Verkiezingen

Er komen raadsverkiezingen en in mei zelfs Europese verkiezingen. The thema’s van de verkiezingen zijn weer landelijk gemaakt, zo gaat het altijd sinds de lokale raadsleden en wethouders anonieme regelaars zijn geworden, die hun fouten vooral buiten de publiciteit weten te houden.

Dus mogen de kopstukken opdraven, maar hun lokale boodschap steekt schril af tegen wat macro-economische gewenst is. Neem de kreet “bouwen, bouwen, bouwen” van PvdA lijsttrekker Pieter Hilhorst, de man die 118 miljoen liet overschrijven omdat ie z’n ambtenaren niet hield aan hun eigen protocol.

Als Amsterdam nog meer bouwt (leuk als stemmentrekker, want er is behoefte aan, vooral bij jongeren) gaat dat ten koste van de krimp- en zakregio’s (Groningen is nu beide). Maar verder is er geen geld in klas voor Hillhorst z’n verkiezingsbeloftes, en zou flexibilisering van de woningmarkt en sterk inperken van de corporatiemacht veel meer ruimte opleveren. Er is geen woningtekort en met zicht op de vergrijzing is wat ruilen en schuiven veel beter dan blind gaan bouwen. De echte keuzes zoals forse leegstandsheffing, sloopheffing, en totaal vernieuwen en niet renoveren want dat is goedkoper en zeker qua comfort en energieverbruik veel handiger, worden niet gemaakt.

Ouderen willen meepraten, dat is een van de thema’s in de verkiezingen. Ze zijn ook digitaal bewust geworden, hebben een tablet en laten zich niet wegcijferen als afgeschreven stakkers, ze willen bijdragen. Ouderen kunnen niet alleen zorg vragen, maar ook zorg bieden. Van kinderoppas tot buurtvader, buurtconcierge, recreatie-steunpunt, samen met werkzoekenden hun ervaring en kennis inzetten om werk te creëren, gezelligheid te brengen. Aandacht voor elkaar, daar zijn we groot mee geworden, en nieuwe media, social media en mobiele connectiviteit bieden daar perspectief. In de Gouden Eeuw liepen rijk en arm, jong en oud samen, te voet en door het slijk, van de Singel-rand van de stad Amsterdam (wagenparken, toen al) naar het centrum, geen wagens in de stad. Wel in recordtijd schepen en gebouwen neerzetten, het monumentale Scheepvaartmuseum stond er in negen maanden, tegenwoordig is dat onhaalbaar. De ouderen serieus nemen is wat anders dan ze als bedreiging voor jongeren zien, en samen iets doen aan woningruil, buurtgezelligheid, armoede, zwerfvuil en eenzaamheidsbestrijding, daar kunnen we onze schouders onder zetten.

Rendement in sociale, maar vooral in economische zin, dat is het grote probleem voor de komende jaren. Als land en als Europa met een gapend vergrijzingsprobleem ligt de oplossing niet in een tweedeling (oud/jong, arm/rijk, eigen volk/vreemden) maar in beter delen. Het komt er op aan, onze gespaarde welvaart, dus de pensioengelden nu zo te investeren dat er rendement komt, in milieu, in werk, energiebesparing, mobiliteit. Tegen elkaar opbieden op de beurs van pensioenfondsen heeft de koers wel opgedreven, maar de onderliggende waarde van bedrijven (afgezien van wat ICT hoogvliegers), grondstoffen en onroerend goed is niet gestegen, het is allemaal speculatie en lucht.

Rendement door te besparen op energieverbruik van morgen, betere infrastructuur om te besparen op vervoerskosten, maar vooral ook ICT om te besparen op werk. Dat kost arbeidsplaatsen, maar er gaan echt geen horden Indiërs komen om hier te werken maar wel 60% van hun inkomen af te dragen aan pensioen voor de ouderen. En veel ouderen gaan hun centjes elders opmaken, ook geen stimulans voor de economie.

We zijn nog lang niet uit de crisis, voorzichtig herstel is in zicht en het vertrouwen neemt wat toe, maar de echt grote problemen zijn niet opgelost en zullen ons nog een paar decennia achtervolgen.

De financiële ineenstorting, die in 2008 de VS en daarna de wereldmarkt zo’n enorme klap gaf, had vooral te maken met het oprekken van de beleggings- en investeringsmarkt. Die was weer het gevolg van de toenemende behoefte aan zekerheid bij een ouder wordende bevolking. Men had wel fors geleden door het inklappen van de internet-bubble en de koersval aan het begin van de eeuw, maar dat was snel vergeten.

De onderliggende behoefte aan reserves voor de oude dag, in de vorm van beleggingen en onroerend goed en dat bij een consumptieniveau dat nog nooit eerder was bereikt, zorgde in de laateeuwse jaren en na 2002 en tot 2008 voor een enorme vraag naar financiële constructies. Aan die vraag werd voldaan, banken en verzekeraars draaiden de mooiste constructies in elkaar en stapelden die liefst nog op elkaar, de risico’s gaandeweg verbergend. Een materieel onderliggende waarde werd gebruikt voor omgekeerde piramides, waarmee de banken elkaar onderling ‘hielpen’ aan de vraag naar investeringsvehikels te voldoen. Die vraag was niet irreëel want kwam voornamelijk voort uit de behoefte aan pensioenzekerheid, van individuele burgers en van pensioenfondsen die samen zo’n 80% van de aandelenmarkt in handen hebben en samen in stand houden en opslingeren.

De pensioenbubble is in 2008 geklapt, maar toen al werd door onder meer pensioenexpert Sander Boelens al voorspeld dat er een herstel zou komen (op de beurs) omdat 80% van alle beleggingen pensioen-gerelateerd zijn (ook van particulieren is dat vaak het doel).Men maakt elaar gek, want de binnenkomende pensioenpremies zijn te groot (en vreten te veel koopkracht weg). En inderdaad, de beurs veerde op, ging even boven de 400, maar de onderliggende waarden zijn nog steeds illusoir. De huizenmarkt is ook even door het dal, maar ook dat is zelfbedrog gezien de vergrijzing, we moeten slopen niet bouwen.

ICT, robotisering, automatisering

Die pensioenbubble problematiek, want het gaat weer een keer mis, is tezamen met de dreigende automatisings/roboticagolf, aanleiding tot zorg over brede maatschappelijke onrust tegen 2020. De jongeren en werkloos geworden middengroepen gaan te hoop lopen, dat voorspelt ook Gartner. De komende jaren zullen we zien dat driverless logistiek, zorgrobots, mobiele data en geautomatiseerde gezondheidsmonitoring en behandeling nog heel leuke investeringen in ICT vragen en zal de branche wel overeind houden, maar voor chauffeurs, postbodes, lopende band werkers en boeren op de tractor is er geen werk meer. Nu Google ook robotsoldaten maakt zijn politierobots niet ver meer, niet als Terminator cyborgs, maar als slimme buurtwachters, die de zaak in gaten houden en met Bayesian logic beslissingen nemen over ingrijpen en handhaven. Die camera op de hoek wordt een bijna zelfdenkende beveiligings-eenheid, die via profiling en access naar grote databanken kan zien of er ergens iets niet klopt.

Het kost allemaal werk, vooral werk voor handjes, maar ondertussen worden de rijkenen slimmerds rijker en groeit de ongelijkheid. Een haperende economie helpt daar niet bij, zeker niet als echt, hard rendement alleen maar kan worden bereikt door besparen. Er is, wereldwijd, geen oplossing voor dit probleem dan zeer brede inflatie, maar dat ligt ook niet lekker,. Economisch gezien is het probleem dat een 4% rendement op illusoire prijzen (van grondstoffen, grond, gebouwen, content) onhaalbaar is in een potverterende en vergrijzende wereld.

Denk aan Groningen, waar zo’n 160.000 huizen nu door de bevingen zo’n 16 miljard minder waard zijn. Tel uit je aardgaswinsten!

De oplossing is investeren in wel rendabele besparingen (energie, milieu, zorg, mobiliteit, elektrificatie) zodat de onvermijdelijk lagere pensioenen voldoende zijn omdat stoken, vervoer, zorg etc. wel 4% of beter goedkoper worden. Landelijk gezien dus investeren in bv. energie, treinen, overeind houden krimpregio’s, nieuwe samenlevingsvormen/contracten etc. Beter met minder, en weer speelt ICT hier een sleutelrol, als arbeidsvreter, maar ook als middel om echt te besparen.

Beter met minder (angst)

Het lijkt te gaan om pensioenen en het financiële kaartenhuis waar we in leven, maar eigenlijk gaat het om (on)zekerheid en angst, de sociaalpsychologische ontwikkeling van de laatste 50 jaar en eigenlijk de laatste paar eeuwen lijkt meer vrijheid te bieden, maar onderhuids is er meer angst, stress, onzekerheid dan men denkt. Dat is wat op een dieper niveau de sfeer en dus de economie en welzijn bepaald. Criminaliteit, minderheden, onderwijs, gamification (het opvlammende loterijdenken), allerlei trends zijn daar in wezen op terug te voeren, en in sociale media zien we dan wel een oplossing, maar ook dat is al over de top, e-geluk of iHappiness is maar betrekkelijk, Facebook vrienden komen niet op je verjaardag en blijken in het echt stukken minder leuk dan hun avatar in de cloud. De jeugd beseft dat nu!

LS

 

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom