Toekomst van de content

De toekomst van de content: alles wat digitaal te coderen is kan over het internet, die trend is niet tegen te houden en dat gaat over diensten, beheer (met IPV6 ook allerlei apparatuur) en vooral content. Software en games zijn digitale code die op je PC, tablet of smartphone staat, maar met het oprukken van de cloud schuif je steeds vaker alleen maar files en data heen en weer.

Met 3D printing gaan we zelfs nog verder, maak je etenswaren, onderdelen, servies en speelgoed uiteindelijk zelf op basis van binnengehaalde bestanden. Dat toekomstbeeld ontpopt zich geleidelijk, maar binnen 10 jaar zijn echt alle wasmachines, koelkasten, CV-installaties en tuinsproeiers internet-gebonden en M2M gekoppeld. Betalen, lezen en kijken wordt totaal digitaal. Ook het merendeel van de advisering en medische consultaties en misschien zelfs behandelingen behoeven geen fysieke uitwisseling meer.

Fysiek contact, een levensnoodzaak en iets wat we niet kunnen missen, gaat daarmee ook veranderen. Ons sociale leven wordt veel meer een mengsel van digitaal en ‘echt’. De sensortechnologie qua plek, stemming, gezondheid en behoeftes gaat nog veel verder en kan veel meer.

Sociale media zoals Facebook zullen je interactie niet alleen meer filteren en sturen op basis van ‘gewilde’ boodschappen, maar via sensors en profiling technieken real-time reageren op je onbewuste. Er is genoeg bekend over brainwaves, hypnose, suggestie, meditatie etc. om op basis van een real-time analyse van je toestand qua geest en lichaam vrijwel automatisch de juiste content, muziek en meer te genereren. Porno en sex, een van de populairste maar stilgezwegen kanten van internet, heeft nog een hele revolutie voor de boeg. In het voetspoor van de medische en health toepassingen worden sensors, M2M aansturing en profiling ingezet voor wat Ted Nelson destijd dildonics noemde. Technisch gezien is het aanpassen van standaard massage stoelen en apparatuur voor besturing door bijvoorbeeld een fysiotherapeut op afstand goed denkbaar, maar in die richting kan veel meer. Nederland heeft altijd voorop gelopen in de digitale porno-business, maar in de mooie innovatieplannen van de regering en in het beleid van het steunen van kernsectoren zien we dat niet terug. Misschien kun je dat ook niet verwachten met politici als Asscher, die in Amsterdam de sexindustrie zwaar op achterstand heeft gezet. Sex is altijd een drijvende kracht geweest in de ontwikkeling van nieuwe mediavormen (denk aan de videocassette en de telefoonsex) en zal dat wel blijven. Philips, dat de kennis en technologie op dit gebied al heel lang in huis heeft, zou hierin koploper kunnen zijn, maar is daar altijd halfhartig in geweest.

Entertainment

Wat gaat er gebeuren met het betalen voor vermaaks-content? Via allerlei organisaties zoals Buma/Stemra en Reprorecht bracht datgene wat als papier of op schijfjes werd verkocht of via de omroep beluisterd ook inkomsten voor wie die content maakte, de auteurs. Er zijn nog steeds kranten en bladen, maar ook daar is er een verschuiving naar online en de eReaders in allerlei vormen beginnen ook de boekhandels uit het straatbeeld te verdringen. De CD’s, DVD’s, platen, het is allemaal voorbij, streamen, downloaden en peer-uitwisselen neemt over en de games, film en muziekindustrie past zich daarbij aan, overigens net als de hele software business. Men klaagt natuurlijk steeds over illegaal gebruik, maar de hele branche leert daar ook mee te leven, tegenwoordig verdienen artiesten meer aan live optredens dan aan de verkoop van dragers.

Content en rechten, dus betaling voor gebruik, is altijd het struikelblok. Apple wist de omslag van illegaal naar legaal te bewerkstelligen en iTunes is daarmee een mijlpaal geworden in de geschiedenis van de auteursrechten. iTunes bewees dat de gebruiker wel degelijk wilde betalen, als dat maar makkelijk gaat en tegen redelijke prijzen. Amazon veroorzaakte met de Kindle de doorbraak bij de eBoeken en ook daar zien we dat de gebruikers best willen betalen voor wat ze lezen, als dat maar weer makkelijk en tegen redelijke tarieven gaat. Net zo veel betalen voor een digitale versie als voor een hard copy valt niet goed en ook het idee van een delen-economie begint breder aan te slaan. De krant kun je doorgeven, maar een eBoek is niet (legaal) overdraagbaar.

De gratis golf

Omdat in het begin van het internet tijdperk het binnenhalen van zo veel mogelijk bezoekers en gebruikers van een dienst of portal voorop stond en de verdienmodellen voornamelijk hoopvol van een toekomst met advertentie-inkomsten of micro-payments uitgingen, was “gratis” lang het devies. Nog steeds zijn Skype, eBay, Google en Facebook en YouTube gratis, maar ze proberen wel op allerlei manieren toch wat adverteerders- en consumentencentjes binnen te roeien. Dat werkt redelijk, men gelooft nog steeds in dat model en een bedrijf als Twitter gaat naar de beurs zonder winst te maken, puur omdat men hoopt dat aantallen zich later zullen vertalen in inkomsten. In de concurrentieslag, voornamelijk in hun pogingen om door profiling van de gebruikers de adverteerders meer specifiek gerichte “targeting” te kunnen bieden, is men wel de privacy van de gebruikers gaan vermarkten, op het grensvlak van het acceptabele. Nu is privacy steeds meer een illusie, maar hoeveel “50 tinten grijs” zouden legaal zijn gedownload als het alleen via internet beschikbaar was in plaats van via lekker anonieme stapels bij AH (jammer van die bonuskaart). De profiling industrie, en daar maakt de overheid, de NSA en het bankwezen ook deel van uit, profiteert van de transparantie die de essentie is van internet. Dat dit op termijn een keer fout gaat lopen, alles automatisch, custom maar ook anoniem, beginnen toekomstvorsers nu ook in te zien. Over een jaar of tien zou dit tot grote sociale onrust kunnen leiden, omdat de werkloze en zin-losse onderklasse het niet langer pikt. In die zin is internet en digitale technologie uiterst “disruptive”, dus fundamenteel verstorend voor de status quo.

Micro-payments

Mede door de cloud komen er hele brokken content beschikbaar op een makkelijke en effectieve manier, een app-je of stukje muziek binnenhalen is kinderwerk via iTunes en dergelijke diensten. Wat we aan content consumeren is niet altijd te vatten in een boek, een film of een compleet stuk. Ons mediagebruik is vaak verbrokkeld, we lezen een stukje krant, kijken met een half oog naar het nieuws, we filteren en selecteren, plukken uit het overvloedige aanbod aan content stukjes en brokjes. Het internet en de zoekmachines, hypertext links zijn wat dat betreft weer zo’n leuk idee van Ted Nelson geweest, maken dat mediagrabbelen mogelijk, en we zijn er snel aan gewend geraakt. Dat is lastig voor de content-providers, zeker qua tegenprestatie zoals betalen. De wonderolie voor content-distributie zou, - dat inzicht is er al een paar decennia - micro-betaling zijn. Min of meer automatisch geringe bedragen betalen voor stukken tekst, video programma’s, actualiteit en diensten die ons helpen zoeken en selecteren. Het is er nog steeds niet echt van gekomen, met Paypal en allerlei abonnementsdiensten zijn we op weg, Spotify is een goed voorbeeld, maar er is nog steeds geen universeel micro-payment systeem. Digitaal betalen voor niet in ‘n volume, abonnement of aanbieding geaggregeerde content is, mede doordat bescherming tegen misbruik en criminele profiteurs zo moeilijk is, nog steeds onhandig.

De content providers, zoals studio’s, kranten en nieuwsdiensten zijn ook niet erg happig op het in stukjes uitventen van hun productie, ze hebben liever abonnees die het geheel afnemen en daarvoor betalen. Zo kunnen ze advertenties mee smokkelen en ook weer target-informatie verkrijgen omdat ze weten wat specifieke lezers selecteren. Eigenlijk hebben de kranten de informatieslag al goeddeels verloren, men gokte verkeerd, schatte digitale markten zoals eBay verkeerd in en de miskleun van de Telegraaf met Hyves illustreert dat ook. Met Spotify is er qua muziek een soort doorbraak gekomen, alles wat je wilt voor een vaste prijs en dat begint ook qua tekstmedia door te dringen. De laatste tijd duiken er nieuwe opties op, om ook zonder specifieke abonnementen toch breder te kunnen graaien in de beschikbare content, zoals nieuws en actuele commentaren.

Online grazen

Nieuwe initiatieven, in ons land online diensten als Blendle, waarmee men meerdere titels zoals NRC, Vrij Nederland en de Groene kan bekijken, bieden de lezer een bredere toegang. Men betaalt 15 tot 80 cent per artikel. Andere initiatieven in die richting zijn eLinea, MyJour en Yournalist met diverse business modellen. Men kan een breed abonnement nemen of per artikel betalen, het probleem is dat het aanbod qua titels en deelnemende uitgevers beperkt is.

De juridische spagaat

De gebruiker optimale vrijheid geven in keuze en gebruik, maar toch de makers betalen voor hun bijdrage en werk, dat is de spagaat die door de digitale distributie steeds duidelijker wordt. Afschermen zoals met DRM is ‘n optie maar ook het makkelijker maken en een juist kosten-baten evenwicht, afgestemd op de klant, aanbieden.

Hier is het juridisch ontbrekende onderscheid tussen klikken en clippen (bekijken en opslaan) van belang. Een beetje browsen door het nieuws is heel wat anders dan het gebrowste materiaal zelf gebruiken in andere producties of het zelf vastleggen op eigen dragers (in de PC of in de cloud). Auteursrechtelijk is er formeel geen onderscheid. Dat is een juridisch manco dat onopgemerkt is gebleven, maar met al die virtuele media die de ‘harde’ dragers overbodig maken is dat wel essentieel.

Het nieuwe filteren

Er is echter ook nog een andere trend, namelijk dat men opinieleiders of onafhankelijke specialisten volgt, via sociale media of door aan te haken aan blogs en websites. Dat ‘volger’ fenomeen volgt niet de traditionele patronen, soms worden buitenstaanders toch opinieleider, omdat ze een speciale visie hebben of een achtergrond die voor anderen interessant is, zoals die van relatief jonge trendwatchers, buitenlanders of mensen met speciale talenten. De traditionele ontwikkeling van een medium, journalist, schrijver of wetenschapper, die zich langdurig moet bewijzen en langzamerhand een publiek opbouwt, gaat niet meer op. Een originele visie is vaker belangrijker dan een gedegen, onderbouwde en overwogen mening. Dat zien we ook in de columnisten (presentatoren, commentatoren) van de grote media tegenwoordig: de vorm wint het van de inhoud. Grappig politici interviewen en meewaaien met de publieke opinie is belangrijker dan wat vroeger als journalistieke of wetenschappelijke kwaliteit werd gezien.

Ook zorgen veel media of uitventers zoals Amazon dat de koper of lezer van iets (book, film, product) kan zien wat anderen ervan vinden, liefst anderen die vergelijkbaar zijn. Dat helpt bij de selectie, maar bouwt ook kleinere of grotere communities, de connectiviteit vertalen in communities is wat Internet 2.0 en 3.0 beogen.

Dat heeft allemaal te maken met weer die transparantie van de digitale wereld, zelf keuzes maken is niet nodig, je wordt volger of befriend deze of gene populaire twitteraar of blogger en die maakt de keuzes voor je. In zekere zin is er ook zo veel, zo veel toegang, zo veel keus, dat het voor de eenling niet meer te doen is en men dus maar kiest voor kuddegedrag, volg de leider of ‘n leider. Door de fraaie technologie worden we daarbij makkelijk verblind. Een film met 3D en veel effecten scoort beter. De hippe MTV-editing, met steeds kortere flitsen en het auditief en visueel bombarderen van de kijker, speelt hier in mee. De vorm wint het snel van de inhoud.

De content industrie, de omroep, de film, TV en nieuws staan nog grote veranderingen te wachten. Op dit moment bepalen de crisis, de bezuinigingen en de financiering van producten en projecten de agenda, maar de voortschrijdende digitalisering, mobilisering (altijd/overal) en virtualisatie (in de cloud) heeft veel meer fundamentele veranderingen in petto. LS nov 2013

 

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom