Dealer Info archief

2002

  1. 10 januari »
  2. 20 december »
  3. 29 november »
  4. 8 november »
  5. 18 oktober »
  6. 27 september »
  7. 13 september »
  8. 23 augustus »
  9. 31 juli »
  10. 5 juli »
  11. 14 juni »
  12. 24 mei »
  13. 3 mei »
  14. 12 april »
  15. 22 maart »
  16. 1 maart »
  17. 8 februari »
  18. 18 januari »
Dealer Info archief

jaargang 12, nummer 16, 2002

29 november, 2002

Microsoft: is er een andere koers mogelijk?

De smakeloosheid van het MS-all is het echte gevaar


Het zakenleven in de VS heeft, met de overwinning van de republikeinen en de renteverlaging als stimulans, de wind mee. Bush en z'n vazallen, en helaas is ook het juridische systeem erg politiek gevoelig aan het worden, steunen het bedrijfsleven en daar horen monopolies nu eenmaal bij. De jongste uitspraak in het al jaren slepende conflict tussen Microsoft en de anti-monopolie krachten gaf in ieder geval het aandeel Microsoft weer wat vleugels. Leuk voor Bill en de aandeelhouders, en het ziet ernaar uit, dat ook de EU nu wat zal inbinden en Microsoft ook hier de ruimte krijgt om haar Windows-macht en de winsten die dat oplevert in te zetten om ook andere sectoren te gaan beheersen. Een paar jaar geleden ging dat om webbrowers, maar die strijd is al verloren en ook voor office-software is Microsoft oppermachtig gebleken. Wat dat betreft liepen al die rechtzaken natuurlijk achter de feiten aan en ging het eigenlijk meer om protesten van uitgespeelde concurrenten als NetScape en Sun (Java en Star-Office) dan om fundamentele bezwaren. Nu draait het om media-players en software voor mobiele apparatuur, en bedrijven die daar nog denken overeind te blijven krijgen het vast moeilijk (Adobe, Real).
Iedereen voelt wel aan, dat zo'n monopoliemacht niet gunstig is voor de innovatie. Van echte concurrentie op een aantal fundamentele gebieden geen sprake meer. Windows is bijna een monopolie, je kunt er niet omheen, niet als gebruiker en niet als industrie. De gebruiker betaalt en gaat nog meer betalen. Het is niet meer de prijs van concurrerende producten maar het incasseringsvermogen van de burger, de publieke opinie dus die bepaalt hoeveel we per jaar, per gebruiker, per keer of per sofinummer gaan betalen. Ja, Windows wordt beter, maar ook steeds indringender, steeds meer worden we een slaaf van het MS-gevoel, betalen we geen prijs, maar een belasting aan de zelfbenoemde god der informatica. Een belasting, waar we haast niet onderuit kunnen, al je gegevens staan tenslotte wel ergens op een MSN-server en het net sluit zich om de paar zotten, die op eigen benen willen computeren.
Microsoft beseft zelf natuurlijk heel goed, dat het niet gaat om wat coderegels of een achterdeurtje hier of daar, maar dat dit een balanceer-act is. Er zitten daar mensen bij Microsoft die proberen aan te voelen, hoe strak je de strop kunt aanhalen, hoe ver je de licentiehouders onder druk kunt zetten. Je moet niet te ver gaan, dan komen ze in opstand. De laatste actie van tien Amerikaanse Staten tegen een overeenkomst tussen Justitie en Microsoft was dan ook al belangrijker als media-signaal dan als juridische actie. Want Microsoft weet heel goed, dat uiteindelijk de rechtsspraak, juist in de VS, een politiek instrument is en dat het Hooggerechtshof daar op de hand van Bush is, dus op termijn zit Microsoft wel goed. Ze moeten alleen af en toe de illusie laten bestaan, dat er een alternatief is. Je krijgt af en toe zelfs het gevoel dat Linux door Gates zelf in leven gehouden wordt om de kritiek te pareren. Af en toe een zepert is goed voor een kwetsbaar image, je mag niet te machtig overkomen.
De argumenten, die in de rechtszaken aan de orde komen, zijn vaak wat kinderachtig, te veel en te duidelijk gericht op een direct belang van deze of gene concurrent. De wezenlijke bedreiging van de digitale keuzevrijheid laat zich moeilijk in keiharde beschuldigingen verwoorden, je kunt niet met harde cijfers uitrekenen wat er verloren gaat, zoals bij de keuze tussen AC en DC, tussen diesel en benzine. Het werkt toch prima, die paar probleempjes met de veiligheid en zo, dat lossen de MS-boys wel op, waarom zou je je druk maken over de smakeloosheid van Windows, Windows-CE, Dot-NET, Xbox, of het MS-all. Misschien dat linguisten en psychologen er over nadenken, dat een enkele semiotext-bewuste cultuurfilosoof de gebaren ziet van een beperkte operatorenset, een enkele journalist wat pruttelt, maar de meesten laten het maar. We hebben het te druk met overleven, de luxe van lange termijn denken, dat nu maar even niet. En of Microsoft zelf haar verantwoordelijkheid ziet, is ook maar de vraag. Bill zelf geeft miljarden uit aan bestrijding van ziektes, maar zou gratis software voor alle derde wereld ziekenhuizen niet meer levens redden?
Slachtoffers

Het is dan ook jammer dat de grootste kritiek op Microsoft komt van belanghebbenden als Larry Ellison (Oracle) die zich wel druk maken over de America's Cup, maar dat de echte slachtoffers niet aan het woord komen. Die echte slachtoffers zijn bijvoorbeeld de mensen in de derde wereld, de minkukels in de digitale race, de achterblijvers. Zij, die niet zo gemakkelijk redeneren in het digitale zwart-wit, in waar en onwaar, maar in nuances willen denken, niet alleen tweedimensionaal in rijen en kolommen en tijdsgebonden projecties, maar multi- en nondimensionaal. Degenen die werken met hun gevoel, niet alleen maar de ratio. De mensen die geen intellectuele kenniswerkers zijn, maar dichter bij de aarde, de natuur staan. Die miljarden, voor wie een toetsenbord een vijand of demon is, die niet kunnen lezen of schrijven.

Goedkope en passende software is net zo essentieel als goedkope medicijnen, kan net zo levensreddend zijn. Wie ziet het gevaar dat we met Westerse, hierarchisch opgebouwde en menubeperkte software te veel dat rationele, logische, koude neo-imperialisme verbreiden? Hoe we met Bill's vensterdenken eigenlijk de "Ôk weet, dus ik ben" aanpak boven het "ik voel, dus ik ben" stellen. Hoe daarmee een bepaald soort denken voorrang krijgt, hoe data en informatie verward worden en hoe het creatieve alleen maar binnen een bepaald stramien mag vallen. Een presentatie zit tegenwoordig bijna per defitie in een Powerpoint stramien, je herkent de sjablonen direct. Makkelijk, voor een tijdje indrukwekkend, maar op den duur vlak en duf. Het Internet, dat toch zo duidelijk mank gaat aan informatie-bewustzijn en data-overkill blijft het stokpaardje van Microsoft. We moeten dot-netten, maar is dat de enige goede manier van communiceren of gegevensverkeer? Is dat kletsje bij de kopieermachine, die borrel in de kroeg in termen van echte communicatie niet veel effectiever?
Microsoft is zo groot en zo ingekapseld geraakt, dat het bijna een weerspiegeling is van de politieke sfeer. Op dit moment heeft veiligheid meer de nadruk dan vrijheid, dus zie je dat Microsoft meer veiligheid in haar upgrades en licentiepolitiek doet, assurance is een toverwoord. Creativiteit, andere interfaces, spraaktechnologie, voor mijn part voetschilderen, sexcomputers, veel beweging zit er allemaal niet in, we mogen blij zijn met de volgende versie van Office of een race-spelletje.
Wie denkt er na over de fundamentele relatie tussen gebruiker en computer, wie wil eens proberen of niet-gelijkwaardige interfaces (de computer is je baas en vertelt de gebruiker wat te doen) ook werken, of je RSI-bestrijding niet in het Operating System, moet inbouwen (verplichte pauzes, indicatie van te veel repeterende bewegingen), kortom is er ook nog plek voor non-MS.

Hoe hard is die zogenaamde vooruitgang, die Gates c.s. aanvoerden ter verdediging voor de rechter, de innovatie die het noodzakelijk maakte allerlei functies te integreren in Windows? Nu verdenk ik de industrie er wel eens van, dat er hele hordes programmeurs bakken onschadelijke code zitten in te passen in al die applicaties, om het maar lekker 'zwaar' te maken. Een programma zonder flink wat 'beton' in de tafelpoten komt tenslotte niet geloofwaardig over, en je verkoopt er geen extra hardware en upgrades mee. Als ik echter m'n 64 KB WordStar opstart op m'n ouwe laptop werkt dat voor mij net zo goed als Megabyte dikke Word-versies.

Maar ja, de trein rijdt, Microsoft kreeg weer even gelijk, met een oorlog op de plank wil je ook niet teveel gerommel in eigen huis. Daarmee is de discussie weer een paar jaar weggeschoven, het zal wel tot 2005 of later duren voordat het globale denken zo ver is, dat men de oude principes van de natie-staat heeft getransformeerd. Want als software alleen een nationale zaak was, dan hadden we al lang een beweging die de software-monopolist zou willen nationaliseren, dus publiek bezit maken. Want iets wat iedereen gebruikt, zo essentieel is voor het functioneren van overheid, burger en bedrijf, dat zou je toch wel een essentieel goed kunnen noemen, dat dus ook een publiek goed kan zijn, dus waarom niet nationaliseren? Dat was toch de oplossing voor post, telefoon, energie, openbaar vervoer en zelfs televisie een kleine eeuw geleden, en de ellende met de privatisering heeft wel aangetoond dat het nog niet zo'n slecht idee was.
Maar 'nationalisering' op wereldschaal is dus nog niet haalbaar, maar dat gaat wat mij betreft wel komen, net zoals we langzamerhand beseffen dat ook milieu, energie en vrede geen lokale of nationale zaken meer zijn. Het wereld anti-monopolie agentschap moet en gaat er komen, en Microsoft is een mooie eerste kluif! Niet dat we moeten denken aan klassieke nationalisering, maar bijvoorbeeld een beperking van aandeelhouderschap tot een klein percentage zou al helpen.

L. S.

© Dealer Info

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom