Notice: Undefined offset: 1 in /home/users/d/e/dealeb/www/phtdocs/columns.php on line 29
Luc Sala's columns • Dealer Info

Datakolom

Als journalist heb je tegenwoordig voor een bezoek aan de VS een apart visum nodig, ook als Nederlander die normaal 90 dagen in de VS kan verblijven met een visum dat je bij binnenkomst krijgt. Nu moet je dus bij de Ambassade een visumaanvraag doen, en dan mag je raden wat ze willen weten. Als ze je zonder opgaaf van redenen een visum weigeren kom je voor de rest van je leven de VS niet meer in. Dat is even schrikken, is dat het land dat vrijheid preekt, maar nu uit hoofde van de War on Terror de pers onder curatele stelt. Plotseling komen al die verhalen over Guantanamo Bay wel erg dichtbij. Met een perskaart op zak ben je al bijna een terrorist.
In mijn jeugd lazen we '1984' van George Orwell en dachten dat zoiets nooit echt zou gebeuren, Big Brother was niet meer dan een illusie, de boeman van de anti-vooruitgangsdenkers. Orwell zette zich in zijn boek, dat dateert van 1949, af tegen de totalitaire staat en schildert een angstige, repressieve samenleving, waarin voor zelfstandig denken geen plaats meer is. Het boek komt wat serieuzer over dan het ook nog steeds actuele 'Animal Farm' en krijgt in het kader van de Amerikaanse politiek van de laatste jaren profetische kwaliteit. In 1949 waren computers nog vrijwel onbekend, maar Orwell voelde goed aan, dat media en informatie ideale middelen zijn om het volk 'braaf' en eronder te houden. Kies je vijand, bedonder je volk en zorg dat het controle-net steeds meer wordt aangehaald. In het boek '1984' waren er nog drie supermachten, anno 2004 is het eigenlijk nog angstiger met slechts de VS die haar wil oplegt aan allen, de pers censureert, vrij verkeer van gegevens aan banden legt en echt een soort Thought-police die e-mails en websites controleert.
Het is helaas de informatica en de ICT-industrie die het allemaal faciliteert. Want alle leuke dingen, die worden bedacht met de bedoeling om het leven wat eenvoudiger te maken, verspilling te voorkomen en ruimte te scheppen voor individualiteit en creativiteit, blijken ook anders gebruikt te kunnen worden. Via je mobieltje ben je traceerbaar, vooral voor de overheid, via GPS-chips in je auto is te volgen waar je bent en heen gaat, op vliegvelden werkt men met iris-scans, je gegevens zitten her en der in computerbestanden. Privacy is een lachertje en het erge is dat we er allemaal graag aan meewerken. Voor wat voordeel gebruiken we de AH-bonuskaart, tikken we onze gegevens maar wat graag in op allerlei websites, laten ons smartcards aanmeten en accepteren dat via je Visa of pinpas je hele doopceel uiteindelijk op straat ligt.
De nieuwste stap in dit opzicht is het voorzien van allerlei producten van hele kleine chips, zogenaamde RFID tracking chips, Radio Frequency Identification sensors. In de VS is men nu begonnen om in Wal-Mart winkels bepaalde producten van zo'n RFID-tag te voorzien. Ze vallen nauwelijks op, omdat ze niet groter zijn dan een zandkorrel en worden nu al in Gilette producten gestopt. Makkelijk voor het afrekenen, het voorraadbeheer, het aanpakken van diefstal en Wal-Mart wil voor het eind van het jaar alle producten voorzien hebben van die RFID-tags. En hoe leuk kan dat worden, als ook je ijskast (microwave, wasmachine, AV installatie) dan meedraait in het systeem en voor je bijhoudt hoeveel spul er nog is. Leuk en angstig tegelijk, want zo kan iemand met de juiste apparatuur langs je voordeur rijden en checken wat en wanneer en hoe je iets eet. Privacy anno 2004 , opgeofferd aan het comfort en met als dekmantel je veiligheid, zo worden we uitgeleverd aan een systeem, waar we zelf nog deel van uitmaken ook. Want we verdienen toch ons brood in de ICT, we stemden toch zelf voor een neo-conservatieve politiek, we zwijgen toch allemaal als de enige kans om het fort Europa via een referendum te keren ons wordt afgenomen.
Dat de politieke hoge heren zagen aankomen, dat de burgers massaal tegen die Europese grondwet zouden stemmen, speelt zogenaamd geen rol. Dus rolt de Europese trein gewoon verder, komen er leuk wat landen bij en vraagt niemand zich echt af, waarom dat nodig is. Economisch worden we er echt niet beter van, het is te hopen dat over een jaar of twintig, dertig die nieuwe landen bijgekomen zijn (rij maar eens rond in voormalig Oost-Duitsland om te zien hoe moeizaam dat gaat). Waarom dan dat grote Europa, of weet men op hoog niveau iets wat de burger niet hoeft te weten? Zoals dat die uitbreiding naar het Oosten heel handig is als door de 'global warming' de lage landen onder gaan lopen. Of dat op termijn Europa alleen overeind en vrij van het Amerikaanse neo-imperialisme kan blijven als het nog groter wordt? Ik weet het niet, maar aan het begin van 2004 merk ik wel steeds meer, dat die hele ICT-medaille twee kanten heeft en dat de donkere kant steeds duidelijker wordt.

Luc Sala

© Dealer Info

Archief oudere columns

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom