De verkiezingen, clientelisme 2010De verkiezingen van het eigenbelang, als ik er even op terugkijk. De partijen gingen allemaal door de bocht en ging buigen voor day eigenbelang van hun kiezers, bijna clientelistisch. Stemmen geteld, nu het echte werk. Job wordt geen premier en mij lijkt het dat een baantje als staatsraad hem het beste past, hij heeft de verwachtingen als grote leider en stemmentrekker tenslotte niet ingelost. Reputaties zijn gemaakt en gebroken de laatste maanden, we hebben beloftes gehoord, verkiezingskreten die maar beperkt houdbaar bleken, nu moet het gaan gebeuren. Behalve stapels rapporten, de erfenis van Balkenende is voornamelijk papier met lege plannen, moet er nu een heldere aanpak komen. Niet alleen van de economische crisis, want die is het gevolg van de vertrouwenscrisis, en die heeft weer wortels in de angst-cultuur. In ons land en dan Amsterdam voorop hebben we vooropgelopen in die onderhuidse oorlog, tegen terrorisme, drugs, sex en wat mij betreft vrijheid. We zijn, dat is een historisch gegroeide positie, het uithangbord van Nederland en wat in Amsterdam gebeurt heeft een enorme invloed. Positieve invloed, denk aan de drukkers en uitgevers uit voorbije eeuwen, de denkers, schrijvers die Amsterdam als toevluchtsoord kozen, maar de laatste decennia vooral negatief, steeds meer inperking van onze vrijheid. Onder het mom van een strijd tegen “vijanden” is het eigenlijk een “war on you” geworden, een brede actie om de burger in te pakken, te controleren, te reduceren tot een code in een of andere computer. De gevolgen? Iedereen is voor zichzelf gaan zorgen, binnenhalen wat mogelijk was, zelfverrijking, commercialisering van de publieke sector, regentisme, clientelisme (zo duidelijk in deze verkiezingen), en ons land verarmt. Spiritueel, creatief en dan onvermijdelijk ook economisch. Tijd voor een ommekeer, en wat mij betreft zonder onze Job, die dat in Amsterdam allemaal liet gebeuren. |
|
