer zo'n turf-club die mooie statistieken maakt en werkzoekenden inschrijft, maar bemiddelen en constructief contact met werkgevers, ho maar. De manier waarop werkzoekenden worden behandeld en begeleid krijgt steeds meer een fabriekssmaak. Ja, er is weinig werk, maar neem dan eens wat meer CWI-medewerkers van enige kwaliteit aan. Zeker nu ook veel hooggekwalificeerde werknemers in de WW komen, is het niveau achter het loket ontoereikend. Mensen met HBO-opleiding een verplichte cursus "sollicitatiebrief" opleggen is onzin, en Internet-vacatures doormailen is ook naïef, men behandelt ook serieus werkzoekenden als half debiele criminelen.
Het CWI is vooral procedure- neuken en pappen geworden, en doorschuiven als het niet lukt, de vriendjes van de re-integratie blij maken. Dat zijn de poenscheppers anno 2003, was het niet minister Vermeend die dat allemaal liet gebeuren?
Als MKB ondernemer in de ICT zit niemand te springen om nieuw personeel, meestal wil je ze kwijt. Voor zoiets als de ooit als vlot bedoelde verkorte ontslagprocedure vraagt men tegenwoordig de meest absurde rapporten, cijfers, prognoses, functiegroep-omschrijvingen, een kleine ondernemer loopt daar snel in vast. En de jaarcijfers van 2002, wie heeft die nu al klaar (en men dringt onmatig aan op accountantsverklaringen) en de anciënniteits-eis is in kleine organisaties ook een onding. Je krijgt onwillekeurig het gevoel, dat men de stroom WW-ers wat wil beperken of in ieder geval vertragen. Traineren, misschien een geheim opzetje van Balkenende of past dit in het 'handhaven' van de neo-conservatieven. En als je CWI-behandelaar toevallig ziek is of op vakantie, dan zit je als werkgever zo weer een paar weken extra te wachten en je overbodig personeel uit te betalen. Een paar jaar geleden kon verkort ontslaan in een paar weken, nu duurt het soms maanden. Te veel heen en weer schrijven, te veel eisen, ondertussen gaat je tent naar de knoppen. Dus toch maar naar de kantonrechter voor een ontslag? Helaas, dat is duur en nog ongemakkelijker.
Nee, waar je als ondernemer toch al genoeg aan je kop hebt zijn dit soort overheids-grappen pijnlijk en contra-productief. Want als de nood hoog is, ga je dan op voorhand niet wat extra ontslagen aanvragen, het duurt toch zo lang!

Luc Sala


P.S. De Dealer-Info dagen in
september lopen goed, zie ook www.dealerinfo.nl

© Dealer Info