De beste selectiemethode is die wellicht kijken naar het opnamedoel, de mogelijkheden, bedieningsgemak en beschikbare accessoires. Klassiek blijf de indeling kiekjes of snapshotcamera, compact, meetzoeker en spiegelreflex. De moderne digitale camera vanaf 3-4 megapixels maakt alleszins redelijke foto’s en je hoeft niet meer gestudeerd te hebben om er eentje te kunnen bedienen. De keuze het type spitst zich dan toe op wat de consument er mee wil en de uitbreidingsmogelijkheden. Voor gewone vakantie-kiekjes is geen dure spiegelreflex nodig maar een eenvoudige compactcamera. Voor actiefoto’s, mode en reclame en ander hoogwaardig fotowerk komt een spiegelreflex juist tot zijn recht. En misschien is het ook wel handig om een video- en fotocamera in een apparaat te hebben?
Snapshootertjes
Plaatjes schieten tot het filmpje vol is, naar de fotozaak en laten afdrukken, wat dit betreft is er met de digitale camera eigenlijk weinig veranderd. Goed, er zit nu een geheugenkaartje in maar ook dat kan men bij de fotovakman, drogist of warenhuis inleveren.
Nog niet zo lang geleden kon je de digitale snapshooter (met weinig vast geheugen en gewone penlight batterijen) niet serieus nemen. De digitale zoom en de VGA-resolutie stelden gewoon niets voor, om het over de niet-natuurgetrouwe kleuren en het plompe uiterlijk nog maar niet te hebben. Fabrikanten zoals Nikon, Kyocera, Canon, Olympus, Konica Minolta, Sony, HP, Samsung, Panasonic en Fuji zetten tegenwoordig een stuk hoger in met modellen die de middenklasser met analoge film werkende snapshooters benaderen. Alles zit er op en er aan. Helder zoekertje, flitsertje, eenvoudige opnameprogramma’s, aardig LCD-schermpje en een redelijke accu. Daarnaast is er ook nog attractie: de snapshooters zijn vaak bijzonder platte mini-modellen. Dat spreekt ook zakelijke gebruikers aan. Een andere variant in dit genre is de multimedia-snapshooter die ook MPEG4 video en voice opneemt en/of MP3 afspeelt. De beperkingen van de digitale snapshooter zitten in de kleine optische zoomrange van 2-4 keer, weinig aanvullende accessoires. Beeld van 3-4 megapixel is voor gewoon gebruik als gezegd al meer dan zat. Ook is de digitale snapshooter naar verhouding duurder dan de kiekjesmakers met fotofilm, maar voor tussen de 150 en 300 euro heb je al een aardige familiecamera.
Compact & fuzzy
De benaming compact (of zoeker) camera is wat verwarrend. De term werd oorspronkelijk gebruikt omdat de fotograaf door een aparte zoeker naast het objectief keek. Bij een spiegelreflex kijkt hij via een zoeker door de lens zelf. Omdat de zoekercamera door het ontbreken van verwisselbare objectieven ook compact gebouwd wordt is de term ‘compact’ in zwang geraakt. De fotohandel verstaat onder de digitale compact meestal de midden tot betere klasse modellen. Een aantal van de toppers doet zelfs nauwelijks onder voor een eenvoudiger spiegelreflex.
Met een betere digitale compactcamera heb je een grotere opnamesensor (CCD of CMOS) met doorgaans al gauw 4-6 megapixel en een objectief van een gerenommeerde naam (zoals Zeiss). Ook aan de achterliggende beeldbewerking door de camera-CPU en aanvullende image processors wordt meer aandacht besteed. De kleuren zijn vaak een stuk natuurgetrouwer, het dynamische bereik (aantal contrastniveau’s) is hoger, de beeldruis een stuk minder, beelden worden sneller weggeschreven. Een flinke optische zoom (4-12 keer) met, steeds meer, ook een echte groothoek-werking zijn ook welkom.
Fotograferen is ook in het digitale tijdperk niet zo eenvoudig als het lijkt. Veel foto’s mislukken omdat de gebruiker de juiste instellingen niet weet. Daarvoor heeft men de Fuzzy Logic techniek bedacht, dat werkt met de ‘best guess’-methode en rekent een indrukwekkend aantal beeldpartijen, licht- en kleurwaarden door. Per ongeluk op de lucht scherpstellen is hiermee vrijwel onmogelijk.
Omdat de compacts groter zijn dan de mini-snapshooters kan er ook een zwaardere flitser, een geheugen-kaart-slot en LithiumIon-accu in. Bij deze zijn er ook uitgebreidere menu’s, een groeiend aantal modellen beschikt ook over manual functies en de instelbare ‘digital film’-gevoeligheid varieert al gauw van 50-800 ISO. Dit zij ook meer de camera’s voor bij de PC, met USB en FireWire aansluitingen, video-out naar de TV, cradle’s en dockers. Verder is er een behoorlijk aanbod aan accessoires en hulpstukken, zoals zwaardere accu’s, voorzetlensjes, filters, extra flitsers, tasjes en mapjes. Een goede digitale compact is echter niet goedkoop. Reken op 400 tot 800 euro, maar dan krijg je (bij Nikon, Canon, Olympus, Panasonic, Samsung, Kyocera, Contax, Fuji, HP en Sony) ook waar voor je geld. Deze camera’s zijn niet interessant voor de consument, ze vinden hun weg naar hobbyfotografen, journalisten en zakelijk gebruikers die meer willen dan kiekjes.
De spiegelreflexcamera blijft als vanouds voor de professionele fotograaf en vakhandel. Aanvankelijk prijsden de digitale spiegelreflexen zich zelf uit de markt. Modellen met verwisselbare lenzen van Canon, Nikon (D70), Minolta D-7 en onlangs ook de Olympus E-300 mikken op een prijspunt van 1000 tot 1200 euro. Dan wordt er wel wat water in de wijn gedaan bij de body (plastic i.p.v. van metaal-legeringen) en de objectieven (een geringere lichtsterkte en krapper zoombereik). Een goed objectief met een lichtsterkte van F2. / F.2.8 en een aardig zoombereik kost op zichzelf al gauw 1000,- euro of meer. Wie met 8-12 maal zoom kan volstaan kan ook kiezen voor de goedkopere spiegelreflex met vast zoomobjectief (o.a. van Minolta, Sony en Fuji). Let er wel op dat een aantal modellen geen echt optisch zoekersysteem toepassen. De echte vakman gaat voor optisch en niet voor de net iets mindere zoekerkwaliteit van het LCD-display. Voor deze categorie gebruikers starten de pro-modellen van de A-merken bij 2000 euro.
Videocombi
Er zijn drie soorten combinaties van een videocamera met een fotocamera. De multimediacamera’s bij de snapshooters zijn gewoon webcammetjes. Daarnaast bieden de meeste megapixel-chip camcorders tegenwoordig ook een foto-optie waarbij de plaatjes op een memorycard gaan. Opnamen op tape vallen tegen. Zelfs bij DV krijgt u nog maar plaatjes van 720 x 576 pixels. De camcorders met drie chips schieten vaak betere kleurenfoto’s dan de eenvoudige snapshotcamera’s.
De derde combinatie vormt de echte integratie van digitale camcorder en fotocamera. Bijvoorbeeld de Samsung Duocam modellen die naast DV-opnamen ook digitale fotokwaliteit hebben van 4 tot megapixel. De voornaamste reden om een combi aan te schaffen is wat ruimte besparen in de reiskoffer. Reken op 600,- euro voor een model dat echt goede foto’s maakt.
U.S.