Maar de beurs dan?
De optimisten wijzen nu natuurlijk op de beurs en geloven dat allerlei indexen een echte graadmeter van de economie zouden zijn. En in zekere zin is dat waar, als je de Amsterdamse beurs zou geloven doen we het nu stukken beter en gaat het de goede kant op. De AEX is tenslotte van 220 weer naar 340 gestegen, de Europese beurzen zijn allemaal ook fors gestegen, in Londen ging de FTSE van 3200 naar 4400, en Amerika doet het al helemaal te gek, kijk maar naar de Nasdaq, die toch mooi van 1250 begin 2003 naar de 2000 opsteeg.
Ja, dat klinkt allemaal mooi, je zou bijna geloven in economisch herstel in de overdrive, maar wat is er echt aan de hand. De DowJones ging van 7413 naar dik 10.000 en dat klinkt wel leuk, maar komt neer op een stijging van 34% en zet dat nou eens af tegen die stijging van de dollarkoers dit jaar, die was 23% dus netto is die Amerikaanse beurs helemaal niet zo omhoog gegaan. En vergeleken met een dollarkoers van 87 cent, zoals in 2002, is de stijging verdwenen. Je ziet de laatste maanden de Dow eigenlijk omhoog gaan met wat de euro wint tegenover de dollar, en als we daar het goud tegenaan houden, ook al ruim boven de 400 dollar en dus ook een procent of 30 beter, wat is dan het beeld.
Voor mij lijkt het erop, dat als we goud als meest stabiele waardebepaler nemen, we daar in euro's maar een klein beetje omhoog zijn gegaan, net als de olie die voor ons niet veel duurder is geworden maar in dollars nu boven de 33 per vat opbrengt. Blijkbaar is de euro dan de munt die de wereldprijs bepaalt en sukkelt de dollar er maar achteraan. Ergo, we kunnen de stijging van de Amerikaanse DowJOnes index wegstrepen en de Nasdaq, ach dat was altijd al een vehikel voor speculanten. Een dergelijke opstelling houdt dan wel weer in, dat de winst van de Nederlandse AEX en wat andere Europese beurzen eigenlijk nergens op slaat. Wat gerommel voor de locale markt, maar een eigen koers vaart de AEX zeker niet en men heeft zich mooi laten leiden door de Amerikaanse koerswinsten, maar dat is niet meer dan wat zweven. Om het maar een gechargeerd te zeggen, de Europese beurzen zijn meegegaan met die van Amerika, zonder te letten op de valuta-effecten en zijn dus veel te positief gestemd, en ergens in 2004 krijgen we die rekening gepresenteerd.
Fundamenteel is de Nederlandse economie er niet sterker op geworden, we raken steeds meer bedrijven en activiteiten kwijt aan buitenlandse geldhebbers. Onze concurrentiepositie, zo'n mooi woord dat ook niet veel zegt, is een vaag begrip dat al naar gelang de situatie wordt aangepast, maar die zeker niet is verbeterd. De toenemend werkloosheid, de verschraling van de cultuur door de bezuinigingen en al dat gepraat over integratie heeft ook weinig opgeleverd. Wie in Nederland de straat nog opdurft heeft in 2005 een paspoort of ID-kaart nodig. Dat allemaal onder het mom van veiligheid, maar in wezen wordt de burger nu belast met het idee, dat 'ie ieder moment gecontroleerd zal worden. Beloftes van eerdere kabinetten dat zo'n identificatieplicht nooit algemeen zou worden, zijn dus vergeten. Maar nu Saddam niet in een keldertje in Amsterdam Noord bleek te schuilen en Bin Laden blijkbaar nog in Afghanistan z'n zaakjes regelt, waarom dan hier iedereen bang maken. Natuurlijk, in Appingedam zal het zo'n vaart niet lopen, maar in grote steden als Amsterdam zijn flink wat illegalen of half-legale toeristen met een verlopen visum. Die mensen vrezen bij aanhouding dat ze uitgezet worden, dus nu is het wachten op iemand die dat vooruitzicht niet kan verwerken en dus maar een agent neersteekt of uit de tram gooit. Dat is de keerzijde van dergelijke maatregelen, we krijgen een angst-samenleving, iedereen gaat over z'n schouder kijken. Heb ik m'n papieren wel bij me, en bedenk wel dat met name nieuwe Nederlanders uit een land komen, waar de politie minder vriendelijk optreedt en waar je wel de cel in, maar niet zo makkelijk weer uit komt. De paradox is, dat een angstig publiek ook een zuinig publiek is en dat we met al dat soort repressie alleen maar bereiken, dat de consument z'n geld in z'n zak houdt. En dat is nou precies de basis van een recessie, gebrek aan vertrouwen.
Maar is er dan geen hoop?
Natuurlijk, er zijn ook wel goede signalen, her en der worden leuke projecten verkocht, als bedrijven als Paradigit dit jaar 40.000 PC's kunnen slijten en 68 miljoen euro omzetten, een groei van meer dan 30%, dan blijken er best nog gaten in de markt te zitten. Maar is er op termijn werkelijk nog vraag naar nieuwe en betere, snellere systemen, of zijn we uitgekakt qua software en leuke applicaties. De opwinding zit 'm eerder in de multi-player games op consoles en mobieltjes dan in professionele applicaties, 2003 was toch ook een beetje het jaar waarin we het vertrouwen in ERP zagen opdrogen, het was sappelen.
Na het inzakken van de Internet-bubble en de nasleep van de millenium vervangingsgolf was er enige hoop op zeg maar normalisering van de computermarkt, maar die is uitgebleven. We hebben leuke prijsverlagingen gezien en misschien heeft dat de consument wel wat gestimuleerd, maar aan de andere kant, wie verdiende er wat? Natuurlijk, de lage dollar hielp geweldig mee, dus de consument kreeg echt het gevoel dat de computers veel goedkoper werden, maar werd er gekocht? Misschien bleef de afzet in aantallen nog wel op peil, maar voor de meeste detaillisten werd het toch meer klein goed met gelukkig wat ruimere marges, met name de digitale camera's liepen dit jaar erg goed, maar zijn nu bijna in de ramsj, Blokker en consorten ruimen de partijtjes wel op. Even was er voor de zomer de hoop dat de laptops het helemaal gingen maken, maar dat viel tegen, vooral omdat iedereen zich als een gek op die markt stortte en dat hielp ook niet.
Voor 2004 houden we de kiezen maar op elkaar, er valt geen peil op te trekken. De zakelijke markt sukkelt zuinig wel door, gaat geen grote investeringen doen, maar is ook geen trekker. Het hangt voornamelijk van de consument af, gaat die knijpen of geloven we dat de crisis wel weer overgaat en zitten de centjes losjes in de zak. Mijn voorspelling is net zo goed als de uwe, ik voorzie nog een paar goede maanden, ongeveer tot april, mei, maar dan wordt het gevaarlijk. In de VS begint dan de verkiezingsstrijd en wie weet welke risico's Bush bereid is te nemen om z'n imago op te krikken. Ik hoop er het beste van en wens u allen een prima 2004!!
Luc Sala