Notice: Undefined offset: 1 in /home/users/d/e/dealeb/www/phtdocs/columns.php on line 29
Luc Sala's columns • Dealer Info

Tegenvallend Vaderdag en een plek voor de kleine zakenman

Volgens de beursjongens gaat het weer wat beter met de high-tech, de Nasdaq klimt weer uit het dal en de chipsboeren zijn weer wat optimistischer, de verkoop van mobiele telefoons trekt weer wat aan en de consumentenvraag zakt niet verder in. In de VS is men weer wat positiever en dat waait hopelijk over. De huizenprijs blijft, mede dankzij een steeds lagere hypotheekrente, in ieder geval tot het middensegment (nog) overeind en door de SARS epidemie zal het toerisme hier misschien nog wel wat groeien, de Europeaan blijft liever in de buurt en dat betekent voor ons misschien wat meer autobezoek uit omringende landen.
Het klinkt positief en zal allemaal wel, maar wij merken er op straat of in de winkels nog weinig van, voor de gewone winkelier en zeker de computer-retailer is het nog geen zomer, of juist wel, want juist de zomerdip hakt er stevig in dit jaar. Niet alleen de consument gaat liever in de zon liggen bakken, ook het bedrijfsleven en zeker de overheid opereert op halve kracht. Hopen op betere tijden, toch nog eens kijken of het niet met wat minder mensen kan en smalend lachen om die domme plannen uit Den Haag. Natuurlijk, het is wachten op wat het nieuwe kabinet waar gaat maken, maar als je naar de ontwikkelingen elders en vooral in Duitsland kijkt, is het vooral angstig de broekriem aanhalen en geen gekke dingen doen.
Dat we in een crisis zitten, merkte ik heel duidelijk rond Vaderdag. Een commercieel bedenksel, maar ook voor de computerbranche wel prettig. Vaderdag was altijd al een leuke opsteker voor de winkeliers in de voorzomer, maar dit jaar kon je de paniek een beetje proeven in het prijsgeweld. Veel signalen, dat we nog met een forse overproductie zitten en normale marges nog ver weg zijn. Ruimen met de zooi, leek het devies! Of dat paste in het normale aanbod of niet, handel was handel. Iedereen verkoopt alles. Je struikelde over de draagtassen voor laptops, blijkbaar een populair vaderdag-kado. Gamma-bouwmarkt bijvoorbeeld kwam met een supergoedkope platte TFT monitor voor de PC voor 269 euro, maar ook een slaapzak voor 6,99 euro en een tent voor 14,99 euro past niet helemaal in de DIY-formule. Elektronica zoals DVD-spelers en TV's (Blokker heeft er een voor 99 euro) worden spotgoedkoop, maar ook gereedschap gaat voor ramsjprijzen weg. Wat je tegenwoordig voor een boormachine of schuurwonder betaalt is angstig weinig, een teken dat we met de uitbreiding van de EU en het binnenhalen van lage-lonen landen vooral prijsconcurrentie gaan binnenhalen.
En natuurlijk doet ook Aldi weer mee, met weer zo'n spetter-aanbod Medion portable en een 19" TFT voor 629 euro. Branchevervaging of pure nood om nog een trekker te vinden om de consument binnen te lokken? Trust is wat dat betreft goed bezig, we zien hun digitale camera's her en der opduiken. Er wordt van alles geprobeerd, tot gratis filmkaartjes toe, AH moet toch wat. Dat het bedrijf nog steeds niet goed geleid wordt blijkt overigens uit een nieuwe lijn magnetron kant&klaar maaltijden, waarbij men een verpakking koos die net te groot is voor de gemiddelde magnetron. Zoals ik al eerder signaleerde heeft Ahold juist bij de AH een echt probleem, die formule is weggegroeid van de markt en dit soort foutjes bewijst dat het management de zaak nog steeds niet in de hand heeft. Daarin staat men niet alleen, ook in de ICT heerst paniek en met name het distributiemodel staat onder druk. Dit keer slaat de balans weer wat meer door naar de dealer en reseller, je ziet dat de grote jongens als HP nu om de distributeurs heen willen, maar morgen kan dat weer omdraaien! Het idee is nu, dat extra schakels in de keten er wel uit kunnen en dat distributeurs hun functie te veel hebben uitgehold. Fysiek doen ze bijna niets meer, service en garantie is uitbesteed, de relatie met de dealer is niet exclusief en de promotie en advertising nemen de grote vendors toch weer liever zelf in de hand. Met name de breedspectrum distributeurs hebben het nu moeilijk, want ze raken hun bulk kwijt. Ook daar merk je de bezuinigingswoede, de vette dagen zijn duidelijk over. Maar waar wordt niet op de centjes gelet?
Bezuinigen, dat is overal het devies, ook nu ze in Den Haag toch wel beseffen dat je niet te veel moet knijpen, dan komt de economie lucht tekort. Het wegsnijden van 15 miljard euro - dat is zo'n 3% van wat we met z'n allen omzetten (BNP)- is een hele forse ingreep en vergeet niet dat 15 miljard overheidsuitgaven minder ook 15 miljard minder inkomsten voor bedrijven en burgers (ambtenaren zijn ook burgers en consumenten) betekent. Nu zal het wel meevallen, veel van die mooie sanerings-plannen zijn op voorhand mislukt, tienduizenden ambtenaren lozen lukt vast niet en het snijden in de uitkeringen is veelal broekzak/vestzak zelfbedrog. Mensen vanuit de WAO aan het werk jagen door herkeuringen en verbanning naar de Bijstand levert uiteindelijk niet zo erg veel geld, maar wel veel onvrede op. En werk is er gewoon niet, vrijwel ieder bedrijf krimpt in. Sectoren met groei zijn er nauwelijks, met uitzondering van de zakkenvullers in de reÔntegratie branche, de ARBO-verzuimadviseurs en de politiek, zo hebben we er weer twee ministers bij. Men heeft de afgelopen jaren veel te veel ingezet op ICT en hi-tech, leuterend over kenniswerkers en digitale trapveldjes, maar de ogen gesloten gehouden voor de echte problemen. En juist in die problemen liggen ook de oplossingen, want waarom lukt het bijvoorbeeld BelgiŽ wel om zaken te doen met zorg en bijvoorbeeld Nederlandse patiŽnten te behandelen. En integratie, als cross-culturele brug mede de basis voor ons succes als handelsnatie in het verleden, zien we alleen maar als probleem. Het stimuleren van handel en uitwisseling met de thuislanden zoals Turkije, Marokko en Suriname is nooit een politiek doel geweest, terwijl we er toch de infrastructuur en de mensen voor hebben. We dwingen de jeugd liever in ons 'vaderlandse' keurslijf, terwijl bijvoorbeeld tweetaligheid en kennis van hun 'moederland' nuttig gebruikt zouden kunnen worden. Op cultureel gebied zouden we veel meer kunnen doen, waarom krijgen zwaargesubsidieerde evenementen als het Holland Festival niet eens een 'Marokkaans' of 'Turks' accent.
De recessie kun je ondertussen niet ontlopen, overal staan bedrijfs- panden te huur en je hoort de ondernemers alleen maar klagen. Bepaalde sectoren zijn meer getroffen, zoals de reiswereld, de reclame, ICT en de grafische branche, maar ondertussen is ook de bouw in mineur en dat de horeca het moeilijk heeft is echt niet meer alleen omdat ze met de euro rommelden. De middenstand verschraalt, omdat de 'echte' ondernemers en winkeliers het niet meer redden en te vaak vervangen worden door weer zo'n formule-winkel in massa-smaak en met yuppie-prijzen. Kleinschalig ergens een winkel beginnen is haast niet meer mogelijk, al helemaal niet in nieuwbouwprojecten, daar wordt de koek verdeeld tussen de ketens en de grote jongens, ruimte voor lokale starters is er zelden. Die kunnen hoogstens in achterstandswijken nog een betaalbaar pandje vinden, maar doorstromen is er niet bij.
Men zou zich eens kunnen afvragen of dat niet komt omdat de politiek al te lang groot maar groter liet worden en klein lastig viel met regels en lasten, waardoor de innovatie en het ondernemerschap aan de basis is opgedroogd. Risico lopen en mensen aannemen, waarom zou je dat doen als nu toch blijkt dat bijvoorbeeld ontslaan van personeel steeds moeilijker en duurder wordt gemaakt. Die CWI's zijn niet meer dan bureaucratische turvers, die vooral lijstjes maken, maar iemand aan werk helpen, ho maar. En wat doe je als klein bedrijfje als je voor het WAO-risico van je werknemers opdraait, ook als je er als werkgever niets aan kunt doen, bijvoorbeeld omdat iemand op vakantie een ongeluk krijgt.
De leegloop in de binnensteden is echt niet alleen het gevolg van de crisis, het was de grootheidswaanzin van bestuurders en politici die wankele evenwichten onderuit haalde. Goedbedoelde acties zoals autootje pesten en parkeerplaatsen opheffen leidde via een simpel mechanisme tot minder omzet in horeca, winkels en MKB. We zijn nu ongeveer zover dat parkeren duurder is dan rijden, voor 4 euro per uur kun je ook zo'n 50 tot 60 km (rond-)rijden. Dus een zakelijke bespreking in de auto voeren is stukken goedkoper dan parkeren en ergens een kopje koffie gaan drinken. Wat was ook weer de bedoeling van dat parkeerbeleid, of komt het de gemeenten wel goed uit, die inkomsten?
Het is overal recessie en op grote topconferenties als de G-8 in Evian blijkt dat men er eigenlijk geen oplossing voor weet. De eigen economie op orde brengen lukt al niet, voor de derde wereld is al helemaal geen geld, daar gooien we alleen de boel plat als het zo uitkomt. In landen waar het onroerend goed relatief te duur is geworden zoals hier en in Engeland is er de extra dreiging van een instortende huizenmarkt. Dat is niet toevallig, het blijkt dat de banken en hypotheekverstrekkers een veel te ruim beleid hebben gevoerd en wel tot 9 keer het inkomen aan hypotheek verstrekten, terwijl 5 keer vroeger het uiterste was. Lage rente verzacht op dit moment die pijn, maar hier is zowel het bankwezen als de overheid een laks beleid te verwijten. Men liet in het afgelopen decennium de woningbouw aardig uit de hand lopen, bouwde te weinig en liet met name de sociale woningbouw maar sloffen, en daar blijkt nog steeds de grootste behoefte.
Maar huizenmarkt en consumenten- bestedingen, het draait allemaal om vertrouwen, en dat vertrouwen ontbreekt nog, burger noch ondernemer gelooft in een snel herstel.
Dat is niet onbegrijpelijk, men weet niet goed waar het naar toe gaat, de wereldvrede is na de bliksemoorlog tegen Irak dan wel zogenaamd verzekerd, maar het broeit aan alle kanten. Daar helpen prachtig klinkende plannen als de Roadmap voor Palestina, die de media in Nederland hardnekkig de routekaart blijven noemen, ook niet veel bij. Amerika zit met wat lastige erfenissen van haar neo-conservatieve imperialisme in de maag, in Afghanistan en in Iraq is het nog een puinhoop en dat maakt de kans op duurzame vrede in het Midden-Oosten betrekkelijk klein. Het terrorisme is zeker niet verdwenen, eerder aangewakkerd met nu ook nog een stel Saddam-Iraki's met veel geld en wraakzucht op pad. Bush in Amerika, en Blair in Engeland, lopen nu tegen nare vragen aan. Want waar zijn die weapons of mass destruction, hoe verantwoordt men het gebruik van verarmd uranium en clusterbommen, en hoe zit dat met die beloftes van steun aan allerlei landen, waaronder Turkije? Er zouden miljarden voor Afghanistan komen, maar dat arme land is weer net zo'n warlord-chaos als het altijd was. En er bestaat zelfs de neiging om militaire hulp maar ontwikkelings-samenwerking te noemen, of het onder die noemer te betalen uit het budget dat bedoeld was voor echte hulp.
Onzekerheid alom dus, in de grote wereld en gewoon bij de winkelier om de hoek. Laten we maar hopen op een mooie en rustige zomer en dat daarna de wereldeconomie wat aantrekt en de politici misschien gaan beseffen, dat je oorlog krijgt als je oorlog zaait, maar ook vrede als je er je best voor doet.

Luc Sala

© Dealer Info

Archief oudere columns

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom