Notice: Undefined offset: 1 in /home/users/d/e/dealeb/www/phtdocs/columns.php on line 29
Luc Sala's columns • Dealer Info

IFA Berlijn 2008: vervaging of convergentie

Dat Blu-ray en HD nu de hoop is van de CE-handel kun je geen nieuws meer noemen, dat alles aan alles gekoppeld wordt zit er al jaren in en dat je qua afmetingen van platte schermen ook een grens bereikt kun je ook verwachten. Is dan het grote nieuws van de IFA dat die grote schermen steeds dunner worden en de leveranciers zich daarop richten? Natuurlijk, er waren hallen vol met nieuwe, leuk vormgegeven spulletjes, consumenten elektronica bestrijkt een breed gebied, maar van een nieuwe golf was nauwelijks sprake. Meer van hetzelfde, weer wat sneller en mooier, tegen lagere prijzen en met meer functies, het strijkijzer met MP3-speler misten we nog, maar verder zijn alle denkbare combinaties van audio-video-internet wel in de markt gezet.

Toen de Messe Berlin een half jaar geleden met haar plannen kwam om de Internationale Rundfunk Ausstellung (IFA) uit te breiden met witgoed, was ons commentaar dat de IFA een soort Huishoudbeurs zou worden. U kent dat wel, honderdduizenden vrouwen, die zich vergapen aan leuke spulletjes, gratis zooi verzamelen, en van alles willen proeven, maar ondertussen ook flink wat geld uitgeven. Op de RAI schijnt dat per bezoek(st)er zo’n 65 euro op te leveren.

De IFA, die was overgegaan van een tweejaarlijkse frequentie naar een jaarlijks evenement, kampte met het probleem dat het bezoekersaantal fors was teruggevallen. De rond 450.000 bezoekers uit de topjaren werden niet gehaald, die top werd overgens mede bereikt omdat de CeBIT haar CeBIT-Home experiment stopte en daardoor de IFA de grote CE-beurs werd. Men spiegelde zich aan de CES in Las Vegas, maar vergat dat die eind negentiger jaren ook zieltogens was en alleen doordat de Comdex het loodje legde, nieuwe energie kreeg. De CES kreeg de consumenten-computers erbij, werd een platform voor Microsoft met de settops en Media Center en de laatste jaren waren het ook de mobiele telefoons die de CES tot een toonaangevende CE-beurs maakten. De IFA spiegelt zich dan ook aan de CES, men werkt op een aantal terreinen samen en hoopt met die CES aanpak tot superbeurs uit te groeien. In de praktijk zien we dan echter vooral schreeuwerige Amerikaanse PR-acties, absurd luxueuze persreizen en weinig besef voor de fundamentele verschillen tussen CES en IFA.

CES is een echte en toch vrij exclusieve vakbeurs voor retailers, en al komen er misschien wel wat consumenten uit de stad of uit LA, dat zijn relatief kleine aantallen, vrijwel alle bezoekers op de CES vliegen in, de hotels zitten vol en Las Vegas biedt het vertier om de deals te smeren. De IFA heeft een heel ander signatuur, als beurs in een miljoenenstad en met bezoekers die merendeels per auto of openbaar vervoer komen, maar vooral ook omdat men de consument toelaat. Net als bij de CeBIT, die zichzelf daar ook langzaam mee vergiftigd, gaat het om de aantallen, niet meer om het soort bezoekers en daarmee help je het vakbeurs-idee om zeep.

De Messe, een semi-publieke organisatie waar de politiek dus veel in te zeggen heeft, is voor Berlijn een economisch instrument, de omzet in horeca en standbouw maar ook in entreegelden, is van belang voor de stad en wijde omgeving. Hetzelfde geldt overigens voor Hannover, waar men zich vertilde aan de wereldtentoonstelling van 2000 en nu zit met een terrein waarop bijvoorbeeld het Nederlandse paviljoen staat te verkrotten, de CeBIT als vak-evenement wegglijdt, en men steeds meer studenten en publiek binnenhaalt om maar groeicijfers te kunnen laten zien.

De IFA als vakevenement voor de omroepwereld heeft in de IBC in de RAI al een enorme concurrent,  en moet het qua vakbezoekers vooral hebben van de retailers, qua producten gaat het echt om consumentenspul, de omroep-insteek is alleen nog dat de programmamakers en omroepen graag de IFA gebruiken om hun publiek life te ontmoeten. Professionele content creatie ging naar de IBC, het werd in Berlijn een soort vermaaksbeurs. Een beetje de oude Firato-aanpak, maar die ging ook teloor, overigens vooral omdat destijds een erg eigenwijze en arrogante Sony-directie te veel ruimte kreeg en nam. Natuurlijk is de IFA nog steeds een spektakel, maar er komen nu te weinig bezoekers, vorig jaar werd dat pijnlijk duidelijk en dus moest er iets gebeuren. Men koos voor het witgoed, een soort noodsprong die misschien door het teloorgaan van andere witgoed-evenementen werd ingegeven, maar ook door bredere economisch-politieke overwegingen, werkgelegenheid, deals met fabrikanten die het moeilijk hebben, een echt heldere reden voor die witgoed stap is er niet.

Met dat witgoed, dit jaar een paar hallen vol met vooral keukenmachines en wat ophef over de grote integratie en convergentie, de IP-adresseerbare wasmachines en koelkasten, wilde men meer publiek trekken. Men hoopte zo ook in te springen op de branchevervaging in de CE, waar wit/bruin en grijsgoed steeds meer door elkaar lopen. Maar in de praktijk valt dat tegen, natuurlijk doen de MediaMarkt zaken ook witgoed en ook de EP-zaken (de tweede grootste partij in de retail markt) leveren het hele gamma, maar voor de rest is de retail toch nog erg gesplitst, een Hi-Fi zaak doet geen koelkasten, een computer-retailer geen audio-systemen. Die gebieden, waar wel overlap en convergentie is, namelijk internet, ICT, communicatie en vooral mobiel hadden op de IFA geen duidelijke plek. Er was wel wat convergentie-spul, maar zaken als TV op mobiel, de mini-notebooks en de WiFi/WiMax kregen alleen als onderdeel van een bredere bedrijfspresentatie wat aandacht. Het originele concept, dus omroep en dus content, dus DMR, downloaden, streaming, iets waar de hele audio- en videowereld toch mee te maken heeft, kwam ook niet uit de verf.

Men probeerde dus een combinatie, die voor de consument misschien nog wel interessant is, maar waar aan de leverancierskant nog weinig overlap is, te pushen. Grote CE-leveranciers als Samsung, Panasonic en GE hebben niet voor niets aparte divisies en verkooporganisaties voor die markten.

Nog belangrijker is dat men over het hoofd zag, dat audio/video/ICT een mannenmarkt is, maar keukenmachines iets voor vrouwen. Leuk als je de hele familie naar de IFA kunt lokken, maar de interesse is verdeeld. Vrouwen links, mannen rechts, maar is dat een leuk uitje in een Berlijns gezin?

Kortom, de IFA blijft een grote beurs, maar qua focus en aanpak gaat het niet goed. De verwachte groei in bezoekers bleef uit, qua nieuws was er ook weinig, teleurstellend dus. Na CeBIT is eigenlijk ook de IFA aan het afbranden, meer door dom en arrogant beleid dan door marktontwikkelingen.

L.S.

Archief oudere columns

Home

Dieptedossiers

Dealer Info TV

Dealer Info

Agenda

ICT webnieuws

Partnerdagen

Luc Sala's columns

Contact

Bedrijvengids

Archief

 

Vacatures

 
website development: GF&FA
Dealer Info • home
Vakblad voor ICT & CE retailers

Luc Sala's Blog
Shuttle Computers Handels GmbH
Wave Computers Nederland
ScanSource
G DATA Software AG
Dealer Info
Asus
Primacom