Notice: Undefined offset: 1 in /home/users/d/e/dealeb/www/phtdocs/columns.php on line 29
Luc Sala's columns • Dealer Info

Web-claims - Web-strijd

Luc Sala's datakolom

In BelgiŽ heet een website heel aardig een webstek. Prachtig woord, je eigen stekkie in cyberspace, een eigen plek die je met digitale staken hebt afgepaald, toegankelijk voor ieder, maar toch helemaal van jou. Ook een woord dat je aan het denken zet, want webstek, weer terugvertaald naar het Engels, wordt dan webstake en dat is geen gebakken lapje entrecote, dat is dan weer websteak. Webstake, je belang in een stukje cyberspace, in wat eenen en nullen ergens op een computer, een stukje code dat door ťťn stroomstorinkje of een dom ftp-commando zomaar weggevaagd kan worden. Je bent stakeholder, maar niet alleen want zonder gebruikers of bezoekers is die site maar een dood ding.
Een website is tegenwoordig een stukje virtueel onroerend goed, property zoals we dat in de Angelsaksische wereld ook wel gebruiken voor een merk, een uitgave, een format. Je zult ze nog niet echt tegenkomen op de balans van een gemiddeld bedrijf, maar op zich zou dat best kunnen. Website-namen worden tenslotte verkocht, soms voor veel geld, Startpagina.nl is een klassiek voorbeeld.
Als bezitter of beheerder van een webstek ben je dus webmaster over een virtueel domein en dat geeft je veel vrijheid. Je kunt er op zetten wat je wilt, waarheid of leugens, er is geen instantie die je daar in belemmert of dat controleert. Pas de laatste tijd is er, vanwege de angstcultuur rond het terrorisme, een soort regime gekomen dat signaleert en soms zelfs ingrijpt als een website bepaalde soorten informatie bevat, terrorristisch, fundamentalistisch, kinderporno, al zijn er nog landen die buiten dat regime vallen. Maar je kunt aannemen, dat alle sites op het wereldwijde web tegenwoordig niet alleen bezocht worden door de bots van de search-engines, maar ook door de spybots van organisaties als Echelon; die checken alle dataverkeer, trekken zich niets aan van privacy wetgeving, snuffelen en leggen files aan, van wat er op sites staat, in discussiegroepen speelt en aan email en sitebezoek over de wereld gaat. Heel slim hebben een aantal landen (US, UK, AustraliŽ en Canada) de taken verdeeld, zodat men de eigen wetten kan omzeilen.
My site is my castle, de belofte van de digitale wonderkinderen, die het allemaal zagen groeien, zoals John Perry Barlow van de EFF, RUSirius en good old Doctor Tim (Leary). Zij geloofden in een nieuwe digitale democratie, zij zagen een eind aan de macht van intellectueel eigendom, verklaarden Cyberspace tot de New Frontier, het nieuwe Wilde Westen van de digitale revolutie. Information wants to be free. Die droom kwam niet uit, auteurs- en merkenrecht lieten zich niet verdringen, de strijd tussen hackers en hebbers is bijna over, en de hackers hebben verloren. Een webstek is niet meer vogelvrij, de stekmeester moet zich houden aan regels, heeft te maken met providers die door de rechter gedwongen kunnen worden verkeers- en eigendomsgegevens uit te leveren, van overheidswege gedwongen gaan worden om alle verkeer te archiveren. Je hoeft je PC met kinderporno niet meer op straat te zetten, men kan gewoon bij je provider nagaan welke sites je de afgelopen jaren bezocht hebt. En je e-mail, tenzij je consciŽntieus aan encryptie doet, is binnenkort niet alleen te bekijken door een toevallig nieuwsgierige systeembeheerder bij je provider, maar toegankelijk voor iedere instantie die met een goede smoes komt, inclusief de zelf rechtertje spelende speurneuzen van de BSA, Brein en andere zich tot rechthebbenden opgeworpen clubjes.

Wat duidelijk ontbreekt is een juridisch kader en wetgeving, die zich niet baseert op de Ďoude ordeí, maar nu eens goed analyseert en classificeert welke nieuwe soorten gebruik er zijn in cyberspace, welke eisen daaraan gesteld mogen worden, welke machtsevenwichten daar aan ten grondslag liggen, welke balansmechanismen nodig zijn en hoe het algemene en private belang tegen elkaar afgewogen moeten worden.
Ik heb een paar van die nieuwe rechten en plichten ooit aangeduid als Clip & Click, om het onderscheid duidelijk te maken tussen inzien en gebruiken. De rechtsgeleerden houden het echter het liefst bij het oude en zoals we bij de kwestie van de software-patenten zien, smeren ze die oude principes liever nog wat dunner uit dan zich echt af te vragen of cyberspace geen eigen en unieke rechtsvragen opwerpt. Een voorbeeld: Stel dat er op een website een programma draait, dat automatisch nieuwsfeiten of bestaande gegevens combineert en tot een conclusie komt, die strijdig is met de algemeen aanvaarde inzichten, bijvoorbeeld met racistische uitspraken. Is dan de webdesigner, de provider of de ontwerper van de software de schuldige? Of stoppen we de website in het cachot?

Een laatste associatie van dat Belgische woord webstek is die met een stekje van een plant. Een nieuwe plant of boom laten groeien vanuit een klein staakje, een simpel begin. Wie zelf websites bouwt herkent dat; je begint met een enkele html-pagina, en dan gaat zoín stek groeien, uitdijen, zich vertakken, de menuís krijgen kindjes en kleinkinderen, voor je het weet staat er een digitaal bos, is je webstek een volwassen plantage. Die kun je verder aan haar lot overlaten, er zijn ondertussen miljoenen digitale kerkhoven, die nog ergens staan en in de bulk meelopen, maar een gezonde webstek vraagt onderhoud en zorg. Hou je webstek in ere, het is bijna een soort organisme, dat liefde en aandacht nodig heeft.

© Dealer Info

Archief oudere columns

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom