Borrelpraat

Er kan deze maand weer een borrel af, al is dat grote kerstdiner meestal wel geschrapt en leuke kadootjes zijn er ook niet veel meer. We worden wakker, rationeel heet dat dan. Ook politiek beseft men nu dat de minima wel erg gepakt gaan worden en kijk, allerlei gemeenten gaan nog even snel wat PC's uitdelen. Leuk bedacht, maar is het echt nodig om kids die allemaal verrekt goed weten hoe ze moeten sms-en en op Internet ook leuk weten te chatten nog zo'n gratis ding te geven. Misschien is fietsen uitdelen en fietsles geven aan allochtone vrouwen in de achterstandswijken een beter idee!
We zitten midden in de informatiemaatschappij en dat ICT staat voor Informatie en Communicatie Technologie leer je op de basis-school. Leve de vooruitgang, die dan vooral digitaal en multimediaal moet zijn, daar pompen we graag geld in, dat is de wonderolie die alles beter zal maken. ICT en de kenniseconomie, stopwoorden van politici die niets beters weten te verzinnen, er zijn tientallen miljarden verspild aan onzinnige projecten, die zelden ge-evalueerd worden. De Gemeentelijke Basisadministratie is een steeds maar zinkend schip, hoogstens doen ze her en der alsof hun website iets zegt over de efficiency van het gemeentelijk beleid. Geld uitgeven, dat kunnen ze. In Amsterdam hebben ze het CIAO project, waarbij kinderen met de verkeerde soort computers zijn opgescheept, maar ook bij de ICT-proefwijk (Virtueel dan) Cyburg en nu weer bij diverse gemeentes met 'glasvezel aan huis' projecten kijkt men vooral naar de mogelijkheden, maar nauwelijks naar wat de gebruiker er eigenlijk aan heeft. De ICT-mislukkingen stapelen zich op, maar de denkfout blijft. Die denkfout is dat data en informatie dezelfde dingen zijn en dat meer data en gegevens heel weinig zegt over het nut ervan. Het Internet bevat steeds meer data en wordt steeds minder informatief. Informatie is wat je raakt, het zijn gegevens waar je iets mee kunt. Alleen weten we zo slecht hoe dat werkt, waarom die bepaalde gegevens de ene ontvanger wel en de andere niets zeggen. Informatica in die zin is tot nu vooral de wetenschap geweest van het traject tussen de datadrager (harde schijf) en het beeldscherm. Wat echt telt is wat van het beeldscherm echt tussen je oren belandt. Het zou aardig zijn, als bij al die nieuwe plannen voor breedband, multimedia, ICT-stimulering en het geblaat over digitale toegankelijkheid eerst eens gekeken wordt naar wie eigenlijk baat hebben bij al dat moois. Misschien moeten we dat ook eens vragen aan al die mensen die zo'n mooie ICT-opleiding kregen en nu langs de kant staan, zij weten van dromen en luchtballonnen. De instroom van tienduizenden die zogenaamd een markt-conforme computer-opleiding kregen hapert en had nu niemand kunnen uitrekenen, dat anno 2003 de behoefte aan systeembeheerders voorbij zou zijn. Want dat was toch een vak dat zeker in de optiek van die opleidingen hing op de gebrekkige beheersmogelijkheden van netwerken anno 2000. Ondertussen zijn we verder, is de server-software een stuk beter en is er minder behoefte aan dat soort mensen. Overigens precies wat er gaat gebeuren met die hordes werkelozen die nu door de re-integratieclubs zogenaamd klaargestoomd worden voor werk, dat er helaas niet is.