Heilloos

Redactioneel

Toevallig was ik getuige van de laatste vlucht van de Concorde in Engeland. Duizenden en duizenden Britten stonden langs de wegen rond het vliegveld, er was duidelijk het gevoel dat hier een stukje nationale trots verloren ging, er hing een melancholieke sfeer op het vliegveld. Ik reisde toevallig met een KLM-vlucht en kon het goed volgen, maar besefte ook pijnlijk, dat over een paar jaar de laatste blauwe KLM-vogel zal vliegen. Welke idioten hebben voor een paar miljard weer een stuk nationale trots verkwanseld? Voor Nederland begint Europa langzamerhand de ontmanteling van onze nationaal zelfbewustzijn te betekenen en is dat wel wat de burger wil(de)? Het is ons nooit echt gevraagd en mijn inschatting is dan ook dat een referendum over Europa's grondwet op een heel breed en duidelijk NEE kan rekenen. In Engeland beginnen ze er daarom maar niet eens aan, daar vertrouwen burgers en politici elkaar al helemaal niet meer. Maar ook hier is Mabelgate het zoveelste signaal dat Den Haag zich steeds meer buiten de realiteit plaatst, dat de politici het gras niet horen groeien en dat hun plannetjes en bezuinigingen wel leuk klinken in de studeerkamer, maar heilloos zijn in de 'echte' wereld. De politiek verliest het contact met de burger, maar het bedrijfsleven kan er ook wat van. Als vertrouwen de basis is van een gezonde relatie, dan worden er stevige fouten gemaakt. Schiphol maakt meer lawaai en heeft ruzie met de omwonenden, maar moet haar groeiplannen wel bijstellen omdat er minder gevlogen wordt. AH maakte het wel erg bont en gaat nu een heilloze prijsslag aan met organisaties die daar helemaal op zijn ingesteld, terwijl AH dat qua organisatie, winkelinrichting, inkoop en assortiment veel moeilijker kan. Heilloos en het begin van verdere aftakeling, V&D achterna. Ook in computerland zien we dat aanbieders en gebruikers, vendors en kopers uit elkaar groeien. De fabrikanten willen meer convergentie, bouwen steeds meer ongevraagde functionaliteit in en storten zich ook graag in de prijzenslag, maar wat wil de brave burger, de scholier of de MKB-gebruiker nou echt. Minder spam, minder storingen en geen gezeur, geen pop-ups met gevaarlijke dial-outs, geen verholen bedreigingen dat de software weer aan een upgrade toe is en een interface waar je op kunt vertrouwen. Ik realiseerde me bij het lezen van de stapel persberichten en commentaren over de nieuwe Office van Microsoft dat een van de groeiende irritaties bij m'n werken op 'n computer die verrekte onderliggende koppeling is. Als ik toevallig een webadres of e-mail in een van m'n documenten heb staan en wil daar iets aan veranderen dat spring automatisch m'n e-mailer of browser in beeld. Dat is handig als ik zou willen e-mailen, maar in de meeste gevallen moet ik de zaak weer sluiten en ben even uit m'n concentratie. Ver doorgevoerde integratie en XML heeft dus ook nadelen, maar daar lees je weinig over. Het is net als die waarschuwingen dat je de upgrade van dit of dat programma moet downloaden, dat je nu eindelijk de volledige versie moet aanschaffen of andere boodschappen die je scherm vervuilen. Dat mogen we misschien geen spam noemen, maar vervelend en irritant is het wel, die behoefte om je handel door de strot te proppen.

Luc Sala