De Meta-app

De vlucht van de apps (downloadable applications) gaat maar door. Een ontwikkelaar die geen apps maakt voor iOS, Android, Windows Phone 7 of PalmOs telt niet meer mee. Voor de kleine verticale softwareontwikkelaar die jarenlang leuk kon draaien op zijn klantenkring en expertise in een bepaalde branche is dat een zorgelijke ontwikkeling. Hoe lang gaat het duren voor het houtzaagpakket, de koppeling tussen een productiemachine en de boekhouding die er in al die jaren met zoveel zorg is ingebracht, achterhaald wordt door een app op de iPhone van de mensen op de vloer?

Hoe lang voor de scannertechnologie, nu geïntegreerd in het bedrijfsproces en de administratie, een functie wordt van zo’n klein zakwondertje dat die gegevens doorstuurt naar een externe administratie die dat allemaal online verwerkt?

Apps overal is nu het devies en met de cloud en draadloze communicatie kan dat vrij letterlijk genomen worden. Je teksten, opdrachtbevestigingen, standaardcontracten en balans kunnen net zo goed ergens op een systeem in Verweggistan als om de hoek bij dat datacenter draaien. Weet de gebruiker veel, hij betaalt de rekening wel, ook al komt die niet meer van z’n vertrouwde computermannetje om de hoek.

Nu zijn de meeste apps nog vrij triviaal, hip, multimediaal en erg ik-gericht. Het komt nog veel neer op het personaliseren van de toegang- en datastromen waar je toch al mee werkt, zoals je agenda, muziek, je foto’s, je favoriete contacten en sociale netwerken. Leuk allemaal en tijdbesparend maar niet al te ver verwijderd van het ‘normale’ gebruik van dergelijke resources, het gaat sneller, leuker, maar functioneel niet meer beter geautomatiseerde bekende functies. Als je kijkt naar de lijstjes van meest verkochte apps dan zitten die meestal in die hoek. Er zijn wat grappige apps die je wekker vervangen of leuke beeldschermgrapjes, maar echt serieuze doorbraken qua gebruik van gegevens zijn er nauwelijks. Toch zit dat wel in de lucht want steeds meer sensors in de draagbare devices brengen nieuwe toepassingen mee, zoals de bewegingsensor of de locatie GPS sensor. Beeldherkenning via de camera(s) gaat ook steeds verder en met de NFC-chips waarmee directe communicatie op korte afstand mogelijk wordt, zullen dingen als betalen, scannen, contact maken en location based services weer gemakkelijker worden en komt er vast ook weer een hele nieuwe golf applicaties aan. Ook de koppeling van medische sensors (voor het meten van de hartslag, het bloedsuikerniveau of de bloeddruk) direct of via NFC of bluetooth opent een nieuwe horizon. De dokter op afstand is geen droom meer en verzekeraars gaan daar vast flink mee aan de slag want een besparing op de zorgkosten komt daarmee in beeld.

De belofte ligt in de uitbreiding van de apps naar gebieden die nog vrijwel onaangeroerd zijn gebleven. Emotie, intiemere vormen van contact, de mogelijkheden via bijvoorbeeld sociale netwerken zijn nog relatief beperkt, maar er begint zich naast de vrij steriele communicatie naar soms duizenden Facebook vrienden of Twitter volgers ook een diepere en meer gevoelde vorm van digitale uitwisseling te ontwikkelen. We raken vertrouwd met het medium en net zoals telefoonseks nu toch voor velen een soort bevredigende manier van contact is geworden (Alexander Graham Bell zou dat vast hebben afgekeurd), gaan we nieuwe contactvormen zoeken en ontwikkelen binnen de bandbreedte die er is en die nog steeds groeiend is. Interactief (samen) dichten, Cybersex en cloud-dildonics zijn geen illusie meer en heel langzaam komen er ook psychologische apps, psychotherapie met een ‘echt’ mens of een met AI-verfijnd programma is inmiddels vrij ver ontwikkeld sinds Joseph Weizenbaumsbaum’s Eliza. Waar we ons ergeren aan de automatische telefoon-kies menu’s beginnen zich alternatieven te ontwikkelen en de virtuele account manager, die namens een bedrijf contact onderhoud via twitter, Facebook en email begint zich af te tekenen. Maar draai dat eens om; ook individuen kunnen zich zo’n virtuele “persoon” aanmeten, die min of meer automatisch reageert. Denk aan een app, die schoonmoeders altijd direct en poeslief antwoordt en scant of er echt iets aan de hand is en “echt”contact nodig is.

De meta-apps, applicaties die meer bieden dan de alfanumerieke en beeldgebonden behoeften die we al een paar decennia via de computer doen, beginnen zich af te tekenen. De “ervaring” of het emotiemoment, toch al het marketing verhaal van de afgelopen jaren, kan worden uitgebreid tot ver voorbij de 3D en HD megapixel technische kwaliteit. Het is de emotionele impact, die telt, en daar komt de kunst, maar ook de wetenschap te hulp, we weten nu heel wat meer over wat bijvoorbeeld een geluksgevoel veroorzaakt. De aloude contactpatroontrucs, die Dale Carnegie al leerde en door deur-aan-deur verkopers soms zo effectief worden benut, worden nu deel van het digitale instrumentarium. De overheid leert, soms met vallen en opstaan, om te gaan met media als twitter om in rampsituaties psychologisch juist te reageren, maar een app, die tips geeft om in een contactmoment de juiste spiegeling, mimicking en de juiste woorden te gebruiken is goed denkbaar. Dit zijn allemaal technieken, die in de telemarketing wereld al lang als scenario’s en menu’s zijn ingevoerd, maar die nu omgekeerd de eindgebruiker gaan helpen zijn relaties adequaat te “bedienen”.

De nieuwe generatie apps bieden functies die inspelen op andere gebieden, andere behoeftes; dingen als kunst, voorstellingen, zelfs religieuze overdracht. Een voorbeeld zijn darshans en satsangs die door geestelijke leiders eerst via YouTube en steeds meer ook via sociale media of multiplayer omgevingen als Second Life worden gegeven. Vanaf een conferentie of vanuit hun plek ergens in hun retreat of in India kunnen ze zo toch de hele wereld bereiken. In zekere zin niets nieuws, videotelefonie en video-vergaderen kennen we al langer maar het krijgt door de gewenning aan deze communicatievorm en de verfijning die we in ons gedrag gaan aanbrengen krijgen ze nu pas emotioneel gewicht. De cyberpriester, biechtvader of psychiater komt er aan, maar ook mind-altering technologie als app is denkbaar, denk maar eens aan hoe brainmachines werken met licht en geluidspulsjes. Veel therapievormen zoals Tomatis geluidstherapie, Binaural en hypnotische suggestie lenen zich zeker voor toepassing via en met een smartphone. Het compenseren van gehoorstoringen, in het verlengde van de equalizer-functie die er nu al op MP3-spelers en smartphones zit, kan de luisterervaring verbeteren, maar ook helpen bij sociale gedragsstoornissen. Luistertherapie, suggestie en mantra-achtige subliminale boodschappen, technisch gezien vrij eenvoudig te realiseren, kunnen een nieuwe markt worden. Electronische drugs, ten tijde van de VR-mode twintig jaar geleden werd er veel over gepraat, zijn geen illusie, zoals iedere bezoeker van een dance-festival ondertussen wel weet. Het zijn de DJ’s, die daar door werken met beat-frequenties, mengen en mixen de stemming kunnen bepalen en veranderen. Dat kan ook via je mobiele zakhulp als een app, die qua customizing nog veel verder kan gaan en met muziek en andere effecten je stemming kan (helpen) veranderen. Feedback van de gebruiker via sensors kan dat proces nog indringender maken en als we denken aan actuators (devices die kunnen bewegen, trillen, warm worden etc.) dan opent zich een heel interessant perspectief.

Het steeds persoonlijker maken van de apps, steeds meer inspelen op de behoeftes van het moment, steeds meer de kwaliteiten van de plek, de tijd en de gebruiker een rol laten spelen, steeds meer terugkoppelen is geen visioen, maar een duidelijke richting. Dat daarbij de echte meta-app, de app die alle andere in de schaduw zal stellen, misschien nog ver weg is, is niet erg. Ook het ultieme muziekstuk zullen we misschien nooit horen, maar de artiest zal proberen het steeds beter te benaderen.

Emoties, creativiteit en kunst, maar ook verdieping van de ervaring zijn dus de nieuwe uitdaging aan de app-ontwikkelaars. Niet meer de harde feiten, de links en de zakelijke uitwisseling maar meer inspelen op een emotionele uitwisseling. In die zin is natuurlijk de kunst altijd het voertuig geweest en als er een richting is voor de App van 2012 en verder is dat het verdiepen van de gebruikservaring. Dat is misschien meer kunst dan kunde, de artistieke dimensie in apps begint door te breken!

Kunst en de app, een mooi thema voor een conferentie van ICT~Office of minister Verhagen, om eens echt mee vooruit te lopen.

 

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom