CeBIT 2014: hoopvol rammelend

De CeBIT, nog steeds grootste ICT beurs ter wereld (meer dan 200.000 bezoekers) is al jaren aan het krimpen en sputteren, pogend om toch overeind te blijven als fysieke ontmoetingsplek voor een branche, die wel klappen heeft gekregen, maar toch als een belangrijke motor van de economie geldt.

Dit jaar was er weer, maar zo wordt het eigenlijk iedere keer aangekondigd, een koerswijziging. Alleen voor professionals, geen zaterdag meer voor dagjesmensen en folderjagers, geen grote groepen jongeren die via hun school de Messe-tereinen nog een beetje moesten bevolken, hogere entree en meer focus.

Met als gevolg dan toch weer wat meer exposanten, maar dat werd wel bereikt door heel veel gratis weg te geven en allerlei kunstgrepen, en minder maar meer gekwalificeerd bezoek. Met 215.000 bezoekers overigens een stuk groter dan het MWC in Barcelona of de CES, maar men gaf toe maar 90% van de beoogde target te hebben gehaald.

Volgens de eigen opgaven is het overigens allemaal gelukt, 9% meer buitenlanders en 92% professionals en 25 miljard omzet geschreven, maar dat klinkt toch wat al te self-serving. Te vaak kwam de Messe AG met dit soort berichten, die achteraf niet echt de positie van een afkalvende beurs weer bleken te geven.

Datability

Het motto dit jaar was ‘Datability’ en dat werd vertaald naar mobility, Big Data, Cloud en natuurlijk security, maar ook de verticale en ERP-software die in Duitsland steeds meer SAP-pig wordt kreeg de ruimte. Qua bezoek was het, op veel minder beursoppervlak, redelijk gevuld, maar volgens veel exposanten toch nog duidelijk minder dan het zeer druk bezochte MWC in Barcelona waar dit jaar 85000 bezoekers kwamen.

Dat de CeBIT zelf (Messe AG) als organisatie het contact met de markt aan het verliezen is blijkt onder meer uit hun website, die is zo kunstig opgezet, dat essentiële informatie als de beursdata slechts enige seconden in beeld is en daarna uitvoerig zoeken in menu’s, die deels ook niet werken, vraagt. Het opvragen van fotomateriaal is vrijwel ondoenlijk, dat heeft men zo weggestopt dat normale gebruikers er niet uit komen. Aangezien een website het digitale uithangbord van een evenement is, geeft dat te denken over de klantbewustheid van de Messe AG.

Het resultaat van de ambitieuze plannen? Veel minder gevulde hallen, grote gaten en exposanten die wel interessante, maar niet erg relevante zaken toonden. Veel stands uit de wetenschapshoek, hallen vol promotie voor de Duitse landen, universiteiten, onderzoeksinstituten en voor werken bij het leger. Eigenlijk erfenissen uit de tijd, dat in het weekend al die jongeren kwamen shoppen, maar minder relevant voor de zakelijke dealmaker, die z’n relaties wil spreken en geld wil verdienen. Leuk, maar geen scholieren en toch personeelswerving, dat spoort niet echt. @Body Text = Zoals eigenlijk al sinds de hoogtijdagen van de vorige eeuw is de CeBIT aan het zwalken, miste de consumententrends, de mobiele telefonie en komt wat hijgend nu met 3D printing, Smart Home, Robotica en Big Data.

Het zijn manmoedige pogingen om een enorm fysiek terrein met meer dan 30 hallen en halletjes rendabel te exploiteren, want het beurswezen heeft het moeilijk in tijden, waarin men het allemaal via Internet in Hi-Res op afstand kan beleven. Het aantal cameraploegen op het Messe terrein was opvallend, niet alleen van traditionele televisiekanalen, maar heel veel journalisten komen met videoapparatuur, standpersoneel moet tegenwoordig media-training krijgen, want de video-ploegen staan in de rij. Het Nederlandse Ultra-X (www.uxd.eu) met interessante innovaties qua smartphone service, moest de Tv-interviews gaan inplannen, zo veel belangstelling was er. Hun Quickcast for Android test-unit is een handige tool voor wireless diagnose van Android devices.

Dus waarom nog naar de CeBIT?

Het fysieke contact blijft belangrijk, maar beperkt het publiek toch sterk tot het groot-Duitse zakenleven, dit jaar waren er weer minder Nederlandse auto’s op de uitgebreide parkeerplaatsen, waar een plekje vlakbij Nord-1 toch relatief makkelijk te scoren viel, dat was wel eens anders. Met zo’n vijfendertig jaar CeBIT ervaring zijn die herinneringen aan de echt drukke tijden, met een half miljoen bezoekers, en de opwinding van de eerste golven computers soms pijnlijk. Het Messe terrein is nu groter, mooier, de Messe AG huist in supermoderne gebouwen, alles is qua hardware een factor vijf mooier, moderner en efficiënter, alleen de ziel is er uit.

Het is vullen en exploiteren geworden, in een industrie die niet alleen volwassen is geworden, maar de littekens draagt van inzinkingen, een paar slechte jaren achter de rug heeft en eigenlijk niet weet wat de grote trends in de toekomst zijn. De cloud, de tablets en de smartphones, dat is eigenlijk al historie en implementatie, daarvoor hoef je niet naar Hannover. Maar zit er in de robotica, in 3D printing, in Big Data dan wel een perspectief, of is het hype en modieus gedoe, technologie op zoek naar een markt.

Planet Reseller

Het was opvallend dat op het zeer drukke en geanimeerde Planet Reseller (PR), eigenlijk voor de branche de enige reden om naar CeBIT te gaan, de Google Glass brillen en 3D printers afwezig waren, in ieder geval niet opvielen. Dat reseller gedeelte van de CeBIT was weer wat groter, met eigenlijk kleinere stands, maar liet zien dat de fysieke contactfunctie van een beurs waarde heeft. De broadliners bleven weg, in ieder geval met eigen stands, er waren maar een paar distributeurs, wel waren er veel fabrikanten met nieuws.

PR is een contactplek, waar leveranciers en het kanaal met elkaar konden praten, waar de grote breed-spectrum distributeurs dus minder prominent aanwezig waren, die bezuinigen fors, maar iedereen wel te vinden was. Zelfs belangrijke partijen in de markt zoals WD hadden (na jaren wegblijven) nu maar een minimaal standje, maar troonden de geïnteresseerde relatie snel mee naar de contactpleinen waar de koffie en broodjes smaakten en het contact olieden. Er is, qua hardware, maar ook qua door het kanaal te slijten diensten en software ook wel nieuws. De technische details zijn niet zo interessant, wie is geïnteresseerd in welke virussen of malware een nieuwe versie van een security pakket aanpakt, men wil als reseller weten wat de marges zijn, de condities, het verdienmodel.

Het was opvallend dat Samsung wel groot inzette in Planet Reseller, maar andere grote hardware merken niet echt opvielen. Veel klein spul en vrij Duits gericht, naast Chinese en Aziatische aanbieders met nieuwtjes of me-too’s die distributie zochten. Nuttig om wat rond te lopen, maar dit jaar weer minder Nederlandse vertegenwoordigers op de stands, minder hallo en herkenning, dus weer meer groot-Duitse focus, al werd er wel volop Russisch gesproken, waren er veel Oost- en Midden-Europese bezoekers en is Chinees de taal om zaken te doen, Japan was overduidelijk niet meer van de partij.

Dat de Messe AG haar best doet om er nog wat van te maken is duidelijk, maar te veel vage standjes bleken te zijn weggeven, er was te veel politieke steun en opgeklopte publiciteitsstunts. Merkel was er als altijd, maar ook Neelie Kroes was er en sprak met een aantal Nederlandse deelnemers die zich daar zeer gezien in voelden, maar waarom Apple stichter Wozniak bijna aan het einde van de beurs, als de meeste media al zijn vertrokken? Op de IFA in Berlijn werkte die truc met Eric Schmidt van Google, hier was het Presse-Centrum na een paar dagen vrijwel leeg en het Presse restaurant open voor het gewone publiek.

De Code-N

Een hele hal was ingeruimd en echt fraai aangekleed voor een contest rond Big Data, het thema van de publiciteitsstunt Code_N contest dit jaar. Een vijftigtal inzendingen was geselecteerd en dat gaf een aardig beeld van wat je met Big Data en analytics methodes daarmee in de praktijk kunt doen. Heel kleine standjes, veel ruimte en een soort ontmoetingsplek voor avant-garde ICT, was het idee. Halvulling als je het minder optimistisch ziet. Op de muren had men fraai laten zien, hoe bijvoorbeeld bepaalde woorden in een analyse van alle geschreven teksten (en dat is inderdaad en hele berg lettertjes) in de loop der tijd opdoken, een indrukwekkend kunstproject van Kram and Weisshaar.

Visualiseren is een van de Big Data methodes, en dat kan op allerlei manieren, hier waren er heel wat creatieve oplossingen om bijvoorbeeld dataverkeer in beeld te brengen. Big Data is naast opslag en beheer vooral een kwestie van ‘mining’, hoe kun je sneller, beter, meer bruikbaar spul te voorschijn toveren uit data. Een voorbeeld is het filteren van de relevante gegevens uit DNA datareeksen, dat kan met nieuwe andere algoritmes soms beter en sneller. Dit toonde Genalice uit Harderwijk, een Nederlandse finalist in de contest.

Privacy en ethiek

Wel was opvallend, dat vrijwel alle inzendingen te maken hadden met het filteren van persoonlijke data, het maken van profielen en dus privacy-gevoelig waren. Het ethische aspect ontbrak volkomen, maar het doen van diepgaande analyses van gegevens van klanten, credit checks, dataverkeer analyseren komt allemaal neer op werken met privacy-gevoelige informatie. Er waren inzenders, die voor banken credit checks ontwikkelden. Dat betekent zeker in landen als de VS dat men daarmee een zwaarwegende en bijna onontkoombaar oordeel uitspreekt, want zonder krediet geen creditcard, reizen, e-commerce, abonnementen etc. De data miner gaat daarmee op de stoel van de rechter zitten, maar zonder beroepsmogelijkheid en eenmaal geweigerd gaat die info naar alle andere banken en ben je tot onderklasse gebombardeerd.

Dat de Messe AG zich hiermee op uiterst riskant terrein begeeft tekent misschien de sfeer, men is ‘technology driven’ bezig en dat is juist in Duitsland waar privacy toch sterk leeft, gevaarlijk. Dat men als prijswinnaar in de contest vooral een paar buitenlandse firma’s liet winnen en geen risico’s nam met privacygevoelige projecten was te verwachten, maar UK prijswinnaar Viewsy met een klantgedrag-analysetool voor de winkelier was geen echt opzienbarende innovatie. AutoGrid uit de VS was wel een echte Big Data analysetool, voor het electrische netwerk (grid). De Duitse Cosinuss oor-sensor was interessant, maar had met Big Data weinig van doen.

Robots

Opvallend en leuke aandachtstrekkers waren de robots, vooral door onderzoeksinstituten als bewijs van hun innovatiedrift getoond. Aansturing, de fijnmechnische uitwerking, de sensorfeedback en het gebruik van distributed intelligence (dus iedere gewricht heeft een eigen snel respons-systeem, net als een biologische gewricht) maken duidelijk dat robotica volwassen aan het worden is. Automatisering van eenvoudige taken is haalbaar, een zelfsturende landbouwtrekker met GPS is geen droom meer, zelfsturende auto’s zijn er, de driverless logistiek tekent zich af. De vraag is alleen hoe snel het gaat, hoe bijvoorbeeld in colonne geschakelde auto’s of vrachtwagens ingepast gaan worden in de bestaande infrastructuur. Gaan we aparte rijbanen voor ‘moderne zelfsturende’ voertuigen reserveren, alleen op grote routes, of komen er nog verdere geautomatiseerde voertuigen die te midden van oudere voertuigen kunnen opereren.

In ieder geval kon men zich op de CeBIT vergapen aan robots die bewogen, keken, reageerden en ook door de pers als een van de grote trends werden afgeschilderd. Nog geen handel, de consumenten robots die door Sony en anderen ooit werden ontwikkeld zijn geen succes geworden, de thuisbutler heeft het nog niet gehaald, maar we hebben wel robot stofzuigers en allerlei embedded intelligence in huis voert taken uit, met het internet of things gaat dat allemaal wel verder, maar meer in de vervangings-sfeer. Een nieuwe microwave, wasmachine etc. heeft een IP-adres en meer embedded computer power, maar de consument gaat z’n bestaande spullen niet echt voortijdig vervangen.

Op de CeBIT was het smart home een van de grote thema’s, steeds weer zien we industriebrede samenwerking en standaardisatie pogingen, maar de consument volgt slechts schoorvoetend.

Het is tekenend dat een standaard router bij de consument nog moeizaam opengezet moet worden om zaken als IP-adres toegang, camerabewaking en toegang tot het smart home netwerk mogelijk te maken (en daardoor nieuwe veiligheidskwesties met zich brengt). Op termijn opent zich met IPv6 een hele markt voor providers, nieuwe diensten worden mogelijk, op afstand alles regelen, bewaken en aansturen is zo’n lokkend perspectief, dat de providers dat nog voor zichzelf willen houden. Hier ligt een kwestie voor Europa, toegang tot het thuisnetwerk vrijhouden van de interferentie van de providers. Die kunnen door een router update nu alles plat gooien en feitelijk toegang krijgen tot alles wat er in huis, maar dus ook qua medische monitoring, apparaatgebruik en dataverkeer speelt.

Zeker nu de vastelijns telecommunicatie steeds meer dataverkeer omvat, de kabel of dsl verbinding is via glas of andere breedband media vooral een dataverbinding, dat blijft de levenslijn voor providers. Mobiele data is natuurlijk de grote groeimarkt, maar blijft beperkt al was het maar omdat daar de snelheden in de praktijk en de 4G acceptatie beperkt zijn. Teruglopende omzetten de telecom bepaalden al het beeld op het MCW in Barcelona, maar ook in Hannover zag je Vodafone en Deutsche Telecom vooral verdedigend bezig, pogend alle diensten in één hand/router te combineren.

 

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom