Redactioneel

Dit jaar toch maar naar de CeBIT, zou ik zeggen. Ja, het is een end rijden, hotels zijn vol, maar het moet maar, blaren en moeie voeten ten spijt, de ICT zit op een kruispunt en dan moet je proberen aan te voelen waar het gras nog groen is, waar nog nieuwe business te halen valt. Dat kan 10-16 maart op de CeBIT, maar ook 19-21 april op de TINE in de Rai, en hopelijk groeit er weer een beetje dat beursgevoel. Bij de exposanten, die dit jaar toch echt nieuwe dingen hebben te melden, maar ook bij de bezoekers die uit hun ICT winterslaap moeten komen.
De marktonderzoekers praten over het einde van de millennium hobbel, die hardware moet nu echt vervangen worden en dat is goed voor de markt, maar ik denk dat er een aantal andere dingen meespelen. We zijn de oh en ah! Fase van het internet nu echt voorbij, het is een werkend systeem, iedereen gebruikt het, we weten ook dat de browser, html, xml (dot.net doet ’t net niet) ook de hele administratieve software heeft doordrongen, maar de grenzen zijn in zicht. Email is, door virussen, spam en slordigheid, geen genoegen meer, de inbox stroomt over en waar we die rommel archiveren is een raadsel. De administratie draait, vaak al jaren en jaren op hetzelfde systeem, met patches en upgrades, maar die echte integratie is er nog niet gekomen, ik moet nog steeds m’n bonnetjes aan elkaar nieten en ingewikkelde declaraties bedenken en het lijkt er wel op, dat m’n advocaat en adviseurs dat op dezelfde manier doen. Niet omdat er geen urenregistratiesysteem is, maar mensen passen niet in systemen, en als ik dan de nachtelijke en soms briljante invallen zou terugzien op z’n urenstaatje, wordt dat vrij ongeloofwaardig.
We zijn toe aan een echte stap, naar een grote sprong voorwaarts en als ik goed luister naar Fiorina (ook alweer op straat) dan moet dat toch iets te maken hebben met de CE-integratie. Niet de PC de deur uit of in de TV gestopt, maar integratie van het normale leven met de toch enigszins kunstmatige rituelen van een officiële knowledge-worker. Dat gaat onder de noemer van de CE-integratie, en daarom schrikt de ICT-wereld er een beetje van, maar feitelijk gaat het om het opheffen van het kantoor in de traditionele, vrij fabrieksmatige zin. Despecialisatie, detextualisatie, de opkomst van het ‘naakte’ kantoor dat alleen als marktplaats en fyieke ontmoetingsplek fungeert, de rest doe je waar het je uitkomt, thuis, in de auto, in het vliegtuig of, zoals minister Donner blijkbaar, op de fiets. Het lijkt misschien, alsof de digitalisering naar de huiskamer toegroeit en de elektronische haard het einddoel is, maar we kunnen ook van een andere kant kijken, namelijk dat beeld, geluid, video, e-mail, sms, de hele multimediale santekraam eigenlijk die duffe kantoorboel een beetje komt opfleuren en vermenselijken. Met voor de dealer de taak om daar als integrator te gaan optreden, die TV/PC/IP aan elkaar knoopt, in LAN, PAN, WLAN en home-net.
Maar goed, dit soort paradoxen is misschien niet meer dan ’n oefening in andersdenken, de basis van innovatie. Innovatie bereik je niet door op school meer ondernemen in het pakket te stoppen, daarvoor is buiten-de-doos-denken nodig. En daar zijn we in Nederland veel beter in dan we (willen) weten, zoals ieder jaar weer blijkt bij de Vosko prijs. Jaap van Till, de baron der Nederlandse innovatie, doet daar een hele goeie job, een schijnwerpertje zetten op wat, vaak hier in het duister maar internationaal wel degelijk invloedrijk, in ons kikkerlandje uit de polder aan creativiteit opborrelt. Jaap (van Stratix) is zelf innovator, doordat ie anders kijkt en dat ook nog uitdraagt.

L.S.