e-warenhuis

Iedereen z’n eigen e-winkeltjes was lange tijd het devies, zorg dat naast je bakstenen winkel er ook een website en e-commerce mogelijkheden zijn. Dus bouwden we allemaal leuke websites, koppelden die al dan niet aan de vooraadsystemen van onze distributeurs en zagen inderdaad een soort kruisbestuiving tussen fysieke en virtuele verkoopplekken.

Maar net zoals de buurtkruideniers al lang verdwenen zijn, en alleen in allochtonenwijeken nog die we-hebben-alles zaakjes kunnen bestaan, is ook de virtuele cyberwinkelontwikkeling verder gegaan. Sommige kleine winkeltjes werden groot, gingen concurreren met prijzen die geen fysieke winkel kon evenaren, dat trok klanten aan, de opkomst van de e-shop was beangstigend voor de traditionele shopkeepers, die het moesten hebben van vertrouwen, specialisatie, vakmanschap en binding met de klant. Er was even het gevoel, dat de fysieke winkels, de bakstenen pui, niet meer nodig zouden zijn. Alles via internet, dat was toch makkelijker, de transparantie van het wereldwijde web zou dat ouderwetse idee van een winkel met fysieke, aanraakbare en demonstreerbare wel achterhalen, zeiden de trendwatchers. Doorzichtige prijzen, vergelijker-sites, in web 2.0 zouden de consumenten elkaar wel gaan helpen en zouden alleen de e-commerce overblijven.Direct zaken doen was het devies, de Dell ging er in voorop, waarom winkels, waarom een distributiekanaal, een website was toch genoeg.

We weten ondertussen beter, fysiek en virtueel blijven naast elkaar bestaan, al was het alleen maar omdat de brievenbus te klein is voor wat grotere dingen. Ook Dell schoof van direct naar telefonische push-marketing en is ondertussen net zo indirect als andere grote A-merken. De informatiebandbreedte van het web is deel van het orienterings en zoekproces, maar veel klanten, zeker voor een eerste aankoop, preferen toch een “echte” winkel, een plek waar produkten zijn, mensen die je helpen, verkopers, adviseurs, mensen die je kunt aanspreken of tenminste bellen als je aankoop niet werkt.

Vertrouwen, we zijn weer terug bij waar de middenstander het vijftig jaar geleden van moest hebben. In sommige landen is dat nog sterker dan bij ons, in Duitsland bijvoorbeeld is men wat angstig met electronisch betalen, maar ook dat heeft alles te maken met vertrouwen. Zomaar ergens een of andere website vertrouwen, dat is moeilijker dan afgaan op hoe een fysieke winkel er uit ziet, voelen hoe je behandeld wordt, touch&feel, de winkelervaring kunnen we niet uitvlakken.

Dat vertrouwen of juist het gebrek aan vertrouwen is waarom we nu grote portals zien, Amazon is een goed voorbeeld maar ook Neckermann doet steeds meer, en we zien dat dergelijke grote portals steeds breder gaan en ruimte bieden aan derden, die als het ware een shop-in-shop krijgen binnen wat we dan een e-warenh De site is een protest tegen de koop uis kunnen noemen. Niet iedereen lukt dat, Microsoft probeerde het met reizen (Expedia), maar verkocht dat al grotendeels aan USA Networks in 2001. Google is vanuit de zoekmachinebasis wel een machtige speler in de portals en heeft bijvoorbeeld in de reiswereld door de overname van ITA ook een toppositie (gekocht).

Dwars door de fysieke-virtuele tegenstelling loopt nog de rubrieksadvertentie. Dat was ooit een hoeksteen van het krantenvak, maar verschoof wel helemaal naar het web. eBay is wat dat betreft een echte marktplaats, maar verliest het qua vertrouwen van GraigsList, terwijl de positie van bijvoorbeeld marktplaats in ons land wat afkalft. Te veel commercie en verlies van vertrouwen in het medium zijn killing.

Dat vertrouwen opbouwen kost tijd, geld en zorg, en je bent dat vertrouwen snel kwijt in cyberspace, want wanneer de klant het niet meer vertrouwt of slechte ervaringen heeft staat dat zo op een site en wordt publiek. Ook hier weer is de transparantie van internet een bepalende factor, prijs en reputatie worden publiek domein.

In die zin zijn dus de grote clubs, als ze het vroorzichtig spelen, in het voordeel. Zij hebben de naam, de traffic en kunnen die gaan uitponden aan andere producenten en marketeers, die onder de vleugels van een grote, sterke en betrouwbare portal hun waren gaan slijten, maar wel marge moeten inleveren.

De super-portals of ik noem ze graag e-warenhuizen, hebben dus toekomst, het zijn de Bijenkorven van het komende decennium. Voor de kleine specialist is er de optie, zijn assortiment ook onder te brengen bij zo’n grote club of zelfs bij meerdere grote portales, gebruik te maken van het vertrouwen dat daarmee wordt gewonnen, maar wel tegen inlevering van wat procentjes.

 

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom